Met Oud & Nieuw in Nederland
Donderdag 30 december 2010 tot en met Maandag 3 januari 2011
 
Voor het eerst in vier jaar tijd waren we in Nederland met Oud & Nieuw.
En het was hartstikke fijn!
 
We logeerden bij Henry en Alice, daarna een nachtje bij papa Jan en mama Klaasje en daarna nog een nachtje bij paps en mams. En het was allemaal helemaal leuk!
 
Het verhaal van de vlucht en het inloggen op vrijdagmorgen sla ik even over. We gaan meteen door naar Oudjaarsavond. Waar we lekker ouderwets gingen gourmetten. Geweldig. Met Henry en Alice, met Menco en Mieke en Patrick en Rianne. Gourmetten, bijkletsen, fikkie stoken (de mannen, met de vuurkorf), vuurwerk afsteken (nog een keer de mannen), tv kijken, foto´s maken, waardoor ik voortaan door het leven ga als Tante Flits (hoe kom ik daar nou weer vanaf aangezien het fototoestel het grootste deel van de tijd aan mijn hoofd vast zit..). Heerlijke oliebollen, door Menco gemaakt, gegeten. Fijne avond was het!
 
Op 1 januari bracht Henry ons ´s middags naar papa Jan en mama Klaasje, waar we eerst meegingen naar oma. Waar we ook oom Albert en tante Karin, Marjan en Annemiek troffen en even later ook weer Menco, Mieke en de kindjes. Na een lekker bord soep en koffie-thee en het afsteken van wat sterretjes gingen we door naar tante Annie en ome Gezinus om daar ook tante Geesje en de neven en nichten te treffen. Ook dat was hartstikke leuk en gezellig.
 
Terug in Bovensmilde gingen we nog even bij Henry en Alice langs. Daarna zaten we nog een tijdje met papa Jan en mama Klaasje onder het genot van een hapje en een drankje. En we gingen nog best wel op tijd slapen. Want het was al twee nachten erg laat geworden. Beetje jammer dat een of ander rampestampfeest tot 04:00 uur met kei harde muziek me uit de slaap hield. De wind stond vast verkeerd want ik kon alle bassen horen in de slaapkamer. Ik propte twee watten in mijn oren (en wel zo ver dat ik de volgende ochtend na het douchen nog steeds watten uit mijn oren plukte) wat niks hielp. Helemaal enthousiast werd ik van de lichte sneeuwbui! Niet te vergelijken natuurlijk met wat er al gevallen was maar hé, wij hebben tot nu toe een klein buitje gehad, dus dit was leuk.
 
Henry haalde ons zondagmorgen op om bij hem en Alice te lunchen en daarna bracht Henry ons naar mijn ouders toe. Wat een service of niet?
 
In Wijchen was iedereen al verzameld bij paps en mams. We veranderden met z´n allen in de mobiele brigade toen Johan en Theo de inlogcode voor het wireless netwerk weer boven water toverden. Alle smartphones aan, Ingrid´s laptop aan en ik probeerde even in te loggen op de werk pc (want moest maandag ook weer werken) en dat ging goed. Dus geen getrut maandagochtend met opstarten.
 
Paps en mams hadden een etentje ter ere van de 45-jarige trouwdag van ome Ger en tante Truus (nog van harte gefeliciteerd!) en gingen zo tegen vijf uur weg. We aten gezamenlijk waarbij Theo de frituurman was en een hele stapel frikandellen bakte. Ingrid en Michael gingen daarna nog even op visite en wij kwebbelden lekker bij met Theo en Willeke. We zagen dat Willeke´s buik alweer een stukje groter was dan de vorige keer (goeie zaak natuurlijk, de beeb moet groeien!). De volgende keer dat we elkaar zien zal de beeb geboren zijn, spannend! Toen paps en mams weer terug waren dronken we met z´n vieren nog even een borrel op het nieuwe jaar.
 
Ik had ook nog even met Djuulz gewandeld na het eten. Er lag bij paps en mams nog heel wat sneeuw. Djuulz vond het super, buiten. Ik wat minder zo in het donker, je ziet niks, je hoort alleen het kraken van de sneeuw en toen ik wat hoorde schrok ik me rot. Maar ik hoorde dus mezelf, of beter gezegd, het kraken van mijn schoenen. Ik had mijn bergwandelschoenen mee en die kwamen goed van pas in de sneeuw. Alleen voorkomt dat niet dat je dan net in die ene drol stapt die niet bevroren is. Lekker in het profiel (gatver).
 
Paps bracht ons maandagmiddag naar Nijmegen, waar we heel toevallig Willeke nog tegen het lijf liepen. En na een goede treinreis kwamen we aan op Schiphol. Waar dus mijn hele rugzak, handtas, portemonnee en alles wat nog maar meer op een tasje-zakje leek ondersteboven werd gehouden en bevoeld en onderzocht werd. Piep ik een keer niet als ik door het poortje ga, heb ik wel een onduidelijke berg van ijzer in mijn tas. Combinatie van riem, fototoestel, sleutels, papier, kabels enzovoort zorgden voor dit snuffelwerk. Volgende keer de sleutels maar weer gewoon los in de bak (of in de koffer als ik ze toch niet nodig heb) en de riem ook maar niet meer in de tas. En ik had niet eens knutselspullen in de tas zitten.
 
Iedereen bedankt voor de goede zorgen, we hebben echt genoten!
 
Wat fotootjes ter complementering van het verhaal:
 
 
Boefjes!
 
 
Lekker vuurtje stoken en een van de fonteinen uit het pakket:
 
 
Happy New Year, foto gemaakt door Alice. En daarnaast... vanaf toen was ik tante Flits...
 
 
Badend in het licht van het vuurwerk...
 
Lol met het kindervuurwerk:
Lees meer...
Kom maar op met de feestelijkheden
Dinsdag 28 december tot en met Vrijdag 31 december 2010
 
Nou dat waren de laatste paar dagen van het jaar wel zeg.
 
Op dinsdag: Twee keer pinnen, twee keer een bon, twee keer geen geld gehad. Bij de bank naar binnen, ´Ah mevrouw, geen probleem, het geld komt weer terug hoor´.  Als dat dan ook zeg met een half uurtje of een uurtje dan ook weer op de rekening zou staan, maar nee, dat duurde wat langer. Na een nacht niet slapen stond het de volgende ochtend dan weer terug op de rekening. Ik ga daar in ieder geval niet meer pinnen.
 
Op woensdag: zoals als verteld werd Johan´s auto afgesleept, we zijn uren bezig geweest om hem terug te krijgen, laat thuis. Nog geen koffer gepakt en we gaan donderdag al.
 
Op donderdag: een uur voor vertrek ineens rook in de woonkamer. En een brandlucht ook nog. Na onderzoek bleek het uit de schoorsteen te komen. Onze buren (we hebben sinds afgelopen maandag eindelijk weer buren, heel aardige mensen!) hadden de haard aangestoken. En op de een of nadere manier komt hun rook dan via de schoorsteen in onze woonkamer terecht, ook als de klep dicht zit. En als wij dan alle deuren open zetten, dan gaat het weg. Maar dat kan niet de bedoeling zijn van een open haard. Dat de buren alles open moeten zetten als je hem aansteekt. Johan ging het even navragen bij de buren en inderdaad, de haard stond aan. Ze zouden meteen even bellen met de eigenaar. En de haard werd uitgemaakt, want al snel was er geen rook meer.
 
In alle commotie voor vertrek vergeten de vuilniszak weg te brengen, die  stond dus tot en met 3 januari in de keuken te stinken.... gelukkig hebben bloeiende hyacinten een onwijze dekkende geur dus dat ´verbloemde´ de stank nog enigzins.....
 
Donderdagavond, na een goede vlucht en een goede autorit deed ik de koffer open op de overloop bij Henry en Alice thuis. En poing poing plof klats, daar viel de parfumbestelling van mama Klaasje via de ruimte tussen de spijlen van het overloophek zo een hele verdieping lager op de grond. Nog wel heel (leve de ontwerper van het doosje) dat wel. Toen ik daarna ook nog ontdekte dat de fles lenzenreiniger open was gegaan onderweg dacht ik.. ´ik ga naar bed´.
 
Op vrijdagmorgen, toen ik moest inloggen, want er moest nog gewerkt worden, mislukte dat zo verschrikkelijk volledig dat ik 1)  met vliegende vaart naar papa Jan en mama Klaasje ging om daar nog een keer te proberen in te loggen 2) ik uiteindelijk dus een geblokkeerd paswoord had en pas om 12 uur in kon loggen.
 
Ik zei: doe mij maar een borrel!
En over de rest van de avond en ons verblijf in Nederland schrijf ik later meer.
Lees meer...
Lost and found. Over hoe de auto weg was.
Woensdag 29 december 2010
 
Zo dan sta je even stom te kijken. Als je ineens je auto niet meer ziet staan op de plek waar je hem ´s morgens netjes achterliet. Gewoon weg.
Dat is een heeeeel raar gevoel. Ik dacht eerst nog dat ie gejat was, maar er lag geen glas. Dus kan is de volgende conclusie: Weggesleept. Joost mag weten waarom maar daar doen ze nogal aan hier in Madrid.
 
Dus ik Johan bellen: `De auto is weg.`
Stilte.
´De auto is weg.´
 
En ik snap dat dat een heel rare boodschap is. Maar gelukkig had ik de sleutel nog, dus dat iemand er zo maar mee weg was gereden was nihil. Er lag geen briefje of zo. Dus ga maar eens denken waar hij dan is.
Eerst even gezocht op internet (dat kan dan gelukkig op mijn telefoon) maar ik kon het niet vinden. Over waar ze weggesleepte auto´s heenbrengen. Ik wist ook niet waar ik moest zoeken. Dat helpt ook niet. Ik Simone gebeld, die een hele tijd terug ook een keer een weggesleepte auto had. Maar die kreeg ik niet te pakken.
 
Dus ik belde één van mijn collega´s die me gelukkig een telefoonnummer en ook nog een sms nummer gaf. Johan vogelde zo uit (ik heb geen sms in mijn bundel...dus Johan nam het even over) dat de auto naar Avenida de Hispanidad  (zonder nummer) in Madrid gesleept was. Bij Barajas. Dat is helemaal niet zo ver van mijn werk eigenlijk. Nu was het niet mijn auto die weg was, maar die van Johan. En dus moest Johan mét alle papieren, rijbewijs, paspoort en wat je allemaal nog meer aan identificatie zooi kan hebben op komen draven bij het depot. Het grootste deel van dit alles lag dus.. in de auto.
 
Johan ging rechtstreeks naar het depot, ik ging met de metro. Eenmaal daar haalde Johan me snel op bij T3, want dat depot dat ligt dan wel ´bij metro halte Aeropuerto´ maar daar is het dan niet he. Nee joh. Dat ligt helemaal achteraf ergens op het industrieterrein bij de luchthaven. En daar stond hij dan. Binnen de hekken.
 
Wij naar binnen. Johan met de man van de beveiliging naar de auto om de papieren te pakken. Een flinke anderhalf uur later, na nog wat extra faxen van Daniel, wachten, vragen waarom hij eigenlijk weggesleept was want er stond niet dat je er niet mocht parkeren (reden: blokkering van de circulatie... hij stond op de doorgaande weg, dat mag niet. Al die andere 20 auto´s mochten daar ook niet staan........al die auto´s die daar iedere dag staan... dat mag dus niet.......... ja man, ik kon wel door de grond zakken. Ik let altijd zo goed op. En dan mag je daar dus helemaal niet parkeren. Het wordt ook niet gedoogd. Al die verrekte dubbelparkeerders met alarmlichten die ´s morgens alle wegen in het centrum blokkeren, dat maakt dan niks uit blijkbaar, ), na het betalen van 153,95 Euro en de melding dat er nog een boete van 200 Euro (!) zou volgen konden we dan weer huiswaarts. Nou kon dat meisje achter de balie er niks aan doen hè.
Maar doe es normaal. 353,95 Euro!
 
Ze zei er dan wel heel opgewekt bij dat als we de boete binnen 20 dagen betaalden, we slechts 100 Euro van die boete hoefden te betalen. Nou. Scheelt weer.
 
Anyway, zoals de juffrouw achter de balie met glaswand van de Madrid Movilidad (ik kan me zo voorstellen dat de emoties nogal eens hoog oplopen daar) zei: ´het is weer een nieuwe ervaring voor jullie.´ (Ja en bedankt hè!)
 
Oja. Op de papieren staat dat de auto pas om 17:00 uur het depot is binnengebracht...
Ik ga voortaan wel weer met de bus. Het aantal parkeermogelijkheden is nu wel zeer beperkt geworden.
En nog een keer zo´n boete, daar zit ík niet op te wachten.
 
Nou goed, mocht je je auto ook eens een keer kwijt zijn in Madrid, dan kan je hem hieronder weer terugvinden, je moet je kenteken invoeren, dan weet je waar hij staat.
 
 
Lees meer...
Kerstmis in Guisando
Vrijdag 24 december tot en met zondag 26 december 2010
 
Dit jaar vierden we Kerstmis wel heel speciaal, we waren uitgenodigd bij de opa en oma van María, in Guisando! ´s Middags rond zessen kwamen we aan. We vielen midden in de kookdrukte voor het kerstmaal. We mochten niet helpen, maar onder genot van een drankje wel toekijken terwijl Lola de sopa de mariscos maakte en hoe Carlos de jamón en de chorizo op de schaal drapeerde.
 
Voordat we gingen eten, zijn we eerst in een heel klein huisje in Guisando geweest, bij een vriendin van Lola en Carlos. Het was het huis van de vriendin´s ouders. En dat was heel smal. En ontzettend warm daarbinnen! En het rook heerlijk, want er stond een pannetje met ´cabrita´ te pruttelen. En dat is dan de tegenhanger van el ´cochinillo´. Het speenvarkentje. Dit was namelijk het jonge geitje. En dat klinkt wel zielig, maar het ruikt wel goed. En schijnt heel vaak op het kerstmenu te staan.
 
Hierna dronken we een borreltje in La Puente en vervolgens nog een in de bar naast het huis van opa en oma. Er is vrij kort geleden nog een nieuwe bar bijgekomen. Ondertussen zijn er in Guisando, dorp met 752 inwoners, 9 barren. Da´s best veel toch, een bar per 83,6 inwoner. Heb je overigens wel allemaal volle bak, als iedereen tegelijk gaat. Naar de nieuwe gingen we nog niet, we gingen nu eerst eten.
 
Carlos opende de 3 liter double magnum fles rode wijn, we hadden overheerlijk zeevruchten soep en soep van jamón, we aten langostinos, almejas, merluza, jamón, brood, dronken wijntjes en aan het einde van het diner gingen we muziek maken. Met de tambourines die door de jaren heen verzameld waren. Er was er een bij die was meer dan 70 jaar oud. Johan zong voor (zette in met Jingle Bells) en dan gingen we door van het ene in het andere kerstliedje. Lola bewerkte de pot. Ik weet niet hoe het ding heet maar het is een pot met een vel erover heen waar een stok in zat die je dan met een nat doekje heen en weer bewoog.  En dat gaf dan een typisch geluid. Opa maakte muziek op de fles sterke drank. Zo rond half één kwamen Martijn, María, Nacho en Anna. Zij waren kerstavond bij de vader van María in Arenas geweest. Toen kwam het grote kadootjes uitpakfestijn.
 
We hadden dat niet door, dat er cadeautjes gegeven en uitgepakt zouden gaan worden, dus we hadden behalve een grote doos bonbons, geen cadeaus bij. Toen alles onder de boom werd uitgestald begon het te dagen en we voelden ons wel wat suf eigenlijk. Maar het was helemaal niet erg aldus Lola, want dat zeiden ze nooit als ze bezoekers hadden met Kerstmis, dus we hoefden ons niet bezwaard te voelen.
 
We kregen van Martijn en María een lekkere fles wijn en een mooi fotolijstje. Ondertussen viel ik zo ongeveer knockout op de bank van de wijntjes en de champagne, dus ik ging slapen. Johan, Martijn en Lola gingen nog op pad naar de nieuwe 9e kroeg en belandden daarna in een andere bar bijna in een kloppartij, (iets met dansen en jaloers en wraak voor de zus en dat alles door een zeer dronken dorpsbewoner met zwaar beneveld zicht.) waarbij Lola kordaat ingreep door te zeggen dat als meneertje ook maar één vinger aan Lola´s schoonzoons zou wijden, hij een nog veel groter probleem zou hebben. Nou ja zeg, je bent er ff niet bij en  de heren liggen zowat in de fontein ;-)
 
Goed toen Johan eenmaal terug was werd ik wakker en kon vervolgens niet meer slapen omdat de kroeg aan de overkant van het huis van opa en oma tot half zeven ´s morgens open was en dat ging heul hard, die muziek. En daarna, toen het eenmaal stil was, toen sliep ik alleen nog hazeslaapjes. Ik neem de volgende keer oordoppen mee.
 
Na een ontbijtje liep ik met Lola mee naar de kerk om het kindje Jezus te zien. Het was de bedoeling dat Nacho meeging maar die wilde niet mee, hij wilde heeeeeel graag met zijn nieuwe parkeergarage spelen. Dus gingen we met z´n tweeën. De kerk was al uit dus dat kindje kijken ging niet door. Ik liep met oma weer terug en daarna kwamen er allerlei tantes om Anna te bewonderen. (Want het is een klein schatje zeg). Daarna kwamen er nog vrienden van Carlos en Lola en gingen we aan de aperitiefjes. Ik maakte op verzoek van Martijn wat foto´s van María, Anna en hem en daarna gingen we aan de roze Anna champagne.
 
Even een frisse neus halen tussendoor, met camera, en opeens ontdekte ik, terwijl ik midden in de moestuin stond (mooiste plek voor een overzichtsfoto) dat ik een sms-je had gekregen. Dat Livia geboren was. In de vroege Kerstavond. Hoe bijzonder!! En zo´n toeval dat ik uberhaupt bericht kreeg, want ik heb dus geen ontvangst in Guisando. Met mijn smartphone. Daar is niks smarts aan, als niks het doet. Maar dit mooie nieuws kwam toch mee met een zuchtje wind.
 
Vanuit de aperitiefjes gingen we naadloos over in het middageten. Daarna gingen Johan en Martijn een drankje doen. Toen ze terug waren gingen María en ik voor een avondwandeling door Guisando (het was koud!) en een paar drankjes in de nieuwe bar. Eenmaal terug waren Johan en Lola al weer op kroegentocht en gingen Martijn en ik hen maar eens even opzoeken. Waarbij we dus alweer in de nieuwe bar ´la Apertura´ waren. Johan, Martijn, Carlos en Lola gingen nog even door. Ik ging vast weer terug waarbij Martijn even de voordeur opende zodat ik binnen kon. Het duurde niet lang, hooguit een kwartiertje toen ze allemaal weer terugwaren. Slapen! De bar aan de overkant en de bar naast het huis waren gesloten, dus ik heb heerlijk geslapen.
 
Zondag gingen Martijn, María, Anna en ik wandelen. De route van 4,5 km bovenlangs het dorp, via de camping, het nieuwe houten pad met informatiehuis over de Gredos en via de weg langs ´de puente´ weer terug naar huis. (ik heb onwijze spierpijn in mijn scheenbenen nu). Heerlijk fris was het. Ik heb even het water gevoeld dat nu stroomt bij de camping en dat is echt ijskoud! Nog even wat foto´s gemaakt met Martijn´s spiegelreflex (ik-wil-er-ook-een!), een colaatje halverwege en toen waren we al weer terug.
 
Lola en oma gingen eten maken en daar gebeurde dus een ongelukje, dat de pan met olie van het fornuis afviel en de olie over oma´s hand ging, want ze probeerde de pan op te vangen. Gelukkig bleek na een bezoek aan de urgencias dat het allemaal toch meeviel en met een fikse dot zalf en verband om haar hand kwam ze weer terug.
 
Hierna gingen we naar huis met in onze auto de grote parkeergarage van Nacho, omdat dat niet meer bij Martijn en María in de auto zou passen. Hieronder een klein overzichtje van Kerstmis in Guisando.
 
De kerststal, die in het trapgat wordt gebouwd. Meer dan 65 jaar oud. Daarnaast, Opa en Johan aan het aperitiefje in de keuken.
 
 
Carlos en de gigantische fles wijn. Oma legt de laatste hand aan het eten.
 
 
Het eten is bijna klaar, tafel gedekt, alvast een toost!
 
 
Lekkere hapjes
 
 
Johan belt even met Martijn. Let op hoe groot de fles wijn is. Daarnaast, dikke pret met muziek maken.
 
 
Jingle Bells.... en opa maakt muziek op de fles sterke drank.
 
 
Sfeerplaatje
 
Anna was nog wakker, tijdens het cadeautjes uitpakken:
 
Volgende middag, foto vanuit de huerta:
 
Nacho en opa. En daarnaast Anna en ik.
 
 
Lekker wandelen, het is zooo mooi in Guisando!
 
 
 
Lees meer...
Livia!
Vrijdag 24 december 2010
 
In de vroege kerstavond is geboren: Livia!
Livia is het dochtertje van Olivier en Jacqueline en zusje van Danique en Eline!
 
Van harte gefeliciteerd!!!!!
Lees meer...
El Gordo en dan met zijn elven delen
Woensdag 22 december 2010
 
Vandaag was het dan zo ver. El Gordo. De Kerstloterij in Spanje. Uiteraard deed ik volgens goed Spaans gebruik op kantoor mee. Met elf collega´s hadden we ieder een lot gekocht en alle loten op een hoop gegooid. Net als vorig jaar. Lootje inleveren en eventuele gewonnen bedragen delen. Super gokkers zijn we. Niet alleen heb je meer winkans, maar je loopt natuurlijk ook de kans dat er een dikke prijs op je lot valt. En die moet je dan delen. Spannend. Dus eigenlijk is het veel beter om van hetzelfde lot een tweede te kopen. Heb je tenminste ook de volle mep.
 
Nou goed. Ik had dus maar één lot. Want ja vorig jaar viel er helemaal niks op mijn lot, dus dat tweede lot had geen nut.
 
En wat denk je. Valt er geld op mijn lot. 100 Euro!
Dat is toch mooi een menú del día per persoon......
 
Lees meer...
Nog geen nieuwe sneeuwfoto
Zaterdag 18 december 2010
 
Het is een tijdje geleden al gezegd. Dat ik een nieuwe sneeuwfoto zou plaatsen. Maar het is er nog niet van gekomen. Omdat het geen helder weer was. En omdat 16 graden vorige week ook niet hielp om een foto van de bergen vol met verse sneeuw te maken. Er is bijna geen sneeuw meer.
 
Eerst komt de regen met bakken uit de hemel, vervolgens wordt het totaal niet helder en kan je niet eens zien of er nog wat sneeuw bijgevallen is en vervolgens schiet het kwik zo hoog dat het wel lente lijkt. Maar het is weer wat gaan vriezen deze week. Maar vooralsnog geen sneeuw in de voorspellingen. Maar dat is dan weer een kwestie van eerst zien, dan geloven, aangezien de weersvoorspellingen hier dagelijks afwijken van wat er dag ervoor voorspeld is. Dus. Misschien dan wel binnenkort. Een sneeuwupdate.
 
En verder... niet zo veel te melden. Ja goh, ik heb al vier keer een programma op de loopband gedaan. Uit mezelf. Komt het misschien toch wel goed met mij. En we hebben allebei griep gekregen. Bij mij is het bijna over nu. Hopelijk blijven we daar weer een poosje van gevrijwaard.
Lees meer...
Naar de stad met lekkere trek
Maandag 6 december 2010
 
Johan zei: ´Ik heb lekkere trek, ik heb zin in een frikadel´.
En toen zei ik.. ´Dan weet ik waar we heen moeten´.
 
En dus gingen we dwars door de stad, op deze día de la Constitución española. Tezamen met al die andere mensen die ook in de stad waren. Konden we mooi even de Kerstverlichting zien.
 
Vanuit de auto; Linkerfoto richting gran vía en daarnaast een stukje van de verlichting op één van de El Corte Inglès winkels:
 
 
Fontein bij Plaza de Espana
 
De gran vía:
 
Puerta de Alcalá
 
 
De verlichting van Ciudad Lineal. We waren er bijna!
 
We waren door de drukte toch wel bijna twee uur onderweg voor we bij Op11 (Oponce) aanbelandden. Om daar heerlijk te smikkelen. En waar we een zoetje van het huis aangeboden kregen:
 
Eindelijk dan, de gewenste hap voor Johan:
 
 
En ik moet zeggen, een advocaatje met slagroom smaakt ook niet gek!
Lees meer...   (1 reactie)
Kaartje kaartje kaartje
Het weekend van 27 en 28 november en 4 en 5 december 2010
 
Na wat avonden en dagdelen in het weekend prutsen.. ben ik al een heel eind met de kerstkaarten.
En ik ben nog bezig met een andere variant. Nu maar afwachten wie wat in de brievenbus krijgt.
Als de postbodes in Nederland niet te lang meer staken dan komt het misschien nog wel in orde voor de Kerstdagen....
 
En nu niet denken dat arme Johan aan zijn lot werd overgelaten.. nee, het eerste weekend was Johan in Nederland en heeft ondermeer een hele leuke avond met Martijn, Jorik, Bertus, Dorien, Olivier en Jacaueline en hun twee meiden gehad! En het tweede weekend was niet alleen binnenzitten, we zijn natuurlijk ook buitenshuis geweest. Op het verkeerde tijdstip waren wij bij Plaza Norte2. Om weer eens lekker rond te struinen in winkels. Het was alleen errug druk. Maar dat is normaal. Zo rond kersttijd.
Het is alleen zo jammer dat de sneeuw en de kou niet door gezet hebben. Regen, dat kwam er wel. Bakken vol. Wat zeg ik, het zwembad zit tot de rand vol.
 
Anyway, hier mijn kreaties voor dit jaar:
En nee, ik heb niet twee weekeinden over enkel deze kaarten gedaan.
Uiteraard zijn het er meer dan 12 die nu klaar liggen.
Lees meer...
Estado de alarma
4 december 2010
 
Mensen, woon je rustig in Spanje, woon je binnen een aantal uur ineens in een land waarin op een haar na de noodtoestand is uitgeroepen. Het land is in estado de alarma, voor het eerst sinds het een democratie is. 
 
Voor wie het gemist heeft, de luchtverkeersleiders liggen al maanden overhoop met de regering over salarissen etc. Afgelopen vrijdagavond brak er een wilde staking uit, waardoor het hele luchtruim gesloten moest worden. De regering heeft er korte metten mee gemaakt door de estado de alarma uit te roepen.
 
Wat houdt deze Alarmfase in: de luchtverkeersleiders staan nu onder militair gezag en worden geordonneerd naar hun werk te gaan. Als ze dat niet doen, dan kunnen zij gevangenisstraf tegemoet zien. Ze zijn ´movilidades´. Dit alles betekent zeker niet dat de dictatuur er weer is. De Alarmfase kan ook uitgeroepen worden na aardbevingen en bijvoorbeeld zeer heftige calamiteiten. In dit geval is het uitgeroepen omdat de publieke diensten zijn lamgelegd.
 
Naast voorgaand worden de militaire vliegvelden van Torrejón en Cuatro Vientos open gesteld voor burger luchtvaartverkeer, de controle van de verkeerstorens van de civiele vliegvelden (Barajas bijvoorbeeld) worden overgenomen door het leger (onder gezag van een kolonel). En ´El jefe del Estado Mayor del Ejército del Aire´ beslist welke vluchten prioriteit hebben.
 
Gelukkig maar dat wij niet zouden gaan vliegen dit weekend. Er wordt gesproken over 600.000 mensen die hierdoor niet konden reizen. Het is namelijk een puente hier, van maandag tot en met woensdag, dus veel mensen hebben dit hele lange weekend aangegrepen om weg te gaan.
 
Het is nooit saai hier!
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl