Johan en Martijn aan de wandel
Zondag 22 februari 2009
 
Johan en Martijn zijn deze zondag heerlijk aan de wandel geweest in Hoya de San Blas. Het was een tocht van 13 kilometer, die hen tot bijna 1600 meter hoogte bracht. Doordat er veel sneeuw lag was het niet meer mogelijk om nog een pad te herkennen en omdat het al later werd hebben ze besloten om terug te gaan om niet in het donker te hoeven lopen. Het was 12 graden en prachtig weer.
 
Geniet mee!
Foto gemaakt door Martijn
 
Foto gemaakt door een wandelaar
 
Foto gemaakt door Martijn
 
Foto gemaakt door Martijn
 
Foto gemaakt door Martijn
 
En dan speciaal voor mij, gemaakt door Johan:
Lees meer...   (1 reactie)
La Cava de Majadahonda
Zondag 22 februari 2009
 
Samen met Martijn, María en Nacho naar La Cava de Majadahonda geweest.
Dat is een nieuwe cerveceria (kroeg annex café kleine kaart) in de Gran Vía in Majadahonda.
Lekkere tapas,  niet duur, en een goede wijn! Gaan we nog een keer heen!
 
Het verhaal van de bergwandeling van Martijn en Johan eerder op deze zondag komt nog.
 
Nacho groeit als kool:
 
Twee van de tapas van de kaart:
Ensaladilla Rusa:
 
Chorizo de infierno:
Lees meer...
Luieren in het park
Zaterdag 21 februari 2009
 
Vanmiddag hebben we lekker geluierd in het park, in het zonnetje. Heerlijk! Het is al ruim een week heerlijk voorjaarsweer. Stralend zonnetje, aangenaam temperatuurtje (zo rond de 17 - 18 graden), boekje in de tas en een dekentje mee....Park, here we come. Een klein stukje gelopen, dekentje uitgespreid en lekker in het zonnetje gelegen. Genieten!
 
Kom maar op met de lente!
Lees meer...
Martijn in Madrid
Vrijdag 13 februari tot en met dinsdag 17 februari 2009
  
Martijn verblijdde ons weer met een bezoekje. Net als vorig jaar kwam hij een lang weekend langs, lekker genieten van de zon. En leuk dat het was! En dit keer geen gebroken meniscussen of anderszinds ongelukjes. (Gelukkig maar!) En een gelukje dat het weer zo mooi was, want het was pas sinds de 11e februari dat het zonnig weer was.
 
Ik moest vrijdag werken tot 13.00 uur. Johan had gelukkig even tijd om Martijn op te halen op het vliegveld en bij mijn werk af te zetten. We gingen snel op pad en stapten uit bij Chueca. Was ik nog niet eerder geweest. We kwamen meteen twee hele leuke winkeltjes tegen in de Calle de Gravina. Een winkel vol met chocolade, waar het heerlijk naar chocolade rook,  waar het chocolade ademde. Van die hele zware pure chocoladelucht. De prijzen waren schokkend, maar het zag er goed uit, daar bij Xocoa:
 
 
Daarna stuitten we in dezelfde straat op Plaisir Gourmet met allemaal lekkere kruiden, sauzen, wijnen en nog veel meer lekkers uit de hele wereld, van de States tot aan Kesteren, Nederland (inderdaad, Go Tan stond er ook!):
 
 
 
Ondertussen hadden we wel trek gekregen en we gingen in Lavapiés op zoek naar Mano a Mano. Dat restaurant stond in het boekje van Martijn, 100% Madrid. Leuk boekje. Maar Mano a Mano viel toch een beetje tegen. Prijzen waren hoger dan in het boekje en het zag er niet zo aantrekkelijk uit. Anyway, we hadden wel honger, dus na wat zoeken kwamen we uit bij La Tapa del Mundo, eveneens in Lavapiés (Magdalena nr. 1, 28013 Madrid). Lekker wijntje, heerlijke tapas. Goede keuze!
 
 
De salade met geitenkaas en verse ananas:
 
De (pittige!) patatas bravas:
 
Eenmaal weer aan de wandel zag ik dé tas. In een winkel in Lavapiés. Mooi leer, met aquablauw, grijs en zwart, precies de juiste bandbreedte voor de schouders.... Maar wat ik niet zo in de gaten had, is dat het een winkel voor de groothandel was. Beetje suf was namelijk dat er van alles maar één of twee stuks hingen. Dan lijkt het dus niet echt een groothandel. Jammer hoor! Venta al mayor: dat is dus niet voor de gewone klant.
 
We gingen door naar Plaza Mayor. We kwamen daar een nieuwe winkel tegen (echt waar hoor, nog niet eerder gezien. Misschien was ie er al, maar dan kan het nooit zo heel lang zijn geweest.) We mochten van alles proeven (oh, mijn dag kon niet meer stuk) maar ook hier, mén wat een prijzen. Niet goed wijs. Een zakje chocolade-olijven (het leken wel van de kleine chocolade paaseitjes die je in Nederland kan kopen) was direct bijna 8 Euro. Maar het was wel heerlijk. Ook de koekjes!
 
De winkel heet: La Cure Gourmande en de inrichting was net zo snoeperig als de spullen die er verkocht werden:
 
 
 
Ondertussen was het koffietijd. Dus op zoek naar Mimi´s in Calle de Postas waar Henry, Alice, Johan en ik met oud&nieuw ook even geweest zijn. Ze maakten toen al reclame voor de tandem, een dubbele mok (met een echt tussenschotje) met aan de ene kant koffie en aan de andere kant naar keuze chocolade- of hazelnootmousse. Uitproberen maar!  Hij was wel lekker zeg, maar toch ook wel erg sterk. De hazelnoottandem leek wel lekkerder dan de chocolade. En daarbij een lekker stukje taart om te delen. Heerlijk.
 
 
Hierna zijn we naar Majadahonda gegaan. Thuis een wijntje gedronken en daarna lekker tapasjes gegeten bij Santinno.
 
Op zaterdag zijn we een rondje door de bergen wezen maken.
 
Maar eerst gingen we een kijkje nemen in Villanueva de la Cañada. Een paar weekjes geleden kwamen we daar bij toeval terecht en zagen dat daar allemaal ´gewone huizen´ (lees: geen appartementen maar echte huizen) stonden. Een weekje geleden gingen we nog eens kijken en zagen een mooi huis dat ons zeker beviel. En nu gaan we even met Martijn een rondje rijden om dat hele mooie huis aan te wijzen. Misschien dat we toch maar eens moeten vragen of we ook binnen kunnen kijken...
 
En daarna door naar de bergen. Het was superhelder weer en het leken prachtige omstandigheden om te skieën. Dat was te merken, want het was erg druk richting Valdesqui en er was geen parkeerplek over.
 
Het is tot dusver een prima ski seizoen hier in de bergen rondom Madrid. Een lift die al (ik kan er een paar jaar naast zitten) zeker 8 jaar niet meer open is geweest in de bergen, (maar dat kwam ook vanwege oneinigheid tussen gemeente en eigenaar), is voor het eerst weer open in de puerto de Navacerrada:
 
We zijn vanwege alle drukte daarom direct doorgereden naar Segovia. Het was nog steeds heel fraai weer en dan die prachtige besneeuwde bergen, geweldig. We wilden tapasjes eten op het plein bij de kathedraal. Maar al wat er kwam, geen ober. Wel kreeg ik een fraaie flats musseschijt op mijn jas maar gelukkig kreeg ik dat er nog uit met wat water. Na wat gezoek naar een restaurant zijn we bij de Rodilla gaan zitten voor een sandwich.
 
Hierna zijn we te voet naar het Alcazár gegaan en vervolgens zijn we op de bonnefooi (lees: zonder kaart) Segovia doorgewandeld op zoek naar het Aquaduct.
 
Op weg naar het Alcazár:
 
Uitzicht vlakbij het Alcazár:
 
Op weg naar het aquaduct, een kijkje in een omgang van een kerk:
 
Ineens waren we bij het aquaduct, maar niet eronder, we stonden bij de bovenkant:
 
Het blijft een mega majesteus gebeuren, dat enorme aquaduct:
 
´s Avonds heb ik mijn specialiteit (nou ja, specialiteit, heb hem al vaak geoefend, hij is iedere keer weer smakelijker), Kip in de oven met rozemarijn aardappeltjes (van Jamie Oliver),  gemaakt en daarbij uiteraard een wijnte.
 
Zondag gingen Martijn en ik naar Madrid, want we hadden kaartjes voor Sara Baras.
Johan zette ons af in de stad. Het was heerlijk zonnig en alle terrasjes zaten propvol:
 
We gingen via de Plaza Mayor op zoek naar de koeien van de cowparade. Ik wilde wel met de vliegenierskoe op de foto, maar dat wilde iedereen. Het schoot voor geen meter op. Hier dan een foto van de koe zonder mensen, die moest ik echt snel nemen, want men stond te trappelen om erbij te kunnen:
 
We gingen door, op zoek naar een terrasje bij het koninklijk paleis.
Bij metrostation Opera kwamen we langs een groepje jongeren. Ik had eerst niet in de gaten wat ze nou aan het doen waren, maar ze stonden allemaal een eindje uit elkaar en in ´wegren´stand. Ineens was het duidelijk. Je moest er een een duwtje geven, die rende dan drie passen, totdat hij-zij weer een duwtje kreeg. Het uiteindelijke doel was om als eerste bij de man met de fluit, dus de finish te komen. Haha, en je ziet dan dat als iemand een tikje geeft, er ook wel weer iemand anders is die ook een duwtje geeft:
 
Eenmaal bij het paleis aangekomen was het echt heel erg druk bij de terrasjes, er waren geen tafeltjes vrij. Ik ging even met de prinsessekoe op de foto. Omdat het allemaal wel erg lang duurde met de tafeltjes besloten we eerst om de kaartjes op te halen bij de kassa van het theater aan de Gran Vía. Dat ging soepeltjes. En op de weg terug hadden we ineens een veel kortere weg van de Gran Vía naar Operá gevonden.
 
De prinsesjes:
 
Nieuwe poging voor een terrasje. Na wat wachten was het dan eindelijk gelukt. Je moet je voorstellen dat mensen op een strategische plaats gaan staan wachten om zo het eerste vrijkomende tafeltje direct te kunnen innemen. Wat er gebeurt is het volgende: zodra de wachtende denkt dat iemand weggaat, schuifelt hij-zij er heel snel heen en dan blijft hij-zij er net zo lang en zo dicht bij staan dat zodra mensen daadwerklijk aanstalten maken om te gaan staan, direct de stoel ingepikt kan worden. Bijkomend effect, mensen staan best wel vlug (voor Spaanse begrippen dan hè) op. Maar ja, ik vond het bijna genant, zo dicht erbij gaan staan. Maar doe je dat niet, dan zit je dus nooit op een terrasje, en al helemaal niet in het voorjaarszonnetje. Dus tja, weer wat geleerd.
 
We hebben dus heerlijk in het zonnetje gezeten met een wijntje. lekker kletsen en mensen kijken. Na een anderhalf uur weer op weg gegaan naar het theater. Maar met de korte weg waren we er wel erg vroeg.
Vlakbij was een koffie-thee-lekkere hapjes-broodjes-warm eten zaak (Nebraska) waar we naar binnen zijn gegaan voor een cappucino en een stuk taart (had ik al gezegd dat we erg lekkere hapjes hebben gegeten het hele weekend?):
 
Daarna gingen we het theater in. Het ziet er eigenlijk niet uit van buiten, maar het is een heel sjiek theater van binnen. Prachtig plafond in de hal:
 
We mochten al snel de zaal in, met overigens ook hier een erg mooi plafond:
 
We hadden een supermooie plek.
Niet op de begane grond, maar erboven, in het zg. anfiteatro en we zaten in het midden van de rij. Top!
En heel Spaans: het begon gewoon te laat. De mensen komen gewoon te laat bij de voorstelling. Is ook zo in het voetbalstadion trouwens. En zelfs al zijn ze te laat, dan gaan ze elkaar ook nog eens uitgebreid begroeten en in het gangpad in de weg staan. Ach ja, de artiesten weten dat het zo is, de voorstelling gaat gewoon later van start. Maar ik kan er toch nog vreemd vanop kijken, zelfs al woon ik hier al twee jaar.
 
De voorstelling was geweldig. Sara Baras is een geweldige flamencodanseres met een enorme passie en drive, ze spettert van het podium af. En met haar ook de twee mannen die de mannelijke hoofdrollen vertolken: Luis Ortega als Don José en José Serrano als El Torero.
 
Sara heeft de mythe van Carmen (een van de meest bekende Spaanse verhalen) zelf bewerkt naar deze flamenco dans voorstelling. De choreagrafie is door de drie hoofdrolspelers geschreven. De voorstelling duurde 1 uur en 40 minuten en niet alleen de emoties op het podium liepen hoog op, direct toen het begon zaten drie Fransen achter ons te snotteren. De zang en de gitaarmuziek ging door merg en been. Zoals Sara Baras kan dansen, zoals zij over het podium roffelt, je ziet haar voeten niet eens meer, zo snel gaat ze; fenomenaal! En eerlijk is eerlijk, na de tweede toegift zat ik ook ineens met waterige ogen, heel bijzonder.
 
Ik heb wat foto´s gemaakt, maar het was nogal een lastig iets. Je wilt namelijk niet flitsen, want eigenlijk hoort dat niet he, foto´s maken tijdens een voorstelling. Daarbij heeft mijn toestel een behoorlijk fors scherm waardoor je al bijna oplicht al een schemerlamp als je de camera aanzet. Anyways, ik zat rustig een foto te maken en ineens een raar rood lampje. Ik dacht nog wat is dat nou, is er wat mis met de camera, maar nee, het was een van de stewards die me ontdekt had en me zo wilde laten weten dat dat dus niét mocht. Ben er maar mee opgehouden en heb heerlijk zitten genieten. Uiteindelijk resultaat: twee foto´s:
 
 
De vrouw in het midden is Sara Baras:
 
Het was geweldig! Voorstellingen zijn nog tot en met 5 april en kaarten zijn ondermeer te bestellen via www.topticketline.es
 
Nog helemaal onder de indruk gingen we weer met de trein naar huis. Eenmaal thuis hebben we nog wat tapasjes gegeten bij Santinno. Maandag is Martijn in Madrid geweest, Johan en ik mochten weer werken, helaas konden we niet mee. De heren hebben ´s avonds gekookt, lekker sla en burrito´s:
 
Dinsdagochtend ging Martijn al weer naar huis.
Martijn, het was weer helemaal top! Hartstikke leuk dat je bij ons was!!!
Lees meer...
BBBRRRRRR!
Zaterdag 7 februari 2009
 
BBBRRRRRR! Koud!!!!! We hadden kaartjes voor de voetbalwedstrijd van Real Madrid - Racing Santander.
En het was best wel frisjes eigenlijk! We zaten dik ingepakt op de tribune en als je ook maar een klein beetje naar voren boog kwam daar zo´n ijskoude wind langs je neus: daar konden de kachels echt niks tegen beginnen.
 
Eerst even een goede warming up:
 
Halverwege liepen de gemoederen zo hoog op dat er een heus opstootje ontstond, dat tot aan de kleedkamer werd volgehouden:
 
En vervolgens: winst!
 
En toen snel naar buiten, naar huis!
 
Lees meer...
Moe
Vrijdag 6 februari 2009
 
Het is best pittig, elke avond naar school. Donderdagavond zaten alle studenten én de lerares met witte
afgetrokken bekkies in de les. We waren Moe in hoofdletters: MOE. Mijn collega en ik zagen de lerares zelfs zo´n beetje in slaapstand zakken toen we een oefening moesten maken.
 
Maar ondanks de lichamelijke of wellicht eerder geestelijke vermoeidheid: ik leer er heel veel. Binnen 8 avonden hebben we alle tijdsvarianten erdoor geramd en vanavond hadden we hartstikke lol met z´n allen toen we in een kring moesten gaan zitten, met allemaal een briefje met drie woorden erop, om zo een onzettend melig verhaal in elkaar te knopen... top!
 
En ik ben erachter gekomen dat ik soms gewoon kortsluiting in de hersenen heb. Tja, dat had ik twee jaar geleden op school ook al, dat je zo´n dag hebt dat er gewoon echt niks overkomt van de lesstof en dat had ik afgelopen dinsdag ook. De enige remedie: gewoon alles opschrijven en er vooral niet te veel over nadenken op dat moment. En dan later nog maar een keer de boel bekijken. Ik kan gelukkig bij meerdere tweetalige collega´s terecht om wat te oefenen of dingen na te vragen: top!
 
Ondertussen zijn we niet een keer meer met de 18 mensen van de 1e avond geweest. Vanavond waren we maar met zijn zevenen, inclusief de lerares. Dat is lekker zeg! Bijna privéles. Je mag drie lessen missen in totaal en als ik het zo eens zie dan missen de meeste mensen die les dan op vrijdag.
 
Braverik als ik ben ben ik nog elke avond gegaan... Wil uiteraard wel de beloning voor de inzet ontvangen: een certificaat. Kan ik vast wat mee uiteindelijk.
 
Dus, nog een weekje en dan klets ik je de gaten in de Spaanse sokken .......
 
Lees meer...
Sneeuw!
Zondag 1 februari 2009
 
De afgelopen dagen werd gewaarschuwd dat het zou gaan sneeuwen Madrid en omgeving. (Ook in andere delen van het land) Op de electrische borden langs de wegen bij ons waren vrijdag en gisteren diverse waarschuwingen te lezen: ´Reis niet zonder sneeuwkettingen´, ´Dit weekend sneeuw´.
 
En jawel hoor, het sneeuwt! En niet te zuinig. Hier een paar plaatjes, van rond het middaguur:
Foto gemaakt door Johan
 
Foto gemaakt door Johan
 
Foto gemaakt door Johan
 
Ingezoomd op de overkant, er ligt nu al veel meer dan die vrijdag in januari.
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl