Het werd geen Madrid
Zaterdag en zondag 29 en 30 januari 2011
 
We zouden dus naar Madrid. Beloofd door de husband omdat we vorige weekend thuis bleven in verband met het schaatsen. Maar het weer gooide roet, of beter gezegd, mist, in het eten.
En dan kan je wel door de stad willen struinen, maar dat is toch mooier met een zonnetje.
 
Dus voerden we zaterdag niet zoveel uit en we gingen zondag nog een keer op pad. Voor Johan, want behalve drie overhemden en een trui op de eerste dag van de uitverkoop waren we qua uitbreiden van het pakket "kleding geschikt voor werk" nog niet veel verder gekomen. Vandaag kwamen we in Las Rozas Village nog een mooi paar schoenen tegen, die 75% af geprijsd waren. Ik stopte nog even bij de Swarovski outlet en vond het wederom mooi, dit keer waren het veel modellen die je qua luxe, omvang en hoog blingbling gehalte niet dagelijks draagt. Dus meer om te kwijlen en weer door te lopen.
 
Maar daarna vond ik dan eindelijk een vervanging van mijn zonnebril, die al enige tijd kampte met heuse slijtageplekken op de neusvleugels en wel op de kop af vier jaar na aanschaf. (Handig zo´n blog, kan je ook nog eens zien hoe lang je doet met spullen.) Dus de Pepe Jeans bril is nu dan toch eindelijk vervangen. Door een RayBan. Jawel. En ik vinnum erg mooi!
 
Ray-Ban 3387 Arista
 
We aten even wat bij de verbouwde Café & Té en besloten dat we hier niet meer heen gaan om wat te eten. Misschien was het dan omdat het zondagmiddag was en druk, wat overigens geen excuus kan zijn, maar het eten was niet zo heel lekker. Helaas.
 
O en voor de Pretty Ballerina fans... er is nu een outlet store in Las Rozas Village! En ze zijn leuk! Nu heb ik onwijze platvoeten (ja, ik deel even wat non-informatie met u) en is een ballerina niet echt aan mij besteed, maar ze zijn echt heel cute!
 
Verder kwijlde ik even bij de Jesus del Pozo.. blijft zo mooi, die jurken!
 
Daarna gingen we door naar Xanadú waar we bij el Corte Inglès voor Johan een heel mooi pak kochten. Johan loopt er weer fraai bij! We weten nu ook wat de maat aanduidingen zijn op de pakken. 2 is voor kleine mensen, ergo Spanjaarden, 3 is voor de langere mensen. Maar dan niet voor die lange Hollanders. Johan heeft een mooie nette confectie maat, maar je moet dus geen 2 versie uit het vak pakken, want dan heeft hij echt hoog water! En dat ziet er wel heel grappig uit.. eigenlijk. Dus de 3 variant moest het zijn en dan leggen ze de pijp 6 centimeter uit. Zei de verkoper nadat hij het gemeten had. Johan kan het pak eind van de week ophalen, we gaan het zien!
Lees meer...   (2 reacties)
Meer vier jaar
Dinsdag 25 januari 2011
 
Om onze vier jaar in Spanje te vieren, gingen we dinsdagavond uit eten in ons dorp. Bij Fellini, een Italiaans restaurant aan de calle Real. Waar ik steeds een keer heen wilde, maar waar we nog niet geweest waren. Geheel zonder druk mijnerzijds, uit eigen beweging, kwam Johan met dit idee op de proppen (of ik dat maar even wilde noteren voor jullie, dus bij deze ).
 
We gingen iets voor negenen en waren de allereersten. En bleven dat ook zo tot kwart voor tien, toen druppelden er nog wat eters binnen.
 
Het restaurant is erg leuk ingericht, in zwart-wit stijl, strakjes, met heel veel foto´s aan de muren, allen uit de jaren 20-30. Het eten, niet onbelangrijk in het geheel, was erg lekker. Een heel bijzondere carpaccio met mosterd dressing en ik denk dat er ook een vleugje mango in zat. De pizza was ook zeer goed. Geslaagd etentje!
 
Proost!
Ps: na het zien van deze foto ben ik acuut overgestapt op een andere gezichtscrème. Tss. ´t Lijkt wel een drankneus!
 
Lekker!
Lees meer...
4 jaar!
Dinsdag 25 januari 2011
 
 
En het is voorbij gevlogen!
Lees meer...
En toen woonden we al weer 4 jaar hier
Dinsdag 25 januari 2011
 
Zo. Die vier jaar zijn omgevlogen. Vier jaar alweer. Vier interessante jaren, met veel leermomenten. Struikel-over-de-taal-momenten. Bij mij meer dan bij Johan. Mijn excuus: ik hoef geen Spaans te spreken op mijn werk, Johan wel.
 
Veel spannende dingen beleefd ook in die vier jaar. Getrouwd. Verhuisd. Plekjes ontdekt. Verspaansd. Deelgenomen aan de cultuur. Geintegreerd ook wel, al kan dat altijd nog meer. Vrienden gemaakt. Gewend aan die mopperkonten hier in Madrid. Het bokkige winkelpersoneel. Van de totaal niet klantgerichte medewerkers. Gewend ook aan de bureaucratie. Alhoewel dat wel beter wordt, die bureaucratie. Tenminste, tegenwoordig kan je vooraf een afspraak maken voor het aanvragen van je N.I.E. nummer. Hoef je niet meer uren buiten in de rij te staan.
 
We gaan nog meer beleven. Lekker genieten dit jaar van het weer, de natuur. Naar buiten, wandelen, nog meer ontdek-je-plekje. Balans van werk en ontspanning goed in de gaten houden. En vooruit, nog meer integreren. Eens een poging wagen om de DELE examen te halen. Misschien wel weer wat met de saxofoon gaan doen. In ieder geval iets met fotografie. En mogelijk ook nog wat met mijn kaartjes hobby. Je weet maar nooit. Fijn door gaan met leven hier.
 
En de toekomst.. och misschien wel gezinsuitbreiding met een huisdier op vier poten of pootjes. En  het aquarium opnieuw inrichten. Met nieuwe plantjes en nieuwe visjes. Beetje meer keutelen. Lekker koken. Visite krijgen.
 
Lees meer...
Brrr!
Maandag 24 januari 2011
 
Het is echt wel koud hier, nu. Maar ook zonnig. Dat is dan weer fijn!
Lees meer...
In het weekend
Zaterdag 22 januari 2011
 
Het zou er zomaar op kunnen lijken dat we niks doen in het weekeinde. Omdat ik er niks over heb geschreven. Da´s een kwestie van net niet genoeg tijd hebben, voor je het weet is het al weer maandag, Werken. Dus. Hierbij een samenvatting. We hebben natuurlijk wel het een en ander gedaan in de weekeinden deze januari.
 
Twee weken geleden gingen we op visite bij Daniel en Tracy. Het was erg gezellig en we hebben heel wat afgebabbeld. We kwamen er achter dat we elkaar toch wel twee keer op een haar naar mis waren gelopen de 1e dag van de uitverkoop. De eerste keer in de stad, waarbij wij twijfelden of we de El Corte Inglès op Goya in zouden gaan, omdat het er zo druk was, Tracy had het wel aangedurfd en was daar toen binnen. En de tweede keer in Pozuelo, waar Daniël en Tracy 5 minuten nadat wij Coyoacan verlieten, naar binnen gingen om een hapje te eten!
 
Vorige week ging ik op zaterdag op stap met Simone. Doel: winkelen in La Gavia.
Gelukt: Nee. Niks gevonden, niks gekocht. Ok, een oogschaduw, een nagellak en een make-up reiniger bij Kiko. Dat is toch niet hetzelfde als met een geweldige broek, jas of wat anders thuiskomen. Nou goed.
 
Het gemis aan koopjes werd erg goed gemaakt door de lunch bij het Italiaanse restaurant ´Marco & Diluca´ waar je pizza per meter kan kopen. Het is een fors restaurant, maar door de slimme indeling en afbakening met hoge wanden had je toch het idee in een rustige omgeving te zijn. Ik werd erg gelukkig van de pizza (uiteraard niet die van een meter lang, deze was 25 cm bij 25 cm) belegd met Italiaanse ham en zon gedroogde tomaten.
 
Voor het toetje hoef je er niet heen te gaan trouwens, ze kregen het daar voor elkaar om de tiramisu zonder de tiramisu smaak te maken. En helaas, mijn crèpes met dulce de leche waren smakeloze pannekoekjes. De cappucino daarentegen kreeg weer wel een pluim. Voor de hoofgerechten en koffie prima, maar voor de desserts.. volgende keer beter wellicht.
 
En wat gebeurde er deze zaterdag.... we gingen hout halen! Voor de open haard. De stapels hout die bij de houtboer liggen waren echt super geslonken vergeleken met de vorige keer dat we er waren.
En ja! De zon schijnt! En ik zag onderweg naar de houtboer de eerste ooievaar voorbij vliegen!
En het lijkt erop dat het de hele week zonnig blijft!
 
 
En ik ging weer eens lekker lang in de keuken staan.
Ik maakte voor de eerste keer zelf aspergesoep, van groene en witte asperges:
 
Maakte een brownie met frisse roomkaas en rode bessen:
 
Knutselde een Jamie Oliver kip met rozemarijn aardappeltjes in elkaar:
 
en Johan keek het WK sprint en meldde en passant nog even dat hij écht niet naar Madrid kon morgen omdat het zo spannend is, deze Sprint titelstrijd. Dus heb ik me laten omkopen. We gaan dit weekend niet naar Madrid, maar we  doen dus volgend weekend het hele weekend wat ik wil... nou.... Johan.... dat wordt minimaal uit eten bij Spott en een hele tijd op het bankje zitten bij het paleis. Be careful what you promise.
We vieren dan ook dat we a.s. dinsdag al weer vier jaar in Spanje wonen!
Lees meer...
Verjaardag en een ontmoeting met een vaste lezeres
Donderdag 20 januari 2011
 
Donderdagavond gingen we naar de verjaardag van Martijn. En daar ontmoette ik voor de eerste maal de vrouw die er verantwoordelijk voor is dat we Martijn en María leerden kennen (doordat ze Martijn attendeerde op ons blog) en ze is tevens vaste lezeres van ons blog: Marianne, de moeder van Martijn.
 
Ik vond het wel heel bijzonder, zij herkende me dus zonder dat we elkaar kenden. Van alle foto´s, de verhalen van onze site maar ook door de foto´s en verhalen van Martijn.
Marianne, nog veel leesplezier gewenst!
Lees meer...   (2 reacties)
It wasn´t us
Dinsdag 18 januari 2011
 
Dat het even duidelijk is... voordat er verwarring ontstaat, want de namen van de dorpen lijken nogal op elkaar,  in het drugsdorp dat vandaag in zowel Nederlandse en Spaanse pers vermeld wordt, wonen we dus niet. Al lag dit opgerolde drugslab klaarblijkelijk niet zo heel ver bij ons vandaan. Never a dull moment hier!
 
Lees meer...   (3 reacties)
Trapte ik er toch weer in.
Vrijdag 7 januari 2011
 
Vaste lezers weten het wel... 7 januari begint de uitverkoop in Spanje. En we hebben ons erin gestort vandaag. Johan had vrij, hij had een puente, ik heb vrij genomen. En ik moet toch maar eens gaan onthouden dat je dat gewoon niet moet willen. Op de eerste dag van de uitverkoop erbij willen zijn. Het is een aaneensluitende hel van uitpuilende winkels, lange lange wachtrijen bij de kassa´s, puinhopen op de planken en hitte door de verwarmingen die overal staan te loeien.
 
We gingen eerst naar Madrid, propten de auto in een parkeergarage en gingen naar Tutto Uomo, waar Johan´s trouwpak vandaan kwam. Johan had nl. een sms gekregen dat ze wel tot 70% korting zouden geven als je voor 12:00 uur in de winkel zou zijn. Kwamen we daar, was die korting dus in de andere winkel. In Fuencarral. Dat stond er niet bij in de sms. Goed. Je kan altijd even kijken of er in deze winkel dan pakken of overhemden zijn die geschikt zijn en wat de korting dan is. De winkel medewerker haastte zich te zeggen dat hij zeker niet meer dan 10% korting kon geven. Da´s ook een manier om je klanten meteen weg te jagen. Dat, en in combinatie met de zeer onfrisse lucht uit man´s mond (het was écht heel erg en het was echt geen knoflook geur) maakten dat we snel weer de winkel uitgingen.
 
De stad puilde uit van mensen op straat met heel veel tasjes, dus bedachten we dat we naar Pozuelo zouden rijden, naar de El Corte Inglès. Met ons heel wat mensen want er stond een dikke file bij de afrit. Dus reden we die voorbij en gingen we naar Las Rozas Village. Waar een nog langere file stond. Die we ontweken, om via een andere route aan te rijden. We dropten de auto op 500 meter van het shopfestijn en liepen de files gewoon voorbij. Het was ook hier kanonnedruk. De Ralph Lauren konden we niet in, daar waren te veel mensen, je zag alleen maar hoofden. De Tommy Hilfiger puilde ook uit, maar we deden het toch. Met succes. Twee overhemden voor Johan. De rij slingerde door de hele winkel heen en we sloten braaf achteraan. Correctie, ik sloot achteraan, Johan ging vast naar de volgende winkel (het doel was vandaag: kleding voor Johan. Dus ik ging in de rij staan). Het duurde echt lang, er waren zeker 40 mensen voor mij. Maar het lukte. Dapper gingen we verder. Ik sprong even de Swarovski winkel in (had ik daar nog niet eerder gezien. Het is een kleine winkel, de sieraden zijn voor zover ik kon zien van vorig seizoen en zijn inderdaad een stuk goedkoper, dus je kan gerust een kijkje nemen als je in Las Rozas Village bent).
 
Johan verdween in de Nautica. Waar het minder druk was waardoor je tenminste ook nog gewoon even kon kijken welke maten er lagen. Hier slaagde Johan ook goed. Dus hij loopt er weer netjes bij. We waren er nu wel helemaal klaar mee (honger en zere rug) en gingen op zoek naar een plekje om te lunchen.
 
En dat deden we bij Coyoacan, een Mexicaans restaurant aan de c/ Camilo José Cela nr. 1. Leuke muziek, goed en lekker eten, een menú del día is er voor 9,75 Euro. En als toetje... de tarta de queso én de brownie, beiden een aanrader!
Lees meer...
De oersmaak van de Hollander
Woensdag 5 januari 2011
 
Na bijna 4 jaar Spanje zijn we van binnen nog wel echte Hollanders hoor. Kunnen we een lekkere wegtrekker krijgen bij het denken aan een frikandel (Johan) of een Hema tompouce (Francis).
 
En we kunnen helemaal enthousiast worden van zelfgemaakte erwtensoep. Wat we dan ook wel met enige regelmaat maken. Maar ook de stamppotten lusten we graag.
Helaas, boerenkool, dat hebben we nog niet gezien hier.
 
Maar het is gelukt hoor!
Boerenkool in Spanje. Mét rookworst én spekjes.
 
 
Wat ik zeg, als het om eten gaat kún je je afkomst niet verloochenen.
Met dank aan mams voor het kopen en dank aan Hak voor het bedenken van het stamppotje boerenkool.
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl