Bezoek van Henry en Alice
Woensdag 28 april tot en met maandag 3 mei 2010
 
Onze lieve vriendjes Henry en Alice waren weer op bezoek bij ons! En het was weer erg leuk!Ik heb niet zo heel veel foto´s gemaakt maar laat ik je vertellen dat we heel veel dingen voor het eerst deden deze week.
 
Zoals voor de eerste keer dit jaar barbeque-en. En voor de eerste keer in de zon ontbijten en lunchen en ´s avonds ook nog een keer op het terras eten en lang blijven zitten met een drankje. En voor de eerste keer dit jaar een kant en klare mojito drinken (die ook de volgende dag bij de tweede poging nog steeds niet lekker viel) En voor de eerste keer weer de tuinstoelen uitklappen. En voor de eerste keer fietsen in de heuvels achter het huis en voor de eerste keer vanuit ons dorp naar Las Rozas Village rijden en verdwalen en dan toch goed aankomen (ouwe postduif dat ik ben) en voor de eerste keer dit seizoen naar Real Madrid en voor het eerst weer gemixte hagelslag op brood en en en: voor de eerste keer dit jaar zwemmen!
 
En oja ook weer heftig last hebben van hooikoorts. Dat ook. Het was in april in Nederland al werkelijk de hel maar toen ik eenmaal weer terug was hier ging het goed. Tot vorige week donderdag. En ja dan kan je de pillen die je van de arts in Nederland kreeg innemen, maar die werkten dus niet. En de oude voorraad was een jaar over datum en werkte dus ook niet. En de pillen van Henry, helaas ook niet. Dus ik was niet zo topfit. Gelukkig maar dat we zondagavond in de apotheek zomaar mijn eigen wel werkende merk Xyzall zo meekregen. Hier heet het Xazall overigens. Wat een (letterlijke) opluchting! Nu gaat het weer goed.
 
Enniewee, het was beregezellig, woensdag hebben we rustig aan gedaan en gingen we lekker BBQ-en. Waarbij er een gat in de waterbakje van de electrische bbq bleek te zitten, die Henry dichtsmeerde met kauwgom. We kregen een heel lief vogelhuisje (eens kijken of we de skinnydippers kunnen overhalen in het huisje te gaan wonen) en Alice had hagelslag bij (o jammie!). En verder heel wat leesvoer waaronder de nieuwe Linda.! Donderdag moest ik werken en gingen ze gedrieën op pad voor een bikini voor Alice, die daarna dus het zwembad in dook. Bikkelien! De mannen zijn ook nog druk in de tuin geweest. ´s Avonds hebben we zelf pizza gemaakt en dat viel in de smaak! Over dat op pad voor Alice... die kreeg welgeteld één kans om een winkel in te gaan, voor de bikini en voor de rest waren het de mannen die aan het winkelen waren..
 
Vrijdag was ik vrij en gingen de mannen lekker mountainbiken en Alice en ik gingen zoals gezegd naar de Las Rozas Village. Revanche! Heerlijk neuzen in alle winkels, wat kleren passen, voelen aan alle mooie stofjes bij Jesus del Pozo (kan iemand me misschien uitnodigen voor een feest waar ik een hele mooie jurk aan moet? Dan heb ik een excuus om er daar een te kopen!) en lekker kletsen. ´s Middags hebben we heerlijk bij het zwembad gezeten, waarbij zowel Johan als Henry het bad in gingen. Om een blikje bier te redden dat afgezonken was naar de bodem. ´s Avonds ging de BBQ nog een keer aan. En moesten we heel laat nog de koelkast geheel ontruimen omdat familie mier (en het was een uitgebreide familie!) zich bij het zwembad verschanst had in de zak van de fuet en zo hop vanuit de tuin de koelkast in gegaan was... dus bij het openen van de koelkast zat er heel wat zwart gespuis in de laadjes, op de wanden etcetera... Ieuw!
 
Zaterdag gingen Henry en Alice samen fietsen en hebben we nog van alles gedaan wat ik even kwijt ben nu. O wacht ik weet het al weer. ´s Morgens voor Henry en Alice op zoek naar goede zonnebrillen (de meeste merken zijn wel goedkoper hier) en daarna heb ik een hele tijd met mijn snotterige. zoemende en suizende hoofd op bed gelegen. ´s Avonds gingen we lekker uit eten in de Hollywood een eindje verderop.
 
Op zondag gingen we eerst richting bergen om daarna door te stomen naar Madrid. Een lekker hapje gegeten bij de VIPS en daarna de stad in. De jongens gingen al snel naar het Estadio Bernabeu voor de voetbalwedstrijd en Alice en ik gingen lekker de stad in. Winkelen (maar we hadden geen zin meer om kleren te passen, dus we gingen lekker kijken) en rondwandelen en op een terrasje zitten. Gewoon genieten!
 
Zondagavond werd het niet laat meer want maandagmorgen heel vroeg ging de wekker al weer af. Tijd om te vertrekken. Het was weer erg gezellig! Wanneer komen jullie weer? :-)
 
Hier zijn de foto´s!
 
Woensdag
De noodzakelijke reparatie (met kauwgom!) om te kúnnen barbequeëen:
 
 
Donderdag
De mannen aan het klussen:
 
(Foto gemaakt door Alice)
 
Bikkelien!
 
(Foto gemaakt door Henry)
 
Één van de zelfgeknutselde pizza´s:
 
(Foto gemaakt door Alice)
 
Die smaakte goed!
 
 
Koninginnedag, vrijdag
Lekker zonnig en goed toeven buiten, proost!:
 
(Rechter foto gemaakt door Henry)
 
 
(Foto gemaakt door Johan)                                                                 (Foto gemaakt door Henry)
 
De redding van het bier:
 
 
Gelukt!

 
Zaterdag
Fietsen op in de natuur vlakbij ons huis:
 
(Rechter foto gemaakt door Henry)
 
Zondag
Lol in het Parque del Oueste in Madrid:
 
(Foto´s gemaakt door Alice)
 
En een van de markante punten van Madrid: Metropolis:
 
(Foto gemaakt door Alice)
Lees meer...
Koninginnedagpakje
Vrijdag 30 april 2010
 
Kijk kijk kijk, een Koninginnedag pakje uit Nederland, opgehaald op het postkantoor op 30 april... vol met Hollands eet- en leesvoer, ik (ok, ik zal niet alles alleen opeten...) zal er letterlijk en figuurlijk van smullen!
 
Ontzettend bedankt, Kwangie!


Lees meer...   (1 reactie)
Marathon in Madrid
Zondag 25 april 2010
 
Vroeg uit de veren was ik deze zondag, om mijn collega´s aan te moedigen op de 10 kilometer run voorafgaand aan de Marathon van Madrid. 2 maanden training in de benen en ze zijn allemaal heel mooi op tijd binnen gekomen. Ik vind er niks aan, hardlopen, dus ik vind het geweldig dat ze het deden.
 
Ik was maar net op tijd, want ik moest nog een sprintje trekken om mijn collega´s op de gevoelige plaat vast te leggen. Heb ik ook nog wat sportiefs gedaan haha.
Nadat alle collega´s en vrienden van collega´s over de finish waren hebben we lekker op de tribune naar de finish van de Marathon gekeken. Het werd al snel warm! Hoe bijzonder om te zien dat zelfs de meest uitgeputte renner toch nog een laatste sprintje weet te trekken als er geklapt en gejoeld wordt.
 
Maar ook naar om te zien dat sommigen zich zo het snot voor de ogen lopen dat ze voor de finish stil gaan staan in de veronderstelling dat ze er al zijn en dan wankelend de laatste stappen nemen. En je ziet ook klein leed. Dat misschien wel groot leed is, maar bijvoorbeeld mensen die rennen terwijl de EHBO-er erachteraan skeelert terwijl hij Reflex op de kuiten sprayt. En ja het was Reflex hoor want dát ruik je wel. En schokkend was de man die volledig uitgeput 2 km voor de finish van de hele marathon onder folie op de stoep ligt. 
 
Laatste stukje omhoog voor de 10 KM lopers voordat het Retiro park bereikt wordt:
 
 
Allerlaatste renster op de 10 KM die binnen de tijdslimiet over de streep ging. Ze moest wel aangespoord worden want ze kwam wandelend aan en ze had nog maar 33 seconden om onder de gele boog door te gaan (Meta is Finish) om zo binnen de limiet van anderhalf uur te blijven:
 
 
De winnaar van de marathon, in een nieuw record:
 
 
De winnende dame. De eerste vijf dames hebben een begeleidende fietser met vlaggetje bij die aangeeft hoeveelste dame ze zijn... behalve bij deze mevrouw, want ze liep behoorlijk vooraan en daar was het nog niet zo druk in het veld:
 
 
De laatste 2 KM van de hele marathon:
 
 
En ja, ook dit gebeurt helaas:
 
Lees meer...
Toilet met plaatjes
Zaterdag 24 april 2010
 
Soms hè dan krijg ik eens de geest en dan ga ik iets doen wat 51 weken geleden ook wel gedaan had kunnen worden. Inderdaad ja, iets ophangen in het toilet direct na de verhuizing. Ik ben vanmiddag bij de Carrefour geweest, heb dan e.i.n.d.e.l.i.j.k. een aantal trouwfoto´s afgedrukt op groter formaat (en dat had al héél véél eerder gekund....) en voilá, hangt er zo maar een blauwe trouwfoto op ons groene toilet!
 
Zonder glas, dat dan weer wel, want tijdens het schoonmaken brak het glas. grr. 
Links zijn wij, op een boot, in september 2001, rechts zijn wij ook, op onze trouwdag, in augustus 2008.
En nee, ze hangen niet scheef ;-)


En dan hieronder mijn moeders aquarel dat we meekregen in 2007, het jaar van onze verhuizing. Nu maar eens kijken of ik de spijkers ver genoeg de muur in getimmerd heb.. want dit weegt wel wat zwaarder dan de twee andere lijsten.
 
 
En de andere trouwfoto´s... ik heb dus 20x25 afgedrukt en 25x30,5. Voor de grootste heb ik geen lijsten..die moeten we nog kopen... en de kleinere heb ik in lijstjes gepropt die we al hadden.. nu nog even bedenken of ik ze hier laat staan of ga hangen en waar dan en of ik ze eigenlijk wel mooi vind uitkomen in deze lijsten.. en ik heb nog meer afgedrukt in het 20x25 formaat want het was lastig kiezen, dus ik kan er óf meer plaatsen óf een keer wisselen nou ja, dat komt vast wel goed.
 
 
Bert, het duurde nogal even voor de foto´s vergroot afgedrukt werden maar je kunstwerken zijn nog altijd prachtig, bedankt!
 
Zo dan ga ik nu even een heeeeeeel dikke bromvlieg wegjagen uit de kamer!
Lees meer...
Stoere tulpen
Zaterdag 24 april 2010
 
Kijk, dat is nou overlevingskracht hebben, ondanks dat je bedekt zit onder doek en grind. (En we hadden nog wel zulke fraaie gaten in het doek gemaakt.)
 
Ze komen eraan de tulpen. 4 weken geleden hebben we ze in de grond gezet and here they come.. Ok, het doek zit wat in de weg, dat ga ik zo even aan de kant trekken, maar de 100 tulpen doen hun best om deze lente nog te gaan bloeien:

Lees meer...
Pierenbad
Woensdag 21 april 2010
 
Dit is dus met recht een pierenbad!
 
 
Ze maakten wel mooi de bodem schoon. Maar hé geen pieren in ons bad zeg. Weg ermee. Dus ze zijn nu weg. Jakkie.
Lees meer...
Over hoe ik niet meer terug kon maar toch weer thuis kwam.
Vrijdag 9 april tot en met dinsdag 20 april 2010
 
Over hoe ik niet meer terug kon, maar toch weer thuis kwam.
Over een heel gezellig week met veel leuke belevenissen en over die onuitspreekbare Eyjafjallajökull-vulkaan in IJsland, kortom mijn extra lange week in Nederland.
 
Vrijdagavond de 9e april vlogen we, alles ging goed, we waren op tijd op Schiphol en we waren heeeeel blij dat Menco ons kwam ophalen, want de laatste trein naar Assen hadden we niet meer gered. Om half een waren we bij Henry en Alice en om half drie duikelden we ons bedje in. De volgende morgen waren we rond half elf bij papa Jan en mama Klaasje, die ik in december nog wel gezien had, maar Johan als sinds september niet meer, dus dat was weer heel fijn. De schok van de verzamelde boodschappen omvang viel mee, Johan neemt in juni nog een doosje mee terug in de koffer, de rest kon gelukkig allemaal mee. Na een lekker broodje gingen we door naar de opa en oma van Johan. Opa is een kort geleden bijzonder ziek geweest en heeft in het ziekenhuis gelegen en we vonden het heel fijn om hen beiden te zien. Daarna was schoonzus Mieke met de kindjes bij papa Jan en mama Klaasje en konden we nog even ravotten met de kids en bijkletsen met Mieke. Met name de domino stenen die door opa en oma bijeen waren gespaard vielen in goede smaak:

 
Daarna door naar heel even een drankje bij Jan en Lita en daarna overheerlijke Chinese tomatensoep en kipsaté en foe yong hai en bami en babi pangang nog veel meer van dat heerlijke Hollandse Chinees gegeten met Henry, Alice en Menco. Uiteraard kennen we hier in Spanje ook Chinees, maar dat is absoluut niet hetzelfde als in Nederland.
 
Daarna gingen de mannen naar het darttoernooi bij Jan en Lita en gingen Alice en ik naar First Mission. Nou en dat was echt een goede film. Helemaal grappig dat ie ondanks dat het een Nederlandse productie was bijna volledig in het Spaans was en ik vraag me af hoe Anniek Pheiffer aan haar Spaanse taal niveau is gekomen. Het was een indrukwekkend verhaal en helemaal als je bij de aftiteling leest dat het gebaseerd is op ervaringen van Artsen zonder Grenzen.
 
Na de film gingen we naar het darttoernooi bij Jan en Lita alwaar de strijd nog niet gestreden was maar de drankjes en de hapjes (erg lekkere hapjes, Lita!) al rijkelijk rond waren gegaan. Het was erg gezellig en het werd wederom erg laat. Alice en ik gooiden ook nog even tegen elkaar maar ondanks de wijntjes of misschien wel dankzij de wijntjes verloor ik. Gelukkig hangt er bij ons ook een dartbord, dus dan kan ik nog even oefenen voordat Henry en Alice bij ons komen, want ik wil wel een revanche natuurlijk!
 
Op zondag hadden de ladies high tea en Johan en Henry gingen in de tussentijd naar papa Jan en mama Klaasje. De high tea dus. Een high tea waarbij je met iedere hap je heupen voelde meegroeien. We waren met z´n achten bij Diggels in Westerbork en het was prima voor elkaar. Warme quiches, mini saucijzenbroodjes, heerlijke scones met rozijnen en onwijs lekkere koekjes en taartjes en bonbons. En ja onbeperkte thee ook nog. Voordat ik uberhaupt aan de high tea kon beginnen moest ik eerst wachten totdat iemand het portier van de auto voor me open wilde doen want ja.. kinderslot. Wat dan weer erg bijzonder was want Anique heeft geen kinderen. De vorige eigenaar van de auto blijkbaar wel... Het was erg gezellig en helaas heb ik niet met iedereen heel veel kunnen kletsen... volgende keer beter, Winanda!
 
Heerlijk heerlijk:
 
 
 
 
Gezellig met z´n drietjes:
 
 
En oja, het was ook nog de omloop van Drenthe en laat die nou net voor het terras langskomen, om de renners scherp te krijgen zal ik toch een andere instelling moeten gebruiken maar hé ze gingen ook wel heel hard natuurlijk:
 
 
Zondag eind van de middag brachten Henry en Alice ons naar Wijchen. Als eerste hebben we het harde werk van paps en mams bewonderd, de huiskamer is veel lichter nu met het nieuwe kozijn en ook met het nieuwe behang. Grappig is dat alle foto´s en schilderijen weer op exact dezelfde plaats hangen.. maar uit betrouwbare bron begreep ik dat dat kwam omdat de spijkers er nog in zaten... Flink bijgekletst met de broer en zus en schoonzus en zwager, die druk met hun huisjes zijn. Johan´s coupe werd door zuslief weer in model gebracht en thank heaven die van mij ook. Tis wel een stukje korter weer! En toen kon ik dan mijn knutselbestelling bekijken. En oh horror, er zaten drie stempels bij die enkel uit rubber bestaan en zie die maar eens op een acrylblok te krijgen. Maar dan is er gelukkig nog tante Ineke die ook stempelt, en daar zou ik later deze week nog mee afspreken.
 
Kale stempel:
 
 
Maandag mochten Johan en ik allebei werken en ´s avonds gingen we eerst het huis van Theo en Willeke bewonderen, waar op dit moment nog altijd heel hard geklust wordt en toen heel snel door naar het huis van Ingrid en Michael, die net de sleutel hadden en waarbij direct duidelijk was dat er heel veel geschilderd moet worden.
 
Man man, dat was even rennen en vliegen maar wat ontzettend tof dat wij dit konden zien.
Johan ging door naar een borrel en ik naar de verjaardag van Oom Bert, alwaar de hond mij niet zo leuk vond (ja, je moet ook niet én op de ruit kloppen én vervolgens ook nog aanbellen, dat vind een hond niet zo fijn), tante Ania maande mij door te lopen en echt, ik ben echt niet bang van honden, maar bij deze hield ik de handen toch maar even in de jas en snel door naar de kamer, waar de hond me zo dreigend bekeek dat ik in de eerste de beste stoel geploft ben die ik zag en er vervolgens de eerste anderhalf uur niet meer uit gekomen ben omdat ik dacht dat hondlief me in de billen zou bijten als ik op zou staan. Later kwam ie snuffelen en na een lik over de knie was het ok. Wat hem betreft. Wat mij betreft ook hoor. Gewoon negeren, gaat vanzelf over.
 
Dinsdag moest Johan weer werken, ik niet :-) en ik had afgesproken met Jacqueline, we hadden elkaar (het is heeeeel erg) al heel lang niet meer gezien en ik vrees eigenlijk dat we elkaar voor het laatst in augustus 2008 zagen. Dat bedoel ik! Heel lang! Maar, gelukkig, we kunnen samen heel fijn kletsen en we gaan, als we elkaar dan zien, gewoon door waar we ooit gestopt waren, dus het was heel erg gezellig! En veel te kort natuurlijk weer! Eerst lekker gezeten met cappucino´s en daarna drie winkels in waarna het toch wel tijd werd voor een broodje en dat allemaal lekker op een terrasje in de zon. Helaas, fototoestel niet mee... (En oh mán, niezen! niezen! Enter hooikoorts!)
 
Eenmaal terug kon ik direct afscheid nemen van Johan, want hij vloog al weer terug. Hij wel ja. De vulkaan was nog rustig. In huis was het wat minder rustig want zuslief wilde gaan schilderen maar wist niet welke kleuren en kwam vervolgens met een stapel staaltjes van wel 30 cm hoog terug. Welja, neem alles maar mee  he, dat maakt het lekker makkelijk. Maar na wat rigoreus ´ja-nee, ok weg ermee´, kwamen er toch wat favorietjes naar voren, die na het eten meteen even in het huis bekeken werden. Om te zien of het wel kleurde bij de vloer. En het resultaat mag er zijn!
 
Michael heeft dinsdag het avondeten gemaakt en dat was meer dan verrukkelijk. Heerlijk. En hij zei wel dat het niet pittig was, maar ik zal je zeggen de garnalen in sambal tintelden goed op de lip. Ik had dus alweer nasi haha, nou heerlijk was het!
 
Ondertussen had ik mijn slag geslagen in de pillenstapel van paps en mams en anti-hooikoortstabletten gevonden -En ja hoor- binnen een half uur hoefde ik niet meer te niezen, pfiew!
Woensdag mocht ik weer een ochtendje werken en ´s middags werd mijn haar weer onder handen genomen. Hihi, kleurtje erin! En even denken wat deed ik ´s avonds dan. Ah niks, dat was het. Dat is ook een keer lekker! Ach ja en de vulkaan barstte uit. Maar ik zag het gevaar nog niet zo.
 
Toen kwam donderdag. Op donderdag ging ik even met mams naar de markt en ´s middags met de trein naar Theo en Willeke, om daar de handen uit de mouwen te steken. Letterlijk he, want ze hadden die dag een stapel gipsplaten van een onhanteerbare afmeting, die met een of andere semi takel wagen omhoog getakeld werden, waar Theo en Willeke dan klaar stonden om de platen aan te pakken en zo ging dat maar door. Ik was met Willeke´s vader en Theo van de aanlevering en gut ja ik takelde het ook nog een stukje omhoog, daarna nam Willeke´s vader het over, liep ik naar de andere kant om de plaat te ´begeleiden´, ondertussen rende Theo dan naar de bovenverdieping, om daar dan samen met Willeke de plaat weer aan te pakken. Nou. Ik zal de foto´s maar niet laten zien, maar ik kan je vertellen dat ik het best spannend vond. Aangezien ik telkens onder de plaat stond als deze omhoog ging. En het wiebelde behoorlijk!
 
Ik was trouwens helemaal verliefd op de magnoliaboom bij het huis...
 
Na een overheerlijke nasi maaltijd met zelfgemaakte foe yong hai van Willeke´s moeder (zei ik al dat ik drie keer nasi heb gegeten die week? :-)) bracht Willeke me naar oma en tante Ineke toe. Alwaar mams mij dan weer op zou halen. De familie taxiet wat af hoor, als wij-ik in Nederland zijn.
 
Ondertussen hoorden we al dat het luchtruim gesloten werd... hm.
Tante Ineke heeft me stempelles gegeven (nou ik weet nog niet of ik er aanleg voor heb, de helft was wazig i.p.v. strak) en keek eveneens met verbazing naar mijn rubber stempel. We hebben nog het een en ander geprobeerd, maar nee er zou toch echt een soort van tape op moeten zodat het op een acrylblok zou blijven kleven. (Ondertussen weet ik hoe het heet: Mount foam.- En de stempel was een unmounted stempel. Tja. Aldoende leert men, de foam is al onderweg!). Het was weer erg gezellig!
 
De rest van de dagen stonden eigenlijk wel in het teken van.. zou het luchtruim zo weer open gaan? Nee dus. Ik ben vrijdag lekker bij Ingrid en Michael aan het schilderen geweest, schuren, afplakken en wat je al niet meer doet dan en het begon al best wel op te schieten. Vrijdagavond kwam Martijn naar mij toe en konden we even lekker bijpraten.
 
Zaterdag zat ik behoorlijk in de zenuwen want ga ik of ga ik niet. Ik ging dus niet.
Zondag ging ik dan nog een keer schilderen bij zuslief, want ik ging nog altijd niet naar huis.
En weet je wat het is, je wilt uiteraard altijd meer info hebben dan een luchtvaartmaatschappij je kan geven. Je belt, dan verwijzen ze je d.m.v. een bandje naar de website. Waar je verwezen wordt naar ´manage my booking´ die ik niet kon managen omdat ik al heen gevlogen was én ik zelfs al ingechecked was voor de terugvlucht. Als je er niet uit kwam moest je bellen, alwaar je weer het bandje kreeg dat je naar de website verwees. En dus ging ik mailen. Waarop ik een mail kreeg die me verwees naar.. precies... de website.
Dus.
 
En zo ging de zondag voorbij. En de maandag ook. Waarbij ik wel kon werken, dat scheelt. Waar ik ook nog even een bezoekje aan de apotheek bracht en 30,- Eur neer mocht leggen voor een doosje van 10 allergie pillen en oogdruppels, ditmaal op doktersrecept. Gelukkig was mijn oude huisarts zo lief een receptje uit de oude doos te vissen en hoefde ik geen consult te betalen, maar jemig zeg, dat kost wat. Het waren de oogdruppels, ze waren duurder dan de 10 pillen. En uiteraard, vanaf het moment dat ik voet op Spaanse bodem zette, had ik nergens last meer van....
 
Maar goed. Ik wist nog altijd niet wanneer ik weer naar huis zou gaan. En ondertussen werd er al meer bekend. Dat de KLM je niet zou bellen en dat je manage my booking in de gaten moest houden. En waar je telefonisch nu niet eens een bandje meer kreeg, maar helemaal geen verbinding meer. Ondertussen was ik al twitterlid van KLM en vond ik meer info op hun facebook dan op hun website.  Ik werd er steeds zenuwachtiger van en dacht werkelijk dat ze me zouden vergeten..
 
Maar toen! Dinsdag, zo rond een uurtje of 11! Een levend wezen aan de telefoon. Die heel enthousiast reageerde op mijn vraag wanneer ik weer naar huis kon.
´Nou, half twee lukt niet meer he, wil je om half vijf of half negen.´
Nou... doe dan maar half negen want ik moet nog met de trein.´
´Heel verstandig, het is nogal druk hier.´
 
OK!  Toen was er nog even het issue van vervoer, maar gelukkig kon tante Truus me naar het station brengen. Waar het nog even spannend werd want de auto had wat kuren en de kofferbak wilde niet open... Maar het ging allemaal goed.
 
Eenmaal in de trein knikten alle aanstaande KLM vliegers gelukzalig naar elkaar, want hé het ging toch maar mooi gebeuren na al dat wachten. Op Schiphol moest ik naar vertrekhal 2, die je alleen kon bereiken door bij 1 naar buiten te gaan en helemaal buitenom via 3, en vervolgens via mensen in gele hesjes die je ticket wilden zien, in de juiste hal te belanden. Alwaar allemaal rijen stonden en bij iedere ingang naar de incheckbalies een KLM-er stond die je naar de juiste balie wees.
 
In de rij kwam ik erachter dat werkelijk niemand een ticket had want ik werd door een dame aangeklampt die naar mijn boardingpas (jawel jawel, ik kon ook nog gewoon online inchecken ook) wees en vroeg of ik wel een ticket had. Zij niet dus en ze wilde van Parijs naar Singapore. Tja. Ik had nou niet echt een blauwe KLM jas aan dus ik heb haar maar gewezen waar de KLM service desk was. De dame daarachter was ook al enthousiast over mijn ticket en was die ochtend met de enige long haul vlucht uit Peru, Lima op Schiphol aangekomen. Ze had hoop na het zien van mijn ticket. En ze sprak Spaans en was erg blij dat ze even met mij in het Spaans kon babbelen.
 
Uiteindelijk was ik aan de beurt. De grondstewardess was hoogst verbaasd dat ik ingechecked was (ik heb trouwens vandaag begrepen dat je nu helemaal niet meer online in kan checken) en in no time was de koffer op de band en kon ik de douane door. Waar ook geen rijen waren. Later kwam ik de dame uit Lima weer tegen, dolgelukkig dat ze een ticket naar Parijs had gekregen. Het was nog even spannend hoor want als we vertraging zouden hebben en om 21.01 uur nog op de taxibaan zouden staan moesten we weer omdraaien, maar dat niet aan de orde. Eenmaal in de lucht hoorden we dat ze ´s nachts ook zouden vliegen. En wat denk je: we zaten maar met 40 mensen aan boord. De purser zei dat er heel wat minder mensen waren dan verwacht.
 
Misschien hadden die mensen wel niet gezien in hun ´manage my booking´ dat ze een nieuwe vlucht hadden? Niet iedereen was natuurlijk in de positie die ik had, lekker in huis bij je ouders en alle beschikking over internet en telefoon. Ik vraag me alleen nog wel af, welke vlucht KLM me gegeven had als ik niemand aan de lijn had kunnen krijgen. Was ik dan nu al wel thuis geweest?
Lees meer...
Ben er weer!
Woensdag 21 april 2010
 
Het is gelukt, ik heb dinsdag een plekje op een KLM vlucht kunnen krijgen en dus ben ik sinds gisteravond heel laat weer thuis! Al mijn belevenissen komen snel op de site: het was weer erg leuk in Nederland!
 

(plaatje komt van de klm site)
Lees meer...   (2 reacties)
Stuck in Holanda
Zaterdag 17 april 2010
 
Nou mensen het is officieel.... ik kan nog niet naar huis....




Lees meer...   (2 reacties)
Zonnescherm
Dinsdag 6 april 2010
 
Binnen 12 dagen hing er een zonnescherm. Aan ons terras. Of nee, aan het dak van ons terras. Dus aan het balkon van de logeerkamer. Wat ook weer een terras is. In ieder geval. Een zonnescherm dus.
 
Aan ons verkocht door een meneer die op een zaterdag aan de poort stond. Een vriendelijk Spaanse man. Die getrouwd is met een Spaanse vrouw met Nederlandse roots, haar ouders hadden 30 jaar in Nederland gewoond. De eerste lichting Spaanse gastarbeiders. Maar ik dwaal af.
 
De vriendelijke man stond dus aan de poort, met zijn reclame voor zonneschermen. Nu wil het feit dat je in de zomer overdag zo ongeveer van het terras afbrandt, want dat is namelijk de plek waar de zon overdag vertoefd. We hadden al wat rondgekeken en wilden in ieder geval niet zomaar doeken ophangen. En dus wilden we wel eens weten of er ook een verticaal zonnescherm gemaakt zou kunnen worden. En dat kon. En nadat Johan wat van de prijs afgekletst had en ik een mooi motiefje uitgezocht had hadden we een deal. En afgelopen dinsdag werd het gehangen. In 20 minuten.
 
Hier is hij. En een schaduw! Heerlijk. Zowel de keuken als de kamer heeft er genot van. En wij ook, want wij kunnen lekker overdag op ons terras zitten. Yep, laat die zomer maar komen!
 
Vooraanzicht:
 

Zicht vanaf het terras:
 
 
Voor de techneuten onder ons: we hebben keuze uit twee standen:
 
 
 
En uiteraard kan hij ook opgerold worden...
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl