Had ik al verteld dat...
Dinsdag 28 februari 2012
 
Had ik al verteld dat...
dat ik aanstaande vrijdag op het vliegtuig stap en vijf weken foetsie ben naar Tanzania
dat ik dus een excuus heb dat het hier soms wat stil is?
 
Want ja het is wel wat stil hier, dat klopt. Ik heb niet veel tijd op dit moment en dan eens in de zoveel tijd kwak ik een stapeltje blogs erop. Waarvan ik de gebeurtenissen heb gereconstrueerd aan de hand van foto´s, bonnetjes en herinneringen.
 
En hoe dat dan komt, dat komt omdat ik helemaal hartstikke druk ben. Zo druk dat ik nog niet eens mijn knutselspullen sinds Oud&Nieuw uit de kast heb gehad en geknutseld heb, laat staan dat ik een verjaardagskaart verstuurd heb dit jaar. (Dus eenieder die nog zit te wachten... sorry!)
 
Mensen, ik heb kofferstress. Want ik ga op 2 maart voor vijf weken naar Tanzania. En dus was-ben ik helemaal druk met van alles. Met inentingen halen. En pasfoto´s maken voor mijn visum en met vreemde valuta regelen. En met me druk maken over wat ik allemaal mee moet nemen voor wel vijf weken en dat moet dan eigenlijk gewoon allemaal in een koffer want ik wil helemaal niet met veel koffers slepen, heb al genoeg zooi aan handbagage en laptoptas en handtas enzo bij.
 
Voor jullie nu vast de vraag - hoe raak je nu vijf weken in Tanzania verzeild. Nou. Ik kreeg via mijn werkgever de kans om  te gaan. In 2008 heeft mijn werkgever een speciale tak opgericht die al meer dan 1400 medewerkers heeft uitgezonden naar diverse vrijwilligersprojecten over de hele wereld. Daar kan je voor geselecteerd worden. Je moet wel aan diverse voorwaarden voldoen (gelukt!). En afgelopen juni kreeg ik bericht dat ik uitgekozen ben. En in September hoorde ik dat ik in maart naar Tanzania ga. Spannend hè. Ja dat vind ik ook wel eigenlijk :-)
 
Na die vier weken ga ik nog een week op safari. Dus ik moet zowel business als casual kleren mee hebben. En dan dusdanig te combineren dat het slechts een koffer omvat (utopie utopie) en dat ik er ook nog een beetje netjes bij kan zitten bij de organisatie waar ik ga werken en in de safari-jeep. Dus ik zocht me suf naar kleren. En vestjes.
 
Want het is in Tanzania allemaal wel wat conservatiever dan in Spanje. Dus je hebt al snel teveel decollete en te korte mouwen. Om maar te zwijgen over de roklengte. Van al die jurkjes in de kast zijn er maar twee die voldoen aan ´over de knie´. En maar niet te zwijgen over het feit dat het daar warm is én vochtig en dat het regenseizoen net begint als ik er ben.... dus niet te veel synthetische kleding.
 
En dan moet er natuurlijk nog een mega assortiment aan verrekijkers, zaklampen, zonnebrillen, dozen vol antimalaria (ik zeg je, kreeg een recept voor negen weken antibiotica... pff) en spray met deet enzovoort enzovoort mee.
 
En naast die mega koffer stress is er dan ook nog de, ik mag wel zeggen, pittige, werkvoorbereiding met de 14 anderen waar ik mee naar Tanzania ga en alle informatie die mijn werkgever me voert en die ik door moet nemen voordat ik vertrek.
 
Dus ja, Ondertussen sta ik ietwat strak van de kofferstress. En ben ik nog helemaal druk met allerlei wellicht triviale zaken maar voor mij erg belangrijk alhoewel ik me toch wel afvraag of ik wat doorsla. Jawel. Ik sleep me daar een zooi spullen mee van heb ik jou daar en maak me druk of mijn hemd wel match met mijn shirt. Ik zeg je. Dat is last minute stress.
 
Want natuurlijk heb ik mijn inentingen al gehaald. En pasfoto´s gemaakt voor mijn visa upon arrival, en mijn vreemde valuta geregeld. Ik heb zelfs een moneybelt gekocht. Ik weet waar op de luchthaven in Madrid ik mijn reistas kan sealen en ik heb me zelfs even laten voorlichten wat er allemaal met mijn koffer gebeurd vanaf Madrid naar Amsterdam naar Dar es Salaam. Ik hoef hem alleen maar af te geven en de KLM doet de rest.

Reistas? Jazeker. Ik heb, na me ontiegelijk druk te maken dat ik écht niet alles in één koffer zou kunnen krijgen toch maar besloten mijn weekendtas die als safaritas dienst moet gaan doen gewoon in te checken.
 
Nou goed - als jullie me dus een beetje kwijt zijn hier, dat klopt.
En ik zal jullie op de hoogte proberen te houden. Vermits ik stroom heb en internet het doet :-)
Lees meer...
Bomentruc
Maandag 27 februari 2012
 
Nou zeg. Komen ze (de tuinmannetjes) vandaag zomaar ineens de boom bij het zwembad rooien. Want met zijn wortels kon hij de wand van het zwemband kapot maken.
 
Dus in plaats van de mooie ruisende (ik weet eigenlijk niet eens wat voor boom het was) veel schaduwbrengende boom staat er nu een mager scharminkel.
 
Misschien gaat ie wel heel hard groeien zodat we van de zomer toch wat schaduw hebben bij het zwembad
Lees meer...
Beerenburg, tulpen en een safarihoed
Zondag 26 februari 2012
 
Met iedereen weer zu hause konden we dan éindelijk naar Martijn en María om Martijn te feliciteren met zijn verjaardag! Met in de handen een fles Beerenburg die ik in de koffer had meegebracht. Én een bos tulpen. (Bij de Carrefour :-))
 
Ik kreeg ook een cadeau :-) voor mijn bijna vertrek naar Tanzania (jawel, ik ga er nog over vertellen)
Een echte safarihoed!!! Helemaal leuk!!!
 
We hebben weer lekker bijgekletst en uiteraard ook weer heerlijk gegeten :-)
Lees meer...
Zaterdag
Zaterdag 25 februari 2012
 
Vandaag was een fijne dag. Het klinkt wat gezapig maar het was gewoon zo.
Eerst gingen we Loli ophalen. Die super enthousiast was en zich wederom keurig had gedragen in het pension.
 
We maakten ´vrienden´ met de achterburen. Buurman stond ineens aan de heg met een fles wijn uit het dorp waar hij vandaag kwam. We hebben hun toen een typisch Hollands iets gegeven: een rookworst!
Ben benieuwd hoe ze het vonden!
 
Daarna gingen we ruim twee uur wandelen met de buren. Waar Loli dus de eerste keer achter een echt rennend konijn aanging. Wat ze verloor natuurlijk. Ja dat konijn is niet gek. Die dook de bramenstruiken in.
 
Loli ook. Ik denk niet dat ze dat nog een keer doet, aangezien ze er met een bloedende tong en bloedende poot weer uit kwam. De schade was niet groot, het ziet er op een tong altijd erger uit dan het is. Op het pootje ook een schram, gelukkig niks ernstigs verder.
 
Onderweg kwamen we ook nog een schapen-geitenkudde tegen, waarbij we Loli maar even aanhaakten. Ik zie haar de boel al aanjagen :-)
 
En oja, had ik al verteld dat het wel 20 graden was? En dat de zon scheen?
Lees meer...
Jorik en Martijn
Zondag 19 februari tot en met woensdag 22 februari 2012
 
Gezellig!!! Visite!!! Jorik en Martijn vlogen zaterdag al naar Madrid en kwamen zondag, nadat ik thuis was (met vertraging) uit Nederland met de trein naar Majadahonda. Daar haalde ik hen op en zo kwam het dat zondagavond de twee heren gezellig op de bank zaten bij mij.
Helaas zonder Johan, hij moest op reis deze week en was deze zelfde zondag vertrokken.
 
Onder het genot van wat tapasjes konden we weer eens eventjes lekker bijpraten!!!
 
Op maandag was het heerlijk weer, dus er werd gefietst, hard gelopen én, wat een geluk voor Loli, een heel lang eind gewandeld. We aten lekker bij Fellini in het dorp en ´s avonds, nadat ik Loli naar het pension had gebracht, gingen we nog even naar de Xanadú waar we bij een barretje zaten die bij het afrekenen ineens een streep door de rekening haalde en 50% van de tapasrekening afhaalde. Ik zeg, dat is mooi! Ik kan niet zeggen hoe het heette, het cafeetje, maar ze hebben dus een ´doordeweek´ actie dat als je voor half tien daar zit, je slechts 50% van de tapas betaald.
 
Nu denken jullie misschien - Loli in het pension - dat heeft een reden en dat is dat ik de rest van de week op kantoor moet zijn en Johan is de rest van de week ook niet thuis. En haar alleen in huis laten de hele dag is geen optie. Ze vond het niet zo´n probleem leek het, want toen ik haar uit de auto haalde ging ze direct vol enthousiasme naar de verblijven toe, om daar al kwispelend te gaan zitten wachten tot ze naar binnen mocht. Je zou haast denken dat de brokken daar lekkerder zijn. De pret was er overigens snel af toen ze daadwerkelijk in het verblijf zat maar dat is nu even niet anders.
 
En de huisarts ging dit keer wel goed / ik stond vanmorgen binnen 10 minuten weer buiten met alle medicijn recepten die je maar nodig kan hebben voor een reis naar Afrika.
 
Dinsdag mocht ik nog een keer naar de tandarts, want ja, helaas ik had dus nog last van de tand. Jorik en Martijn gingen mee naar Majadahonda, ik zette ze af bij het station en vandaar gingen ze weer door naar Madrid. Bij de tandarts bleek er wat restvulling ofzo tussen de tand te zitten en dat haalde ze weg. De vulling was goed zei ze. En er was niks afgebroken (dat dacht ik namelijk, maar blijkbaar had ik wat gruis er tussenuit geflost ofzo) Ook werd er nog wat gepolijst en kreeg ik nog een spulletje mee dat ik mag smeren op de tand als het weer zeer doet. Blijkbaar is de tand gevoelig en dat kan nog wel even duren. Nou goed, ik merkte na het polijsten al wel verschil, het kauwt makkelijker, maar het is nog niet helemaal pijnloos.
 
Na het werk zocht ik Jorik en Martijn nog even op in de stad en gingen we lekker eten bij La Mucca. Blijft om je vingers bij af te likken daar. We zaten propvol, er kon geen toetje meer bij. Het voorgerecht was nogal fors, daar hadden we ons op verkeken.
 
En ja op woensdag vlogen de mannen al weer naar huis toe! Het was helemaal leuk!!!!
Lees meer...
Eventjes heen en weer
Donderdag 16 februari tot en met zondag 19 februari 2012
 
Eventjes heen en weer. Naar het koude kikkerlandje. Dat al lang zo koud niet meer was als voorheen. Schaatsen kon niet meer hoor, dat ijs was al weer weg, op her en der een stukje na.
 
Ik ging lekker even logeren bij paps en mams en op visite bij de kleine James die zijn eerste verjaardag vierde. En lekker bijkletsen met Ingrid, Sam, Theo en Willeke. En met Xander en tante Riky en met oma en tante Ineke en nog veel meer ooms en tantes op de verjaardag van ome Theo. Helemaal leuk!
En kort natuurlijk - maar ik kreeg het wel weer voor elkaar om de koffer propvol te stouwen :-)
 
Heb ik dan nog foto´s. Jawel, maar eigenlijk zijn het er niet zo veel.
 
Maar hier is er eentje. De jarige job!
Lees meer...
Lente
Vrijdag 24 februari 2012
 
Kijk nou.. nu is het echt lente!
Lees meer...
Stress
Woensdag 15 februari 2012
 
Woest was ik. Vandaag. Over dat kl*te systeem dat ´afspraak maken bij je centro de salud´ heet.
 
Vorige week belde ik. Want ik moest voor de herhalig van de hepatitus B spuit.
Na een zeer lastig gesprek had ik dan eindelijk een afspraak gekregen. Mijn collega zat naast me, ik heb het niet verzonnen. De 15e, om 15.20 uur. Dus ik kom binnen, meld me, wordt aangekeken of ik gek ben want ja waarom meld ik me, dat doet niemand, wordt doorgesnauwd naar zaal 3 en zit vervolgens te wachten. Na 20 minuten begin ik toch wat te twijfelen, ik zat hier immers al eens eerder voor Jan Snot te wachten. Dus ik ga maar weer eens naar de balie, waar die chagerijn zegt ´ik zei toch dat je naar zaal 3 moest gaan´.
 
Waarop ik haar maar negeerde en tegen de andere chagerijn zei: ´heb ik wel een afspraak want niemand komt me halen en ik zit er al 20 minuten.´ Wat blijkt! HEB IK DUS WEER GEEN AFSPRAAK!
 
Daar kan ik dus zo ongelofelijk boos over worden!!! En er kan geen sorry vanaf hoor. Stelletje onbeschoften achter die balie. ´Nee het was niet hun schuld, want dat was dan iemand anders, niet van het centrum waar ik mee gesproken had maar van een callcenter en dus niet een van hen. Ja dat zal dan wel, maar ik had wel een afspraak en nu dus weer niet. *zucht*
 
Ze behandelen je als een of andere idioot die niet weet wat ze zegt en doet. Vreselijk.
Nou goed ik was dus zo boos dat ik voor de verandering maar weer eens niet wist wat ik moest zeggen, alhoewel ik in gedachten van alles klaar had. Ik mopperde nog wat dat het al de tweede keer was dat ik zonder afspraak was, en toen kreeg ik dus een nieuwe afspraak. Om 17:00 uur, dezelfde dag.
 
Nou. Dus ik naar huis. Onderweg zo boos dat ik jankend Johan belde om mijn gal te spuwen, alsof dat helpt maar ja het lucht wel op. Eenmaal weer thuis kon ik zo ongeveer ook weer gaan, dus daar weer heen. Ik meld me dus niet, sjouw meteen door naar de tweede verdieping dit keer. En zit daar vervolgens 10 minuten zonder ook maar enig blijk van leven op de gang te wachten. Ik ging maar eens bij de dokter twee deuren verder vragen. Die naar beneden belde om te vragen waar de zuster bleef. Die op een holletje naar boven kwam, de spuit erin jaste en nog even heel lief was om me er tussen te proppen bij de dokter, om het recept dat ik had van de dokter waar we onze prikken haalden voor 9 weken antibiotica ter voorkoming van malaria om te zetten naar een ´echt´ recept.
 
Ik weer naar beneden, zag dat er zeker zes mensen voor me waren en ging naar de balie, alwaar de ene muts van eerder die middag me niet herkende en me op mijn verzoek een afspraak gaf voor maandag a.s.
Nou goed we gaan het zien. Of ik nu wel een afspraak heb....
Lees meer...
Tandarts
Maandag 13 februari 2012
 
Schijterd als ik ben was ik al een hele tijd niet meer bij de tandarts geweest. Om heel precies te zijn was de laatste keer vlak voordat we naar Spanje verhuisden.
 
Maar nu moest ik wel.
 
Want ik verloor een stukje iets tijdens het eten. Het was een duidelijke krak en daarna voelde ik een mega-gat met mijn tong. Iets vulling of iets tand. dat was me niet duidelijk, maar omdat het geen zeer deed vermoedde ik dat het vulling was.
 
Het duurde nogal even voordat ik ook daadwerkelijk belde voor een afspraak, eigenlijk wel bijna drie maanden. Maar toen ik gisteren in mijn reisgids las dat het wel heel onverstandig is om in Tanzania naar de tandarts te moeten besloot ik dan toch maar te bellen. Vanmorgen. En oh lucky me, ik kon meteen terecht.
Geen tijd dus om zenuwachtig te worden.
 
Ik snap achteraf ook weer helemaal niet waar ik me nou weer druk om maakte. Want het was inderdaad een ieniemienie stukje vulling dat ik verloren was. Dat er ook zo weer in zat. (De tandarts zei dat het altijd groter voelt dan het is.)
 
En verder had ik dus GEEN gaatjes.
Niet op het eerste zicht en ook niet na het bestuderen van de 360 graden gebitsfoto. Alleen wat tandsteen dat de tandarts ook maar direct weghaalde. Dus lang leve het flosdraad, de Sensodyne tandpasta, de goede tandenborstel, het tweemaal daags poetsen en de sterke tandengenen van mijn ouders!
 
Dat ga ik dan maar niet meer doen he, zo lang wachten.
En ik moet eerlijk zeggen dat die tand me nu meer pijn doet dan voordat ik ging.
Dat schuif ik dan maar even onder napijn
Lees meer...   (1 reactie)
Lekker uitwaaien - deel 2
Zaterdag en zondag 11 en 12 februari 2012
 
 
Ik schreef het al, onze afgelopen twee weekenden waren nogal gelijk. Qua wandelen en prachtig weer en een frisse wind, rode wangen en een blije hond. Lekker niksen in je weekend - het blijft lekker.
 
Zaterdag gingen we lekker wandelen en ik maakte later op de dag erwtensoep:
 
Achter onze rug waaide het nogal:
 
 
 
 
 
Voorbereidingen voor de soep:
 
En wat plaatjes van onze lekkere lange wandeling op zondag:
 
 
 
 
 
En er ligt sneeuw!!
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl