Het weekend dat we niks gingen doen
Zaterdag 31 juli en zondag 1 augustus
 
Het weekend dat we niks gingen doen.... deden we toch nog van alles.  's Middags een drankje in het dorp leidde tot nog wat meer drankjes in een kroegje in ons dorpje, waarbij een van de tapasje bestond uit diverse ingewanden (callos, ieuw!) en een ander tapasje uit diverse organen (gatvergatvergater!!!) Toen eenmaal duidelijk was dat dat niet aan mij besteed was, werd er speciaal voor mij een schaal met lomo a la parilla gebracht. En dat was écht erg lekker. En wel heel erg lief natuurlijk. Maar mensen gets, het kan me niet bekoren hoor, stukjes long en lever enzo. Gatver.
 
Ik liet op een gegeven moment de heren Johan, Gabi, Vicente en Susi achter, om lekker te gaan zwemmen. Net goed en wel neer gevleid op het bedje stond iedereen weer bij ons in de tuin om nog wat te borrelen. Gelukkig zal je bij ons nooit voor een lege koelkast staan, dus terwijl ik lekker verder zwom en zonnebaadde hebben de heren zich vermaakt op het terras.
 
Ons gras, of beter gezegd, de dorre bruine steppe die tuin heet, was herhaaldelijk onderdeel van het gesprek. Susi heeft beloofd volgend jaar met speciale machines langs te komen om de tuin om te woelen en te helpen er weer een echt grasveld van te maken. En dat is natuurlijk super!
 
Toen het zo zoetjes aan richting avond ging vertrok ieder (de dames ook, want die kwamen ook nog even aan om te zien waar de mannen bleven) naar huis om daar te gaan omkleden enzo want we zouden gaan eten in Valdemorillo, bij la Parilla in Pino Alto. Waar geen plaats was, dat wisten we al, want Vicente had gebeld, maar we gingen het toch proberen. Maar zet jij een groep van 17 mensen zo maar ergens neer. Dat ging dus niet. Sterker nog, we stonden al een tijdje bij de bar om dan maar wat te drinken, maar dat was blijkbaar lastig, want we gingen zonder drankje weer weg. We gaan er nog wel een keer heen. Het was er namelijk stampend vol en wat we uit de keuken zagen komen zag er super uit.
 
Door naar Valdermorillo zelf. Waar in het centrum twee avonden van buitenlucht concerten waren. We vielen net in het staartje van het optreden van The Taytantos, die werkelijk lekkere rock muziek maakten! Ondertussen was het al voorbij elf uur en we hadden echt wel honger. Susi belde zijn schoonzoon die ons naar Elegido, in calle de Coches nr. 37 bracht, waar ze een tafel voor ons maakten, even snel hielpen met de keuze van het eten en vervolgens in vliegende vaart van alles op de tafel zetten. Lekker was het. Het was al middernacht ondertussen. We gingen in de tuin zitten, en na nog wat borrels en nog wat meer borrels gingen we weer huiswaarts. Dat was nog best een intensief dagje voor een dag waarop we eigenlijk niks zouden gaan doen.
 
De zondag hebben we uiteindelijk helemaal niks gedaan. En dat was erg lekker!
 
Slechts één foto, de batterijen hielden ermee op....
De Taytantos:
 
Lees meer...
Even borrelen in Majadahonda
Maandag 26 juli 2010
 
Het was al weer een beste tijd geleden dat we elkaar gezien hadden, dus tijd om even bij te praten. Deze avond gingen we met Martijn Maria en Nacho even borrelen en tapasjes eten om het begin van de vakantie, herstel, het begin van hun vakantie, te vieren. Wij mogen nog eventjes werken. En lékker, die vis tapasjes, daar bij La Mejillonera (C/ de la Iglesia 9). Lekker én gezellig, dat was het!
 
Binnenkort gaan we weer met mee naar de opa en oma van María in Guisando. Dat is al weer eventjes geleden!
Lees meer...
Nederland
Zondag 18 juli tot en met zondag 25 juli 2010
 
Goed. Zondagavond half elf op Schiphol. Een uur moeten wachten op de koffer. Op het moment dat de kofferband dan eindelijk gaat lopen roepen ze om dat er wat vertraging met de koffers is (alsof we dat nog niet gemerkt hadden. Lekker op tijd.) Jeuj! Gelukkig kwamen Johan en Menco me ophalen, anders was het niet goed gekomen met de trein naar Assen. ´t Werd een latertje deze avond.
 
Maandag hadden we de begrafenis van opa. Het was prachtig weer. De kerk in Dwingeloo was precies goed voor de hoeveelheid aanwezigen en op het kerkhof scheen de zon, fladderden de vlinders en er was gepaste stilte, het ruisen van de wind en gekwinkeleer van vogeltjes. Na de koffietafel gingen we nog even naar oma en van daaruit naar het huis van papa Jan en mama Klaasje. Alwaar Johan en ik een Spaanse macaroni kookten. Smaakt toch altijd anders dan wanneer je hem in Spanje klaarmaakt. Typisch is dat. ´s Avonds even bij Henry en Alice langs, daarna nog even met papa Jan geborreld.
 
Johan vloog dinsdag weer terug, hij zou met de trein naar Schiphol maar er was een storing dus zijn we naar Meppel gereden vanwaar de treinen wel reden. Ik bleef nog wat langer bij mijn schoonouders en ging woensdag met de trein naar mijn ouders toe. Woensdagavond aan bij Olivier en Jacqueline, om even bij te praten en het cadeautje voor de aankomende baby te geven. Jacqueline zag er prima uit, helemaal stralend! Geniet er maar lekker van jongens, het is zo bijzonder!
 
Donderdag paps geholpen met het terugbrengen van het steigermateriaal en vervolgens met het puin wegbrengen en nieuwe steigers voor binnen mee op te halen. Wordt flink geklust daar! Kozijnen vervangen, nieuwe plafonds, het is bijna een renovatie. ´s Middags op pad voor nieuw plafond, waarbij we eenmaal buiten tot de ontdekking kwamen dat de pakken met plafondplaten van kleur verschilden terwijl het kleurnummer wel gelijk was. Verschillend bad waarschijnlijk. Weer naar binnen, alles terug en naar de volgende Praxis dan maar. Waar ze wel genoeg in de juiste kleuren op voorraad hadden, pfieuw! ´s Avonds ook de Spaanse macaroni gemaakt en wederom smaakte ie anders dan in Spanje..tsss. Maar goed het is wel duidelijk waar dit verhaal heen gaat he.. want vorige keer in Nederland at ik zo ongeveer de hele week nasi, dus eenmaal raden wat ik verderop in de week nog een keer at... jaja, macaroni!
 
Donderdag avond ging ik met Ingrid naar Caro Emerald bij de Zomerfeesten in Nijmegen. Was een goed concert! We stonden op de looppaden bij het Casino, dus goed zicht, zeker nadat die hele lange mensen met de camera´s blijkbaar genoeg foto´s hadden en vertrokken. Ik kreeg nog een tip van een meneer een eindje verderop om vooral geen flits te gebruiken, maar helaas, ik heb dus proefondervindelijk vast gesteld dat ik wel met flits moet werken.. anders is alles bewogen. Dus. En het mooie was, die man bemoeit zich ermee en heeft zelf niet eens een camera bij. Dus.
 
Anyway, lekkere muziek, het geheel doet wat statisch aan op het podium, gezien vanaf waar wij stonden, daarentegen; de sfeer en stemming zaten er goed in. Ze kwamen nog eenmaal terug op het podium met een toegift: Pokerface, van jawel, Lady Gaga. En dat klonk ook heel goed! Nou Caro, kom maar gauw een keer naar Spanje toe!
 
 

 
 
Vrijdag ´s morgens eerst naar Jolanda om dochtertje Renske te bewonderen. Ook hier een stralende mama! Na het genot van vers gebakken cake en koffie was het etenstijd voor Renske en ik mocht de kleine meid een flesje geven. Veel te snel ging de tijd voorbij, dus Jolanda, dat moeten we snel maar weer over doen!
 
Foto´s gemaakt door Jolanda
 
Mama Jolanda: 


Daarna door naar Oma en tante Ineke, waar ik mee kon eten en waar we ook weer heerlijk gekletst hebben en lekker buiten in het zonnetje hebben gezeten. Eenmaal weer in Wijchen even mijn slag geslagen in de boekhandel en later op de avond op de borrel bij Ingrid en Michael, waar ook Theo en Willeke waren. Konden we weer even bijkletsen! Jongens, niet gelukt deze keer, maar volgende keer kom ik absoluut even kijken hoe het in jullie huis geworden is!
 
Zaterdag bij Bert, Angelique en Bram aan waar ik mee heb genoten van de zelfgebakken broodjes met roerei en ham *heerlijk*! Was erg leuk jullie weer te zien!
 
Daarna nog wat boodschapjes gedaan en toen kreeg ik een nieuwe coupe en nieuwe haarkleur (thanks Ing!). Hierna bij Ingrid gegeten en raadt maar wat we aten.. ditmaal was niet ik maar Michael de kok en de macaroni smaakte prima! Jewel was mee, die lag heerlijk te suffen in huis. Ingrid bracht ons terug en ik zat met de halve aangebroken fles Rose voorin...hihi. Paps en mams hadden een feestje dus die waren er niet, ik begon maar vast met de koffer inpakken en oh horror, dan mag je nu al 23 kg bij de KLM meenemen en dan nog had ik teveel! Dat krijg je er vast ook van als je twee bussen Karvam Cevitam, roze koeken, drie pakken bakmeel, en voor 8 kg aan leesboeken mee wilt slepen, de pot pindakaas is daarom maar in Nederland gebleven.
 
Zondag was het alweer tijd om naar Schiphol te gaan. Via Den Bosch waar de aansluitende trein al weg was. Lekker is dat. Na even wat conductoren gevraagd te hebben ben ik, in plaats van op de volgende trein te wachten, in de eerstvolgende trein gestapt naar Utrecht omdat je daar altijd een aansluiting hebt. En inderdaad, die haalde ik. Vanaf daar ging het vlug, even rondlopen en hop het vliegtuig in.
 
En tja, toen ging het wat langzamer want ja, er zaten weer eens eigenwijze mensen aan boord van het toestel die perse bij de nooduitgang wilden blijven zitten (en daar ook een stoelnummer voor hadden, laat daar geen misverstand over bestaan) terwijl ze geen Engels spraken. Na veel gezeur, gemopper, aandringen, vriendelijk vragen en vervolgens gejoel en geklap van de Spaanse passagiers gingen ze dan toch gedrieën naar een andere rij om daar te klagen ´dat iedereen naar hen keek´. Ja vind je het gek. Dan kan je wel een stoel hebben gekregen bij de nooduitgang, of zelfs misschien wel online in gechecked hebben en bijbetaald hebben om daar te mogen zitten, maar je moet gewoon de commando´s kunnen opvolgen mocht die deur een keer open moeten. Tsss. Ondertussen was onze slot-tijd voorbij en hebben we een flink half uur zitten wachten totdat we konden opstijgen.
 
De rest van de vlucht ging prima! Koffer kwam er weer eens als eerste uit, ik liep ook zomaar op T2 naar de juiste uitgang waar Johan al klaar stond (er is een kleine uitgang net in een hoek, waardoor je direct bij de wachtende auto´s uitkomt, maar je moet daarvoor eerst een soort van doodlopende gang in. En dat ging de vorige keer-keren niet helemaal vlotjes, als in dat ik gewoon de verkeerde kant op liep. Ik leer het nog wel een keer) en niet al te lang daarna was ik weer lekker thuis!
Lees meer...
Menco, Mieke en de kindjes op visite
Zaterdag 10 juli tot en met zondag 18 juli 2010
 
Volgend op het Ferraristoel logje hier dan de rest van de story.
 
Eenmaal thuis met de stoel bleek dat het vliegtuig was vertraagd. Eenmaal geland waren de koffers er supersnel. Rianne paste in de nieuwe stoel en Patrick paste nog in de stoel die de vorige keer al aangeschaft was voor hem. Iedereen in de auto en hup naar ons toe. Pasta eten. Maar eerst zwemmen natuurlijk! Nadat het nieuwe zwembroekje en badpakje gepast waren (ze pasten!) kon het zwemfeest beginnen. Fijn feest voor ons was alles wat uit de koffer kwam, senseo pads, kaas, wijn, bladen (ik hoop dat ik niks vergeet nu....), bedankt!!
 
En de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet meer exact weet wat we allemaal gedaan hebben die dagen. Er zit nogal wat tijd tussen die dagen en dit logje. De stoel aanschaf is goed blijven hangen en voor de rest moet het toch van de volgorde van de foto's komen.
 
We keken natuurlijk naar die zenuwslopende finale wedstrijd. Johan en Menco stonden na afloop met 500 enthousiaste Spanjaarden in de dorpsfontein, in hun oranje Holland shirt en gingen met heel wat mensen op de foto.
 
Opa overleed toch nog onverwacht op maandagavond; de volgende dag hoorden we dat de begrafenis de maandag daarna zou zijn zodat we allemaal aanwezig konden zijn zonder ingewikkelde omboekingen van de tickets.
 
We hebben gewoon wel leuke dingen gedaan de rest van de week. Er is heel wat gekookt, zowel door Mieke als door mijzelf. Er is gebarbecued, we hebben gezwommen en gezwommen en gezwommen en nog wat gewinkeld. Menco is wezen fietsen, ze zijn met z'n viertjes heerlijk een dagje de bergen in geweest en naar San Lorenzo de el Escorial. Kijk maar naar de foto's onderaan.
 
Johan vloog uiteindelijk zaterdag naar Nederland, Menco, Mieke en de kindjes hadden de allervroegste vlucht op zondagmorgen (ik ging mee naar de luchthaven omdat de kinderstoelen natuurlijk weer naar ons moesten, gaaaaaaaaap!) vervolgens moest ik mijn koffer nog pakken want ik had een van de avondvluchten die zondag. En dan oja, hoe kan het nou dat er dan ´s morgens vroeg om, nou wat was het pak hem beet zes uur, bij de luchthaven er niet één, maar dan ook werkelijk niet één bagagekarretje te vinden was?
 
Het was weer gezellig en leuk en we moeten het maar snel weer over doen!!!
 
De finale wedstrijd met nachos en burritos:
 
 
In de skilift in de bergen:
 
(foto gemaakt door Menco/Mieke)
 
Lol in het zwembad:
 
Foto´s gemaakt door Menco/Mieke


Linkerfoto gemaakt door Menco/Mieke
 
Biertjes brengen, jong geleerd..... altijd handig!


Lekker snoepen:
 
 
Patrick wilde ´s avonds helpen het zonnescherm op te rollen:
 
 
Menco in actie:
 
Foto gemaakt door Mieke
 
Klein Meisje met de glimslippers van tante Francis:
 
 
Vinden ze de hamburger nou lekker of niet?
 
 
De BBQ-ers zelf genoten er van:
 
 
Nog een keer zwemmen!
 
 
Patrick zonder bandjes!
 
 
Samen op het ligbed:
 
Foto gemaakt door Menco/Mieke
 
Zondagmorgen half negen *gaap*:
 
Lees meer...   (1 reactie)
In Memoriam: Opa
Maandag 12 juli 2010
 
En toen ineens was hij weg. Overleden.
 
Opa lag al een paar weken in het ziekenhuis. En de vooruitzichten waren niet goed, hij zou in een verpleeghuis opgenomen moeten worden na een zwaar herseninfarct. Een infarct waarvan hij helaas niet zou kunnen herstellen. Het telefoonbericht op maandagavond met de boodschap dat hij overleden was kwam ondanks die wetenschap toch erg onverwacht.
 
De opa van Johan. 88 jaar oud, ruim 61 jaar getrouwd met zijn lieve vrouw. Tot aan de laatste gezonde dag druk aan het werk in de tuin, die er altijd piekfijn bij lag. Altijd zeer belangstellend voor wat zijn klein- en achterkleinkinderen allemaal meemaakten. We kregen een hele mooie foto toegestuurd die begin juni gemaakt is: Opa zittend in de tuin, in het zonnetje, hoedje op, glaasje erbij, glimlachend. Hij heeft tot het laatste moment kunnen genieten van alles en iedereen om hem heen.
 
Rust zacht lieve opa.
 
 
In licht of duisternis
geschreven of gesproken
wat liefde was, dat is
en blijft onafgebroken
 
bij dag en nacht - bij zacht of luid
zoals dichters schrijven
de zon gaat onder maar niet uit
zo zal hij bij mij blijven.
 
Toon Hermans
Lees meer...   (1 reactie)
Ja, wij waren voor Oranje!
Zondag 11 juli 2010
 
Mensen, mocht er ook maar enige twijfel over zijn geweest.... blijkbaar wel, getuige de diverse sms-jes en reacties....we waren echt voor Oranje, kijk!
 
 
 
En dan hier onze zeer blije buren.
 
Johan en Menco zijn nu met hen mee, naar het centrum van het dorp, om in de fontein gegooid te worden (tenminste dat schijnt hier te gebeuren, bij grote feesten mikken ze je in de fontein....)
Lees meer...   (3 reacties)
Ferrari perikelen
Zaterdag 10 juli 2010
 
Zus- en zwagerlief hadden de hielen nog niet gelicht, of de volgende visite stond al weer op de stoep: Menco, Mieke, Patrick en Rianne kwamen logeren. En meefeesten natuurlijk met de finale wedstrijd.
 
We hadden wat bedacht: het zou handiger zijn om een autostoeltje te kopen, want een stoel huren bij je huurauto is per keer net zo duur als een eenmalige aanschaf. Dus als je twee keer bij ons logeert met kindjes en je huurt een auto, dan heb je die stoel er al bij de tweede keer uit.
 
Dus toog ik op zaterdag naar de Carrefour om een kinderautostoel uit te zoeken. Ik. Die daar dus geen verstand van heeft. Met instructies van manlief op zak, die uiteraard had overlegd met broer- en schoonzuslief wat het dan voor autostoel moest zijn. Goed. Groep 1-3 was het handigste. Dus ik stond zo te kijken, bij al die stoelen. snapte er geen jota van, keek nog een keer waar Groep 1-3 stond en greep uiteindelijk de Ferrari stoel. Vuurrood, met opberghoes erom heen.  En in de aanbieding. En daar ging het ietwat mis. Want tussen al die Groep 1-3 stoelen stond in de Ferrari hoes dus een groep 0-2 stoel. En dus moest Rianne de vakantie doorbrengen in een kinderstoel die ook een speciaal maxicosi zitje heeft. Niet dat we het arme kind in dat maxicosi kussen hebben gepropt. Nee zeg natuurlijk niet. Maar nu staat er in de kelder dus een stoel waar we ook een baby in kunnen vervoeren. Dus als er nog iemand komt logeren met kleine baby: de stoel is er al!
 
Nu ik toch bij de Carrefour was ging ik ook maar even shoppen voor de babybezoekjes die ik half juli in Nederland af zou gaan leggen; een zwangere vriendin en een net bevallen vriendin stonden op het visitelijstje. En nadat ik die cadeautjes bij elkaar had gescharreld, zg ik daar dus een heel leuk kleine meisjes badpakje: geknipt voor Rianne. En een hele stoere Cars zwembroek voor Patrick. Toen was het rennen om op tijd thuis te zijn. Want een stoel kopen is één ding, maar dan moet je ook zorgen dat die stoel op de luchthaven is als je visite aankomt. Want ze zouden die zaterdag ook aankomen. Maar daarover meer in het volgende logje.
Lees meer...   (1 reactie)
Woensdag 7 juli 2010
 
Dat wordt spannend! Aanstaande zondag!!!!
Wij hier in Spanje, met onze Nederlandse familie op bezoek en onze Spaanse vrienden... samen in de finale!!!

Op dit moment vliegen hier de vuurpijlen de lucht in, zo blij is iedereen hier!

  tegen 
Lees meer...   (3 reacties)
Visite!
Woensdag 30 juni tot en met maandag 5 juli 2010
 
Ingrid en Michael waren een paar daagjes bij ons! In vogelvlucht, en niet noodzakelijkerwijs in de juiste volgorde: we waren veel in het zwembad, I. en M. gingen winkelen in Madrid en de stad bezichtigen (eigenlijk meer de winkels gezien dan de stad begreep ik later, getuige alle tasjes), er werd een kakelverse Linda. mijn favoriete Matrix shampoo en echte beesies mee gebracht (waarvoor dank!!). We moesten direct het zwembad uit vanwege onweer, het ham pootje waar Gabi ons mee verblijdde werd kort gesneden, Johan sneed zich daarbij met het mes, Michael sneed niet zichzelf maar wel de Spaanse ham (En helaas, nog geen foto´s). Er werd gevoetbald met de Cucos, veel gegeten, geborreld, met aftersun gesmeerd en geruzied met het ligbed-stoel gevaarte, nog meer gewinkeld en een hele tas met spullen achtergelaten die niet meer in de koffer paste vanwege alle aankopen. We spotten meerdere wouwen (eentje cirkelde boven de heren op het ligbed, ze werden er wel wat zenuwachtig van..) en ooievaars en ontdekten een bidsprinkhaan op het ligbed(!). We keken ook nog een zeer zeer spannende halve finale en toen.. tja toen was het al weer voorbij, deze logeerpartij! Het was weer erg leuk!!!!!!! Dat moeten we snel weer overdoen!!!
 
Poedelen tijdens de regen:
 
 
Voetbal in vol ornaat!
 
 
Nog meer voetbal, met de Cucos, waarbij Johan zijn eigen shirt kreeg, Michael ook warmliep (en beiden niet voetbalden...) verder die avond een hele mooie zonsondergang en jamón:
 
 
 
Beestje!
 
 
Lekker dobberen:
 
 
Stoeien met het ligbed:
 
 
 
Lees meer...   (2 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl