Woensdag 31 januari
 
Kopietjes, kopietjes, kopietjes, Spanjaarden zijn dol op kopietjes. Ter voorbereiding op de inschrijving in de gemeente, de tarjeta en de N.I.E. hebben we gisteren van al onze officiële documenten vijf kopietjes gemaakt. 's Middags konden we bij de gemeente al direct een kopie van het paspoort achterlaten. Het grappigste was dat de mevrouw direct om kopiëen van het paspoort vroeg maar de originelen helemaal niet hoefde te zien....
 
Vanavond gaan we bij Daniël en Tracy langs om te controleren of we alle documenten hebben voor de aanvragen. Wat missen we nog? Waarschijnlijk 10 pasfoto's en 30 kopieën..
 
Deze ochtend gaan we eerst eens aan de gang in ons berghok, de trastero. Hier staan allerlei volle dozen die nog leeg moeten zodat alle lege dozen vanuit het appartement naar de trastero kunnen. Waar gaan we met bijv. het verpakkingsmateriaal van ons nieuwe bed heen? Er staat een grote vuilcontainer aan de straat, maar als we het bij de conserje (congiërge) navragen blijkt die van de bouwers te zijn. Hij vertelt ons over 'punto limpio'.  Dit is een afvalstation zoals bijvoorbeeld een gemeentewerf in Nederland. In Majadahonda zit dit dicht bij het treinstation. We slepen direct alles naar de auto en hop naar de punto limpio.  En wat denk je: het is gratis! Er bgint ons wat te dagen.... in de supermarkt krijg je honderden tasjes mee, er zit nergens statiegeld op én je kan overal je rommel gratis kwijt. Ook een manier om te recyclen.... het kost je geen geld om eraan te komen en het kost je ook niets om er weer af te komen.
Of het proces van recycling, productie, recycling, productie in enorme hoeveelheden nou zo goed is voor de natuur dat blijft natuurlijk de onbeantwoorde vraag.
 
(Johan bij de punto limpio)
 
Na deze goede actie rijden we een rondje door Majadahonda. We zien diverse restaurants maar één valt ons op. De Chinees, die zit nl. naast de dierenarts.
Nadat we gisteren de Carrefour hebben bekeken stappen we vandaag bij Mercadona naar binnen.
Ik zie hier iets nieuws; een boodschappenmandje met wieltjes! Je moet de manier van laden even goed inschatten, want hij kan omvallen in de bocht (ja natuurlijk, heb ik weer.)
 
(In de Mercadona)
 
Ondertussen is het al tijd geworden om naar Daniël en Tracy te gaan. Tracy gaat vrijdag met ons mee naar het politiebureau om ons te helpen met onze registratie en de aanvragen. We lijken wel een stelletje asielzoekers! Ze heeft de diverse formulieren al voor ons uitgeprint en legt ons uit hoe we die moeten invullen. Heel belangrijk, je moet bij het aanvragen van de tarjeta en de N.i.e. ook een kopie (daar is de kopie weer) van het ingevulde formulier bij hebben. Invullen in tweevoud dus. Verder moeten we per persoon drie pasfoto's bij hebben en uiteraard kopieën van het paspoort. Geen kopie of pasfoto's bij? Jammer dan, ga ze eerst maar maken en dan achteraan de rij weer aansluiten.
 
Volgens de EU wet hoef je geen verblijfsvergunning aan te vragen. Maar ja, dit is Spanje. En in Spanje gaan dingen toch vaak anders dan de EU wet. Als je geen tarjeta hebt moet je je paspoort bij hebben. En dat is nu net een document dat je niet kwijt wilt raken en je dus ook liever niet hele dagen mee sleept in je tas of jas. Ook is het zo dat je, zolang je geen tarjeta hebt, je voor de lokale bank een non-resident bankrekening hebt. Als non-resident betaal je voor allerlei zaken meer dan wanneer je een resident bent. Er is een EU wet die zegt dat je als inwoner van EU altijd 'resident' bent voor de bank, maar het is maar een EU wet...
 
Waarom zou je dan je paspoort/tarjeta bij moeten hebben? Nou bijvoorbeeld om in een winkel met je bankpas te kunnen betalen. Wij kennen PIN. En automatisch denk je dat je in ieder land kan pinnen. Ook dat gaat anders in Spanje. Je wilt met je bankpas betalen. Je geeft de bankpas aan de cassière, zij haalt de pas door de lezer, je laat je paspoort/tarjeta zien, vervolgens wordt de bon uitgeprint en moet je je handtekening zetten. En binnen een dag/twee dagen is het geld van je rekening afgeschreven. Een soort creditcard manier maar dan wel wat sneller met de afschrijving.
 
Tracy legt ons verder nog uit waar je je trein/bus/metro abonnement kunt kopen. Je moet eerst een zg. stamkaart hebben. Die kun je bijv. in een estanco (staatswinkel voor tabak) kopen. Met de stamkaart kun je dan een abonnement kopen. Benodigdheden: een pasfoto. Nee, geen kopietjes dit keer.
We moeten donderdag eerst maar pasfoto's gaan maken.
Gewapend met allerlei belangrijke informatie keren we huiswaarts.
Lees meer...
Dinsdag 30 januari
 
We gaan vandaag eerst langs bij Johan's werk. Sonia helpt ons met de administratie. We snappen nog lang niet alles wat er op alle papieren van de Iberdrola (electiciteitsbedrijf) en Canal Isabel II (waterbedrijf)  staat. We moeten klaarblijkelijk de klantcontracten ondertekenen en retourneren. Alles blijkt via automatische incasso te worden betaald van onze Spaanse bankrekening. Mooi, dat is dan geregeld.
 
Hierna gaan we heel stoer naar het gemeentehuis van Majadahonda om ons in te schrijven in de gemeente. Dat ging mooi soepeltjes. We waren binnen tien minuten weer buiten met een bevestiging van inschrijving.
Tijd om de omgeving te verkennen!
 
We rijden via Majadahonda naar Las Rozas. Hier is een shopping outlet zoals Maasmechelen en Batavia stad gebouwd. Shop till you drop zal ik maar zeggen.
 
 
We sjouwen de winkels langs, passen diverse zonnebrillen en besluiten even uit te puffen bij Café & Té, een zaakje waar je uiteraard thee en koffie kunt drinken, maar waar je ook te eten kunt bestellen. Het is in ieder geval een keten, want in Madrid zijn we al diverse Café & Té tegengekomen.
 
Aan de overkant van de weg zit 'entertainment city'. Hier vind je diverse restaurants (van Doner Kebab tot Japans, Argentijns, Mexicaans en Amerikaans), een grote bioscoop. speelhallen, een zwembad en sportcentrum en een snoepwinkel waar ze naast allerlei zoetigheid ook heel veel soorten nootjes verkopen. Voor ieder wat wils dus.
 
 
We rijden terug naar Majadahonda. Vlakbij ons huis is een groot winkelcentrum met daarin ondermeer Carrefour, the Walt Disney Store, Musgo met mooie decoratieartikelen en ook serviezen, glazen, sieraden, kleding en heel veel tassen in het assortiment. Verder kledingzaken zoals Sfera, Zara en lingeriezaak Etam. Er zijn diverse broodjeszaken en koffie hoekjes. De omgeving rondom het centrum bestaat verder uit meubelzaken, een aantal supermarkten (ook een Lidl) een klein entertainment city, een ijsbaan, diverse restaurants, heel veel autobedrijven (Porsche, BMW, Jaguar, Mercedes etcetera) en, onze volgende bestemming, een megasupersportzaak: Decathlon.
 
De Decathlon is ongelofelijk. Je vind hier alles op sportgebied, van winter- tot watersport, van duiken tot zwemmen, van jagen tot vissen, van golf tot paardrijden. Niet gelogen, er is zelfs een minimini golfbaantje waar je je golfclubs voorzichtig kunt proberen. Ik zie paardezadels, wandelschoenen, fitnessaparatuur, bootschoenen, zeliuitrusting, duikuitrusting, het is te veel om op te noemen. We struinen hier ook wat rond en gaan daarna rustig op huis aan.
 
Alhoewel rustig. Er wordt gezegd dat Spanjaarden pittig rijden. Dat is geen leugen. Het is ons ondertussen wel duidelijk dat een bumper hier ook echt als bumper gebruikt wordt. En voorrang van rechts; dat zijn we hier nog niet tegengekomen. Je moet echt even omschakelen als je hier gaat autorijden.
 
's Avonds skypen we weer gezellig met de familie. Papa Jan en Mama Klaasje en later ook Paps, Mams en Ingrid hebben geboekt en komen onze kant op! Gezellig!
 
We zijn ons ook al aan het voorbereiden op de cursus die op 5 februari van start gaat. Hoe gaan we elke dag heen en weer? Het is niet te doen om dagelijks met de auto naar de school te gaan. Parkeren is niet zo eenvoudig in Madrid. Het wordt dus het openbaar vervoer. Er is een treinstation in Majadahonda, maar dat is op ong. 20 minuten lopen (is een best eind) en fietsen als vervoermiddel, daar doen ze hier niet aan. Er zijn nergens fietsenrekken te bekennen. We snuffelen wat op de site van de bus en trein en besluiten dat het het beste is om een maandabonnement te kopen. Hiermee reizen we onbeperkt met bus, trein en metro naar Madrid en weer terug. Ideaal. We moeten alleen nog even achterhalen waar je die abonnementen kunt kopen.
 
We hebben voor woensdagavond afgesproken met Daniel en Tracy, zij zullen ons uitleggen wat we allemaal nodig hebben om een tarjeta de residencia en een N.I.E. aan te vragen. Van de tarjeta wordt gezegd dat je hem niet nodig hebt, maar als je hem niet hebt moet je altijd en overal je paspoort bij de hand hebben. De N.I.E. is hetzelfde als het  burgerservicenummer in Nederland, die moet je echt hebben. Aangezien Tracy alles al heeft meegemaakt kan zij ons vast wel vertellen waar we een buskaart kunnen kopen.
 
Tijd om te gaan slapen!
Lees meer...
Maandag 29 januari
 
Vroeg opstaan, want Henry, Alice en Agnes vliegen vandaag weer naar huis. Om 03.45 gaat de wekker. Met z'n allen in de auto naar Barajas, want de vlucht gaat om 06.30 uur.
 
 
Na een kort slaapje belsuiten we boodschappen te gaan doen. Ineens staan er twee mannetjes voor de deur, zij komen het stofzuigsysteem gebruiksklaar maken. (o, heb er al mee gestofzuigd....). Er moet een zak in. We krijgen onderhoudsinstructies en een van de mannen controleert of alle connectoren (een in de gang, een op de overloop en een bij onze slaapkamer) goed functioneren. Helaas, het werkt niet helemaal naar behoren. Hij moet namelijk pas aanzuigen op het moment dat je de connector inplugt en niet de hele tijd zoals nu het geval is bij twee van de drie connectoren. Hij gaat ons bellen zodra hij weet wie er komt voor de reparatie. We vragen hem toch maar even om Sonia te bellen, dat gaat waarschijnlijk sneller.
 
Dan belt Sonia. Tussen 12.00 en 12.30 uur komt een monteur van Telefonica om de ADSL aan te sluiten. Super! Twee dagen hier en dan al ADSL, dat hadden we echt niet verwacht. Ons was verteld dat het nog tussen de twee en drie weken zou gaan duren. Voor de faxlijn komt een andere monteur op een nog te bepalen tijdstip. Sonia zal ook doorgeven dat we geen sleutels van het postvak hebben. Lastig, want er zit al behoorlijk wat post in. Agnes heeft met haar slanke handen wel wat eruit kunnen vissen (rekeningen voor water en electriciteit), maar er ligt nog genoeg in.
 
Internet werkt! Super! We hebben direct de foto's van Danique bekeken, wat een schatje!
 
Hierna gaan we dan toch maar eens even boodschappen halen. Zoals het ons betaamd spenderen we ruim anderhalf uur om de Carrefour van voor naar achter door te snuffelen zodat we voortaan weten waar we alles kunnen vinden.
 
De rest van de avond hebben we gezellig geskyped met Menco en Mieke, Martijn, Bertus en Dorien, Papa Jan en Mama Klaasje, Paps en Mams én we hebben Danique 'live'kunnen bewonderen. Olivier heeft haar speciaal uit haar bedje gehaald zodat we haar even kunnen zien. Wat een lief klein kindje!
 
Menco en Mieke bellen nog even terug, hun bezoek aan ons is geregeld!
Lees meer...   (1 reactie)
Puerto de Navacerrada, zondag 28 januari
 
Vandaag op naar de bergen! We gaan naar Puerto de Navacerrada. Dit ligt op 1860 meter hoogte in het Sierra de Guadarrama en is een van de skigebieden. Er ligt een best pak sneeuw. Tegelijk met ons gaat ook ongeveer heel Madrid naar de bergen. Met de laatste 7 kilometer zijn we een uur bezig. Eenmaal aangekomen struinen we wat rond in de sneeuw en wandelen langs het gedeelte waar gesleed kan worden. We zien nog net hoe oma omver gesleeed wordt. Ze houdt er zo te zien niets aan over. De frisse buitenlucht maakt hongerig. We hebben het woordenboek niet bij maar uiteindelijk belanden er kippepoten bij Henry en Alice op het bord en bij Agnes, Johan en mijzelf wordt er solomillo gebracht. De terugweg gaat een stuk sneller! Eenmaal thuis sluit Henry de wasmachine even aan. We moeten er straks heel vroeg uit, want onze gasten vliegen om half negen terug. We kletsen nog wat en gaan dan snel naar bed.
 
Lees meer...
Zaterdag 27 januari
 
Na een goede nachtrust in onze nieuwe bed worden we wakker in een toch nog vrij koud huis.. Het is nu 14 graden binnen. De timer moet nog ingesteld worden. Na een snel ontbijt pakken we tot een uur of twee dozen uit.  Het ziet er allemaal prima uit. Vele handen maken licht werk.
 
 
¡Vamos a Madrid!
 
We gaan naar Madrid. We hebben gehoord dat het Madrileense verkeer niet zo prettig is en dat parkeren ook niet altijd even eenvoudig is. We besluiten om met de auto naar Moncloa te gaan, dat zit volgens de kaart redelijk aan de rand van het centrum. Vanaf daar gaan we verder met de metro.
Het is zonnig weer en gelukkig een stuk minder koud dan vrijdag.
 
De eerste stop is bij de Kentucky Fried Chicken. Het bestellen gaat al vrij vlot, ik krijg het zelfs voor elkaar om er mayonaise bij te krijgen. In Madrid is mayonaise geen standaard bij friet, ze geven hier ketchup.
 
 
 
We gaan eerst wat winkelstraten door. Het komt Johan en mij allemaal al wat bekender voor. En wat zien de dames: de brandweer (bombas) van Madrid verkoopt haar eigen half naakte mannen kalender. Nou dat ziet er helemaal niet verkeerd uit. En een van de modellen, hij heet H. Gomez, signeert zijn maandfoto. Die mag er wezen. Ja stom, geen kalender gekocht. (Ben de kalenders ook nog niet weer tegengekomen..)
 
Hierna gaan we een rondje mooie gebouwen lopen. We bekijken het Palacio Real en de Cathedral de la Almudena. We kunnen er niet meer in (in de winter is het paleis korter open en de kathedraal wordt verbouwd). We kunnen wel de crypte van de kathedraal bekijken. Die is bijzonder mooi.
Ook hier lijk ik toch Spaans. Terwijl we rustig rondstruinen komt er een mannetje op ons dames afgelopen (De heren zijn buiten gebleven). Hij heeft een mini rozenkrans in zijn hand en een heel verhaal. En we zeggen zelfs nog dat we niet uit Madrid komen en dat we geen Spaans spreken, maar hij praat gewoon door. Weet nu nog niet wat hij wilde, maar we zijn zonder papieren en rozenkranzen naar buiten gegaan.
 
Het begint te schemeren dus we besluiten terug te gaan naar Majadahonda om daar later op de avond uit eten te gaan. Dat gaat niet helemaal vlekkeloos. De straat die ons navigatiesysteem in gedachten heeft is afgesloten. Vervolgens raak het apparaat van de wijs en belanden wij bij een afzetting voor demonstratie. Als we daarom heen gereden zijn komen we midden in een stroom voetbalfans die op weg zijn naar een wedstrijd van Atletico Madrid. We hebben het stadion, Estadio Vicente Calderon wel tien keer van alle kanten gezien. Mooi stadion overigens. In Madrid liggen ook meerdere wegen op de schop, dit alles bij elkaar zorgt ervoor dat we twee uur later een keer op de snelweg richting Barajoz geraken. Nou hehe het navigatie systeem weet het ondertussen ook weer. Na een snel kopje thee gaan we naar Buffalo Grill in Majadahonda. Alhoewel er op het menu geen Engels te bekennen is serveren ze wel allerlei Amerikaanse gerechten. Lekker gegeten. De dames gaan slapen en Johan en Henry drinken er nog een (en nog een... en daarna nog een paar.)
Lees meer...
Vrijdag 26 januari
 
Vandaag is het zover, onze spullen arriveren. Om 08.30 uur arriveert John met de verhuiswagen.
 
 
 
(onze huurauto)
 
Omdat hij alleen is blijven Johan en ik om beurten bij de vrachtwagen totdat de lokale verhuismannen arriveren. Wat is het koud buiten. Binnen blijkt het overigens niet veel beter te zijn; het is 0.5 graden in huis. Ja het is natuurlijk een nieuw huis en we zijn een van de eerste bewoners, dus het hele gebouw is nog koud. Er is nog geen warm water. Sonia heeft geregeld dat er met spoed mannen van het gas komen om de ketel aan te zetten zodat de verwarming aan gaat en het warme water ook loopt.
 
Johan gaat rond elf uur weg om Henry, Alice en Agnes op te halen. Zij gaan ons dit weekend bij staan met alle verhuisperikelen. Ik blijf achter om de verhuizers te vertellen waar alle dozen heen moeten en om vast uit te pakken. Poetsen wil niet zo met koud water, maar als ik de waterkoker vindt is het koude water probleem provesorisch opgelost. Koffie gaat helaas niet, de Senseo is waarschijnlijk bevroren want hij gaat niet aan en ik kan de bus met koffie nergens vinden.
En daar zijn ze dan, de mannen voor de ketel. Ze praten zo snel dat ik er helemaal niet meer uitkom. Helaas spreken ze geen Engels dus dat wordt handen en voeten werk. Ik snap wel dat hij batterijen wil, maar waarom? Johan gebeld, hij neemt batterijen mee op de terugweg. Daarna Sonia maar gebeld om erachter te komen wat die mannen nou willen. Sonia regelt het even via de telefoon, zij gaan gewoon door met ontluchten en de ketel aanzetten en ik krijg een vertaling via de telefoon: De ene man wil uitleggen hoe de timer van de verwarming werkt en daar heeft ie batterijen voor nodig.... Na 10 minuten zijn ze weer weg en ben ik 85,- Euro armer. Tja, het is een spoedje... John moest me nog even 6,- Euro voorschieten want ik had niet genoeg geld bij. Pfff.
 
Henry, Alice en Agnes arriveren! Welkom in ons koude huis!
We gaan eerst maar eens even koffie zetten (ze hebben namelijk eerst even boodschappen gehaald, brood, beleg, koffie (!)) en brood smeren. In de tussentijd gaan we ook verder met de dozen uitpakken.
De verhuisdozen blijven maar binnenkomen, jeetje, is het soms vermeerderd in de vrachtwagen.
Maar dan uiteindelijk, daar is de bank dan. Probleempje, hij past niet door de deur.....
 
 
Nou dat had nogal wat voeten in aarde voordat die uiteindelijk de deur door ging.....
 
 
Maar het is na wat geknutsel allemaal weer goedgekomen en de bank zit nog steeds heerlijk!
 
's Middags supernieuws ontvangen: Olivier en Jacqueline zijn om 14.30 uur de trotse ouders geworden van dochter Danique! Wat ontzettend jammer dat we niet even snel langs kunnen gaan, we hebben Jacq's buik zien groeien en we hoopten stiekem dat het kleintje nog geboren zou worden voordat we zouden gaan. Gelukkig bestaat er webcam en via mail en skype blijven we op de hoogte.
 
Terug naar de orde van de dag: verder met dozen uitpakken. De verhuisschade is minimaal. Door het ontzettend koude weer onderweg zijn de planten er erg slecht aan toe. Ze zijn toch wat bevroren geraakt..... verder is de kerstpiek gesneuveld en heeft Agnes tijdens het uitpakken een Jagermeister glaasje genekt, maar daarvan had ik er genoeg, dus dat is helemaal niet erg!
 
Onze arme gasten, koud huis, eerst nog geen koffie en dan direct aan het werk! Je kunt je voorstellen dat we 's avond allemaal goed moe waren. En het was ook nog niet zo heel erg warm in huis... dus alle kaarsen aan die we konden vinden! We besloten soep en pizza te eten en na nog wat drankjes zijn we snel gaan slapen.
 
 
 
 
Lees meer...
Donderdag 25 januari 2007
 
Eindelijk is het dan zover. Voor alle familie en vrienden komt het vast te snel, maar wij zijn er ondertussen wel klaar voor om eindelijk naar Spanje te vertrekken.
We zijn er al een lange tijd mee bezig en na het geweldige feest op 19 januari willen we nog maar een ding; naar ons nieuwe appartement in Majadahonda toe!
 
We moeten vroeg op, want onze vlucht gaat om 09.20 uur vanaf Eindhoven. We hebben vanaf 22 januari bij paps en mams gelogeerd, omdat al onze spullen op die dag in de vrachtwagen zijn gepakt en vertrokken naar Majadahonda, onze nieuwe woonplaats. Johan en ik hebben prima geslapen, dit in tegenstelling tot de rest, die met dikke oogjes aan het ontbijt zitten.
 
Aangekomen op Eindhoven checken we eerst onze koffers in. Na koffie is het dan onvermijdelijk: afscheid nemen. Met dikke tranen van mams en Francis en wat meer nuchterheid van paps en Johan gaan Johan en ik door de controle. Tjonge, wat hebben we gezwaaid!
 
 
 
Paps en mams blijven totdat het vliegtuig vertrekt. Omdat Eindhoven vrij klein is kun je elkaar ook nog zien als je naar het vliegtuig loopt.
 
 
 Na nog wat meer dikke tranen zitten we dan eindelijk in het vliegtuig. Het is miezerig weer maar zodra het vliegtuig door de wolken gaat schijnt de zon. Het is een rustige vlucht.
 
 
Om 11.25 uur landen we op Barajas, Sonia haalt ons op. ¡Estamos aqui!
 
 
We gaan eerst naar Hertz om de huurauto op te halen. Het is een mooie, zwarte sportieve VW Golf HdI.
Zoals bekend zijn we echte Makro fans. We waren al nieuwsgierig of er ook Makro zou zijn in Spanje. Nou je gelooft het niet, maar toen we de wegreden met onze auto en de hoek omgingen reden we langs de: Makro!
En het mooie is dat ze op Johan's werk ook een Makro pas hebben, dus als we echt niet zonder een snuifje Makro shoppen kunnen dan mogen we de pas lenen en kunnen we er heen.
 
Daarna rijden we snel door naar de nieuwe werkplek van Johan: we gaan met Daniël en Sonia lunchen bij Los 5 pinos, een restaurant vlakbij het kantoor. We nemen het menu del dia. Dit is een voorgerecht, hoofdgerecht en toetje of koffie voor ongeveer 10,-. Dit stamt nog  uit de tijd van Franco. Hij heeft ooit verplicht gesteld dat iedereen 's middags een volledige maaltijd voor een klein bedrag moet kunnen nuttigen.
 
Na de lunch checken we eerst in bij het hotel. Hierna gaan we naar ons appartement. We moeten nog beslissen waar we ons bed neer gaan zetten. Dan belt John, onze verhuisman. Ondanks het verschrikkelijke weer onderweg is hij al gearriveerd in Alcobendas.
Hij zal vrijdag om 08.30 uur met onze spullen voor de deur staan. Super!
 
Binnen in het appartement is snel beslist, we gaan beneden slapen, daar is het mooiste uitzicht en de badkamer zit aan de slaapkamer vast. Verder kunnen we niets doen, dus we gaan naar het hotel om daar wat te drinken.
 
Het hotel heeft een zwembad en een sauna, dus we gaan even relaxen met een wijntje en een biertje.
Vervolgens vallen we bijna in slaap boven de clubsandwich, we gaan vroeg slapen.
Morgen wordt een drukke dag!
Lees meer...   (1 reactie)
Maandag 22 januari
 
Deze maandag stond de verhuiswagen voor de deur. Ruim 5.5 uur zijn de heren en dame druk geweest om al onze spullen in de vrachtwagen te pakken. Wat een enorme berg dozen, we hebben in de afgelopen weken 3 m3 weggegooid, maar dat is aan de hoeveelheid dozen niet te zien.
 
 
 
En natuurlijk gaat de jukebox ook mee!
 
 
Ome Kobus en tante Cobie zijn nog langs geweest om de linnenkast en een tafel op te halen.
 
 
Dinsdag zijn ons mam en ik druk geweest om het huis schoon te maken.
Op maandag middag ontdekten we een verstopping van het toilet. Gelukkig weet Olivier hier op dinsdag wel raad mee!
 
 
Dorien heeft ons 's middags van een heerlijke en gezellig lunch voorzien!
 
 
Nadat alles schoon is wordt het dan toch echt tijd om afscheid van onze lieve buurtjes in de Korte Nieuwstraat te nemen. Afscheidnemen is niet leuk, maar we weten wel dat we elkaar via web-cam en via bezoekjes over en weer toch blijven zien!
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl