Logees!
Donderdag 28 juli tot en met maandag 1 augustus 2011
 
Sinds een lange tijd kwamen Xander en Chantel weer eens logeren.
En weet je wat het is, het is altijd gezellig! Alleen.. ik heb bijna geen foto´s.
Dus dan gewoon een kort verslagje (sorry X en C... maar het is echt een hele korte!)
 
Donderdag kwamen Xander en Chantal aan en ze gingen meteen aan de borrel op het terras.
Op vrijdag werd er gewinkeld en gezwommen en hielden we ´s avonds een barbeque.
Op zaterdag werd er nog wat meer gezwommen en lekker geluierd, we aten wortsjestapas (van de worstjes die we gisteren niet meer op de bbq gooiden) en daarna gingen we op stap in de stad. We belandden zelfs nog even in the Bourbon Café, waar we vier jaar geleden ook al eens waren met zijn vieren.
 
Op zondag gingen we een rondje in de bergen maken, maar nu eens de andere kant op. Waarbij we eerst naar onze favorite pizzeria in Soto del Real gingen waar we zeg maar 10 minuten voor het sluiten van de keuken binnenvielen en waar we toch nog een heerlijke pizza en zo kregen. Vervolgens gingen we via Rascafría weer terug. Even een pitstop voor een softijsje van de Mac en daarna nog even lekker op het terras zitten.
 
Kijk, ik was werken. En dan heb je toch niet alles uit eerste hand. Net zoals de maandag. Want de terugvlucht was pas later op de dag. Dus kon er nog even heerlijk gezwommen worden. Heb ik ook geen foto´s van.
 
Zeg, logees, als jullie nog foto´s hebben die hier op de site mogen.. dan graag!
 
En hier weer zo´n fraaie slide show:
Lees meer...
De Butifarra van La Cuba
Woensdag 27 juli 2011
 
We deden een ´hoera het is bijna vakantie´ borrel met Martijn en María en de kindjes.
We troffen elkaar bij La Cuba in Majadahonda en aten wat tapasjes. Waaronder de butifarra, waar Martijn altijd over roept dat we die moeten proberen. Carlos en Lola kwamen ook nog even langs en zo luidden we alvast (met nog een week werken voor ons) de vakantie in.
 
Martijn had een nieuwe telefoon dus alle wetenswaardigheden moesten even uitgewisseld worden:
Mobiele Eenheid:
 
Anna had ondertussen honger gekregen:
 
Dus hier dan de Butifarra, de specialiteit van La Cuba:
Lees meer...
Feest in het dorp
Vrijdag 22 juli tot en met maandag 25 juli 2011
 
Dit jaar was ik er voor het eerst bij, bij de dorpsfeesten. Vorige jaren was ik bij de Zomerfeesten in Nijmegen waardoor ik niet zo veel mee kreeg van wat er in ons dorp gebeurde. De dorpsfeesten worden ieder jaar rond de feestdag van de Heilige Santiago Apóstol gehouden.
 
Eerst moest ik nog lid worden van peña los cucos en na betaling ben ik nu net als Johan in bezit van een t-shirt en een sjaaltje en een jaar lidmaatschap waarmee je erbij bent met San Isidro, met de feesten van Santiago Apóstol en de capea in het najaar. De peña heeft haar eigen feesttent, waar verzameld wordt om te eten, te drinken, om naar het vuurwerk te gaan, om te verkleden voor de optocht (kleintje, over de hoofdstraat en dit jaar was dat zaterdagavond), om naar de stierengevechten (in de speciaal voor de feesten opgezette mobiele arena, ons dorp heeft geen eigen arena) te gaan en om nog meer te eten en te drinken en te dansen enzovoort.
 
Nou goed, ik kan hier hele verhalen neerpennen, maar geen van al doet recht aan de gezelligheid van de peña en de vriendelijkheid van iedereen die bij de club hoort en de welgemeende interesse die zij aan de dag leggen voor ons Hollanders. We horen er gewoon bij. En ik moet zeggen: een groep Spanjaarden die op aangeven van Johan ´Daar moet op gedronken worden, hi ha ho´zingen: dat is gewéldig!
 
Dus kijk maar lekker naar de foto´s voor een algehele impressie.
En om het voor mezelf makkelijk te maken zitten ze in een slideshow
Lees meer...
Over de geknapte bikinisluiting
Woensdag 20 juli en zondag 24 juli 2011
 
Wie wat bewaard, die heeft wat. Na uitgebreid gemopperd te hebben op alle bikini´s die steeds verder uitrekten en na wat vruchteloos gezoek in winkels naar de enige echte leuke bikini dook ik maar eens in dé la. Je weet wel, dé la waar je ineens wat vindt. Zoals een tweetal bikini´s die ik eigenlijk niet meer herinnerde maar me bij nader inzien toch nog pasten (of weer pasten, dat klinkt beter).
 
Ik helemaal happy met mijn HEMA bikini van ongetwijfeld 5 jaar geleden maar hé, als het goed zit, zit het goed. Totdat ik uitgestrekt op het zonnebedje ineens ´knap´ hoorde. En mijn bovenstuk ineens wel erg ruim aanvoelde. Tevergeefs probeerde ik de sluiting dicht te maken. Ik hield stukjes doorzichtig plastic in de hand... plastic moeheid, ongetwijfeld.
 
Nou goed. Ik heb nog wel meer bikini´s, dus ik trok gewoon een andere aan - alleen had deze last van elastiek- of stofmoeheid in de banden en had ik wederom ineens een extra ruim bovenstuk.
 
Na de hele voorraad bekeken te hebben besloot ik dat die paarse met elastiek moeheid maar weg moest. Maar niet voordat ik de sluiting eraf sloopte en de beugels eruit haalde. Wie wat bewaard, die heeft immers wat.
 
En met de mooie paarse sluiting, roze draad en een naald repareerde ik zondag mijn ouwe trouwe HEMA bikini. Niet kijken naar het fraaie handnaaiwerk, het zit vast en daar gaat het om ;-)
 
Lees meer...
Gebruik geen gekleurde envelop
Maandag 18 juli 2011
 
Goed. Na vierenhalf jaar Spanje zou je bij sommige dingen toch niet meer voor een verrassing moeten komen te staan.
 
Aldus geschiedde het tegenovergestelde vandaag. Wederom een verrassing. Bij het postkantoor.
 
Sta ik daar met mijn zes kaartjes, in het weekend geknutseld, gezellig in een gekleurd envelopje, zegt de mevrouw, nadat ik ze aan haar gegeven had:
'De gekleurde enveloppen vallen onder extraordinario'.
 
'Kijk, als je nou die gewone witte hebt, zoals deze (houdt het enige kaartje waarvoor ik geen gekleurde envelop had omhoog) dan was het ordinario geweest. Maar nu (wijst op de gekleurde) is het extraordinario.'
 
Resultaat: Voor de gekleurde envelop met kaart mocht ik per stuk 1,30 Euro betalen.
En voor die ene met de witte envelop: 0,65 Euro.
 
Nou mensen, als je voortaan een kaart van mij krijgt in een normale witte envelop, dan weet je waar het door komt.
 
Overigens wist ik wel van het bestaan van extraordinario, dat is als het een ander formaat heeft dan 10x15. Maar de gekleurde extraordinario.. dat was weer wat nieuws.
 
Enne, mocht je de gelukkige zijn met een gekleurde envelop... dan had ik dus nog de standaard postzegels van 0,65 ct. op voorraad..
 
M'n knutselcreaties van dit weekend zonder enveloppen...
Lees meer...   (2 reacties)
De uitverkiezing
 
Zo zeg. Ga ik het toch maar eens vertellen.
Van mijn werk.
En de uitverkiezing.
 
Zoals jullie trouwe lezers wel weten schrijf ik hier eigenlijk alleen maar  over wat we buiten het werk om mee maken. Onze vrije tijd. Om het nog een beetje semi-privé te houden zeg maar, voor zover het mogelijk is als je een blog bij houdt. Daarom vertel ik ook nooit wat over het werk, waar we werken en wat we doen. Niet dat dat zo spannend is allemaal, maar wat ik zeg, een beetje privacy wil ik wel behouden. Ondertussen zijn er onder onze vaste lezers ook collega´s die meelezen (hoi allemaal!). Open boek als ik ben weten ze toch al alles van me, dus hoef ik dat hier niet meer neer te pennen.
 
Maar soms zijn er van die dingen, die wil je dan toch even delen. Ondanks dat je ooit gezegd hebt: ik ga niet over het werk schrijven hier.
 
Zoals het feit dat mijn werkgever jaarlijks wereldwijd 450 mensen selecteert die dan een maand een vrijwilligers project gaan draaien in bijvoorbeeld Afrika, Azië of Zuid-Amerika.
De zogenaamde vrijwillligers met spreadsheet.
En laat ik daar nu voor uitgekozen zijn, voor die selecte club.
En daar ben ik onwijs trots op.
 
Ik weet het al sinds begin juni, en ondertussen komt het naderbij... ik ga in maart!
Naar Tanzania! Nou dus. Vol verwachting klopt mijn hart. Ben al druk met de voorbereidingen met mijn team en ik kan gewoon aftellen op de kalender :-) Ik zal er vast nog wel een logje aan wijden, als ik terug ben. Want ik ga ook nog op safari :-)) Dussssss...... hier zit een zeer opgewonden persoontje al weken te bedenken wat er allemaal in de koffer mee moet.
 
Tegen die tijd ga ik er vast nog wel een keer over schrijven.
 
Lees meer...
Ik wil... Bolletje!
Zondag 17 juli 2011
 
Nou dat kan.
Kijk wat hier in het specialiteitenwinkeltje ´El Club Gourmet´van de El Corte Inglès stond:
Bolletje beschuit!
 
Lees meer...
Schoonmaken
Zondag 17 juli 2011
 
Kijk, je kan niet zwemmen een zwembad met schmutzige bodem en wanden. Ja dat kan wel. Maar dat hoort niet zo.
 
Dus er moet ook wel eens geschrobt worden. In het zwembad. Want we hebben wel blokjes in de filterbakjes maar die kunnen niet toveren. Aanslag in je zwembad hou je toch.
 
Nu wil het dus dat het zwembad dieper is dan manhoogte. Dus moet je of vanaf de kant poetsen en dan raak je niet alles, of je gaat in het bad om te schrobben. Met het hoofd onder water.
 
Dus alhier. Johan in actie.
Met snorkel en duikbril. Om alle stukken van de bodem en de wand te raken.
 
 
 
 
Lees meer...
Koffiepadverlakkerij
Woensdag 13 juli 2011
 
Tóch een beetje jammer. Die actie van de Mercadona.
Om bij hun koffiepads een bordje te hangen met ´speciale prijs voortaan 1,79 ipv 1,99´.
Er zitten namelijk nog maar 18 pads in de verpakking.
In plaats van de 32 stuks waar je 2,40 Euro voor betaalde.
 
Beetje Koffiepadverlakkerij, die actie.
Dat je padje nu 0,099 Euro kost i.p.v. 0,075 Euro.
Jaaaa de crisis werkt wel door hier. Zelfs op de koffiepad.
 
*** Nou vooruit. Het voordeel van dit alles: 18 padjes passen precies in de Senseobus ***
Lees meer...
Oomuombo & Chopitos
Dinsdag 12 juli 2011
 
Vanvaond had ik met Simone in de stad afgesproken. Ik dropte de auto in een parkeergarage en wandelde naar Gran Via. Maar eerst kwam ik langs het palacio de correos, tegenwoordig het ayuntamiento de Madrid, wat na een uitgebreide opknapbeurt weer oogverblindend is:
 
 
We belandden op het terras bij Starbucs voor de frappucino met mango en een ijskoffie.
 
Daarna wijdde Simone me in het bestaan van de échte dropwinkel in Madrid: Oomuombo
(En bedankt he, dit had ik beter niet kunnen weten).
 
 
(Oomuombo zit ondermeer in calle Fuencarral)
 
Uiteindelijk belandden we in Taberna - Café Tirso de Molina. Wat me brengt bij het tweede woord in de titel van dit logje. Daar hadden ze namelijk gefrituurde octopusjes. En dat ziet er dan zo uit:
(Pza. Tirso de Molina, 9)
 
En een kiekje van Simone en de bar van binnen:
 
Op de terugweg naar de metro op Sol kwamen van alle kanten dwars over Sol heen, tussen de voetgangers door en tegen het verkeer in (mind you, op de enige weg die er nog is op Sol) politiewagens met gillende sirenes. Niet alleen gewone wagens, ook busjes en motoragenten. Met zeer veel haast op weg naar (zo las ik de volgende dag in de 20 minutos) een opstootje waarbij bewoners van de wijk zich tegen de politie keerden die een drugsverdachte die ze al twee dagen zochten oppakten.
 
Als je je Spaans wilt oefenen, dan kan je hier het krantenartikel lezen.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl