Lentegroet
 
Op de valreep tussen maart en april: een kleine lentegroet vanaf ons balkon:
 
 
 
Lees meer...
Nieuws over de knie
 
Afgelopen vrijdag weer bij een andere dokter geweest. Ditmaal een zg. traumatoloog. Erg vriendelijke man die ook nog eens accentloos Engels sprak. Nu hebben Johan en ik gewoon Spaans gesproken, maar wel erg fijn om te weten dat mocht je er niet uitkomen, je altijd kan schakelen naar Engels.
 
De dokter wees op de foto´s aan wat er stuk was in mijn knie. En daarna ging hij een duw-trek-buig proef doen met mijn zere knie. Terwijl ik nog moest bijkomen van de pijn die daarmee gepaard ging, had hij al besloten dat hij gaat opereren aan de interne meniscus. Banden e.d. zijn goed, dus daar hoeft niets mee te gebeuren. Blijkbaar is het draagvlak van de interne meniscus stuk en daar gaat hij wat aan doen.
 
Wat precies, dat hoor ik volgende week. Eerst gingen we de datum bepalen. Hij trok zijn telefoon-pda uit zijn zak, ging even kijken en daar kwam de datum 9 april uit. Snel dus! Hij voert zelf de operatie uit.
 
Nu moet ik zg. post operatieve onderzoeken laten doen; een longfoto, een ECG en bloedonderzoek. De longfoto kon direct gemaakt worden (heb ik weer een tasje met foto´s, het wordt nogal een archief zeg). Bloed en ECG kunnen deze week uitgevoerd worden. Daarna moet ik met alle uitslagen naar hem toe en dan gaat hij precies uitleggen wat er gaat gebeuren.
 
Ik weet al wel dat ik er zeker vier weken zoet mee ben. Maar als het daarmee beter wordt: prima!
Kan ik in augustus tenminste op mijn trouwschoenen lopen!
Lees meer...
2e Paasdag in de sneeuw
 
2e Paasdag waren Johan en ik allebei vrij. We zijn de bergen ingereden om te genieten van de sneeuw.
Toen we via Puerto de Guadarrama richting Segovia te zijn gereden weer terug wilden, mochten we er richting la Granja niet in. Afgezet door de politie. We dachten dat het door het weer kwam, maar later (dinsdag) zagen we dat de wielerronde van Castilla y Léon nu verreden wordt en zeer waarschijnlijk was het afgezet voor de etappe van maandag.
 
We zijn toen doorgereden richting A1 maar uiteindelijk bij bordje Lozoya afgeslagen om via Puerto de Navafría en Puerto de Navacerrada weer richting huis te keren. Tegen die tijd kwam de zon ook tevoorschijn.
 
Omgeving Navafría:
 
 
 
 
In de buurt van la Morcuera:
 
Bij la Morcuera van 1796 meter.
 
 
 
 
 
 
 
 
Lees meer...
1e Paasdag in de sneeuw
 
Jawel, Nederland heeft niet het alleenrecht op sneeuw, hier in Spanje kan het weer er ook wat van.
 
1e Paasdag werden we verrast op heuse sneeuwbuien langs het balkon. Ok, het waren geen grote buien en het bleef ook niet liggen, maar toch:
 
Eerst trok het dicht:
 
En daarna sneeuwde het:
 
Lees meer...
Bij de dokter
 
Mijn ongelukje in de winkel op de roltrap heeft wel een staartje. Vier weken na dato wil de knie nog niet zoals die moet en doet nog altijd zeer. Ik loop nog steeds met stok. Erg lastig. Vervelender is dat ik nog niet normaal kan traplopen. En ik kan je zeggen, dan duurt het wel heeeeel erg lang in de metro, want er zijn niet overal roltrappen en er zijn ook niet overal liften.
 
Maar goed, na twee weken schuifelen en strompelen was het toch wel tijd geworden om eens bij de dokter langs te gaan. Spannend, want, nog niet eerder bij de huisarts/dokter geweest in Spanje.
 
Maar geen nood, het ging best wel goed. Eerst een afspraak maken via de telefoon. Beetje lastig, want als je zegt, 'kunt u wat langzamer praten', dan gaan ze langzaam praten, maar ook heel luid.
 
Ik kan op woensdagavond terecht bij de dokter. We komen er samen wel uit, dokter en ik. Hij praat wat langzamer, ik stotter wat minder na verloop van tijd en het eindresultaat is: scan van de knie. Ik vroeg nog of het geen foto was, maar nee, het is toch echt een scan. O. Ik dacht namelijk dat hij wel zou zeggen: 'ga maar twee weken met je knie omhoog zitten' Maar nee dus, het moet in de scan. Nu moet ik zeggen, het deed ook best wel zeer, dat onderzoek van mijn knie.
 
Het gaat wel grappig in zo´n kliniek. Je naam wordt geroepen, met het zaalnummer erbij.
Maar wist ik veel hoe dat werkte, dus ik dacht dat ik mijn naam hoorde en zaal 8. Dus ik erheen. Maar daar zat al iemand. En toen die patient weg was, bleek de arts niet mijn dokter te zijn. Nee, die zat in zaal 2. Ok, ik daarheen, maar daar was niemand. En toen opeens, door de luidspreker, ´Francisca, pasa por salle 6´. Ok kamer 6 dus. Maar daar zaten ook al mensen.
 
Wat blijkt, je moet wachten tot de dokter zelf je roept, of, andere optie, dat je de mensen die vóór jou in de toegewezen kamer waren de kamer ziet verlaten. Nou ja.
 
Uiteindelijk kreeg ik dus een verwijzing naar de scan afdeling mee van de dokter, moest ik de gang weer door, twee trappen op en naar de balie van de radiologie. Afspraak maken voor de scan.
 
De scan kreeg ik een week later. Op vrijdag de 14e maart. Een dikke twintig minuten in een rammelend en zoemend apparaat. Ik dacht daarna dat ik misschien wel meteen zou horen wat de uitslag was. Maar dat werkt zo niet. Ik mag dan de dinsdagmiddag erna bellen om te vragen wanneer de uitslag er is. Daarna moet ik met uitslag naar mijn huisarts.
 
Dinsdagavond hebben we de uitslag opgehaald. (Bellen ging best goed eigenlijk..) Vijf vellen met minifoto´s van mijn knie. Mooie knie hoor, maar wat er nou mee is, als leek zie je dat niet. De brief maakt het niet veel duidelijker. Zeven regels met wat er te zien was, en drie zinnen conclusie. Met allemaal woorden die niet in ons woordenboek staan. Maar María gaat woensdag mee naar de dokter zodat ik alles goed kan begrijpen.
 
Woensdag de 19e maart ben ik bij de dokter geweest. De uitslag: gebroken interne meniscus en een slijmbeursontsteking. Voor de ontsteking heb ik nu pillen, met de kapotte meniscus mag ik volgende week vrijdag naar de traumatoloog. Voorlopig rustig aan doen dus.
 
 
Lees meer...
De Teleférico
 
Het is superhelder weer deze zondag en ook nog eens lekker warm. Een mooie dag om de Teleférico, de kabelbaan van Parque del Oueste naar Casa de Campo en vice versa, met een bezoek te vereren.
 
We gaan met de auto naar Casa de Campo. Maar al wat we vinden, geen Teleférico. Overal borden, maar als je dan in de aangegeven richting rijdt, is de weg afgesloten. Nu is inderdaad een groot gedeelte van Casa de Campo autovrij gemaakt, maar haal dan de bewegwijzering weg, zou je zeggen.
 
Na wat gepuzzel gaan we via Somosaguas - Pozuelo een poging wagen. Ook hier is de toegangsweg afgezet voor auto´s.
 
 
Ok, dan rest nog één mogelijkheid, opstappen in Parque del Oueste.
 
Het is erg leuk!  11 minuten in een afgesloten bakje (deurtje wordt van buitenaf op slot gedraaid) dat nagenoeg niet wiebelt. Dat niet wiebelen is wel erg prettig. Erg mooi uitzicht, en dat voor 5,- € p.p. voor een retourtje, dat is goed te doen.
 
 
 
 
Eenmaal per kabelbaan aangekomen in Casa de Campo blijkt dat je er tóch met de auto kan komen want er is een parkeerplaats die vol staat. Hmm! Dat moeten we toch nog maar eens een keer uitzoeken dan.
 
We zitten lekker in het zonnetje en genieten van het uitzicht op het Parque de Attraciones met allerlei gevaarlijk uitziende achtbanen, vrije-val monsters en nog veel meer waarvan je evenwichtsorgaan in de war raakt:
 
 
Zicht de andere kant op:
 
 
Een geslaagde middag!
Lees meer...
De Jamón om zelf te snijden
 
Het is zover: we hebben een poot gekocht. Een varkenspoot welteverstaan, van een weldoorvoed zwart zwijn dat in de buitenlucht heeft vertoefd en eikeltjes te eten heeft gekregen. Nu denk je misschien: wat moet je daarmee? Nou van zo´n poot snij je, als je daar handigheid in hebt, hele lekkere plakjes jamón, oftewel, tapas van af. Even alle gekheid op een stokje, het is natuurlijk een ham. Maar ook een poot want de rest van de poot zit er ook nog aan.
 
Al vanaf dat we in Spanje wonen loopt Johan verlekkerd langs de rijen met hammen in alle soorten en maten. En dan nu, eindelijk, na ruim een jaar, is er een aangeschaft. Met daarbij natuurlijk een jamonera, want waar moet die poot anders in vast staan. En een mes, dat bij nader inzien eerst nog geslepen moet worden. Johan duikt direct na de aanschaf op internet om de snijtechnieken onder de knie te krijgen.
 
via curiosidades, el corte de la paleta Ibérica, kom je bij het snijschema.
 
Of kijk op deze, met foto's:
 
Vanavond komen Martijn en María (en Nacho natuurlijk!) bij ons eten, dus alle kans om van een echte Spaanse en een import Spanjaard uitleg te krijgen over het aansnijden van de ham/poot.
 
Zie hier de ham/poot en let vooral ook op het bosje Hollandse tulpen. Het is het is ons eerste bosje bloemen hier. Normaal zijn bossen bloemen hier héél duur en het geld niet waard, want ze zijn vaak al ver in de bloei. Dan is €2,49 dat is eigenlijk wel een Hollandse prijs. Jawel, bij de Lidl!
 
Anyways: het totaalplaatje: Ham, beertender en bosje tulpen!
 
 
Nacho is supergegroeid en hij gaat heel lief slapen in ons logeerbed. Kussen aan weerszijden en hij kan nergens heen. Maar eerst even poseren met tío Johan en tía Paquita.
 
 
Paquita is een soort koosnaampje voor Francisca. Ik stel me wel voor als Francis, maar dat kennen ze niet, als je dan Francisca zegt dan komt het 'aha' effect. Daarbij is Francisca ook mijn eerste doopnaam en die staat op alle officiële papieren. In de informele sfeer komt er dan vaak de verbastering naar Paquita van. De buurvrouw zegt het, de moeder van María en Maria's oma ook en jawel, ik vrees dat Nacho het straks ook gaat zeggen.
 
En dan komt het hoor: het aansnijden van de poot.
 
 
Martijn wordt steeds enthousiaster en met zwiepende gebaren geeft hij aanwijzingen. Alleen was het mes nu wel scherp......
Zie hier het resultaat van professor spelen:
 
 
Martijn en María hadden het toetje meengenomen: Dulce de Leche.
Mierzoet maar echt superlekker!! Te koop bij la Casita de Hansel & Gretel, of te wel: het huisje van Hans & Grietje, in Majadahonda.
 
 
Het was weer supergezellig!
 
Lees meer...
Ameland
 
Vrijdag 7 maart
 
Van 7 tot en met 10 maart gaan we met het hele gezin naar Ameland, nog ter ere van het 35-jarig huwelijksfeest van de paps en mams van Francis.
 
Johan en ik vliegen vrijdagmorgen op Schiphol. We landen mooi op tijd. Tegen de tijd dat we buiten zijn met de koffer zijn paps en mams ook gearriveerd. De hele auto zit vol. Onder de stoel ligt zelfs een fles Jagermeister. Die is traditie binnen ons gezin.
De boottocht verloopt gesmeed. En ja hoor, ze hebben broodjes gehakbal en koppen tomatensoep aan boord. Heerlijk!
 
 
Broer Theo, vriendin Willeke, zus Ingrid en vriend Jim komen met de boot van half 8.
Het huis, het heet Asterix, is supergroot, echt voor 8 personen geschikt!
 
Dit huis is te vinden via: http://www.zoeken.op-ameland.nl/
 
Johan, mams en ik halen eerst wat boodschappen voor de eerste aanpak: (lees: voor 6 personen bier). Tegen de tijd dat de bedden opgemaakt zijn, het huis opgewarmd en het bier koud is arriveert de rest van de Amelandgangers.
 
Mét goed bericht, want Willeke is geslaagd voor haar examen jeugdzorg (gefeliciteerd!!!!).
 
De avond vliegt voorbij want het is al weer even geleden dat we elkaar gezien hebben.
 
Zaterdag 8 maart
 
Het is droog! Op de een of andere manier zijn we ook allemaal om 09.00 uur aan tafel!
 
 
Na een flink ontbijt gaan we naar het strand. Eerst naar de vuurtoren, maar die is nog dicht. Dan naar het strand, via het paardengraf en een pad met een strolaag en later rul zand.
 
Tegen de tijd dat iedereen bij de vloedlijn is sta ik in de duinen te bedenken hoe ik in hemelsnaam met stok door het rulle zand naar beneden moet. Maar dat mag de pret niet drukken. Ik hou me bezig met filmen en fotograferen.
 
Gaat best lastig met die harde wind, dus Ingrid neemt het filmen over:
 
 
 
 
 
 
Daarna is het tijd voor nostalgie, op naar Hollum en in het speciaal de Burenlaan waar we jaren achtereen in een huisje hebben gezeten. Nou staat dat huisje natuurlijk net niet op de foto, maar hier wat lieve plaatjes van Hollum in de lente.
 
 
 
 
 
 
Na een koffie met taart-broodje amelanderkaas-tosti-kroketten bij een gezellig grand cafe in de Burenlaan (Ben de naam even kwijt) gaan we weer naar de vuurtoren.
 
De lift is buiten dienst, dus ik blijf beneden, en de rest gaat uitwaaien boven op de rondgang van de vuurtoren.
 
 
Ik kan meekijken op de bewakingscamera's, je ziet hier Johan die aan het filmen is:
 
Ik stond onderaan de trap en zag door het raam bovenaan de trap een takje van een boom. Dit is het fotoresultaat:
 
 
 
 
 
Hierna gaan we naar de korenmolen net buiten Hollum waar tevens mosterd gemalen wordt (uiteraard gaan er potjes Amelander mosterd mee). Paps klimt nog even naar boven om uitleg te krijgen over het malen.
 
 
 
 
En dan op naar de VVV om te zien of we ergens een gourmetstel kunnen huren. Dit is echt zo'n weekend om te gourmetten! De VVV in Hollum is gesloten, maar die bij Nes is open. Ruim opgezet (helaas niet ruim genoeg, ik ram met mijn megatas een pot Friese douchecreme met zeealg van de schap - kapot - heb hem toen maar gekocht... is wel zo netjes) en de juffrouw aan de balie weet precies wat we bedoelen en stuurt ons naar de C1000, want daar krijg je het gourmetstel te leen mee bij aankoop van een vleesschotel.
 
De helft gaat boodschappen doen, de rest gaat uitpuffen in het huisje. Ingrid, Willeke, Jim en Johan halen de boodschappen en komen met lekkere hapjes terug.
 
Het gourmetten is hartstikke gezellig.  De rest van de avond puffen we uit op de bank. We spelen Yathzee en daarna Triviant met vragen uit het jaar 0. Ja kijk, het spel is van '94 ofzo en de vragen die gesteld worden zijn eigenlijk alleen nog goed door de 30+ deelnemers te beantwoorden. En om dan maar de Disney variant te gaan spelen.... Johan snuffelt ook in de bruidsboeken die Ingrid heeft meegebracht (BRUID & bruidegom, Bruidegom en Bruidsblinkers, allemaal erg leuk! Bedankt Ingrid!) Ik geloof dat Johan een mooi pak heeft gezien, maar ja, daar hoor ik natuurlijk niks over te weten!
 
 
 
Paps, Jim en Johan gaan nog naar de plaatselijke kroeg in Buren en aan de foto's te zien was het erg gezellig! In het kader van censuur is besloten deze foto´s níet te plaatsen!
 
Zondag 9 maart
 
Het regent... we lamballen wat rond, gaan tussen de buien door nog even naar het strand:
 
 
Verder lezen we de tijdschriften die de eigenaar in de la heeft liggen. We zien ook de nieuwste film van Sylvester Stallone, Rambo 28 ofzo iets. Och nee het is Rambo V.
 
Kijk met het verhaal is op zich niks mis, er zit zelfs wat diepgang in, maar zo op het eind vergalloppeerd Stallone zich toch heftig met rondvliegende hoofden, benen, rompen, en al wat er nog meer in en aan een menselijk lichaam zit. Een soort bowling met mortieren en het foute leger. Een aantal van ons zat tegen het einde van de film regelmatig met de oogjes dicht onder het uitroepen van: 'ieh, gatver, juh' Maar hé, het is Rambo, en het is een echte Rambo film.
 
´s Avonds gaan we heerlijk eten bij restaurant de Klimop in Nes.
 
 
 
 
Precies de juiste porties, heerlijke warme ouderwetse ambiance, vriendelijk personeel en heerlijke toetjes. Voor wat betreft mijn keuze: ik kan de huisgerookte zalm van harte aanbevelen.
 
's Avond spelen we nog een ouderwets potje pesten, daarna volgt Monopolie. Maar met die heethoofden in mijn familie is het wachten op iemand die óf de pestkaarten, óf het geld van de Monopolie over de tafel smijt. Na wat over een weer gekibbel werd er inderdaad met de toepkaarten gesmeten, het monopolie spel bleef ditmaal wel compleet.
 
Maandag
 
We gaan om half negen met de boot terug. Het waait keihard!!!
 
Wachtend voor we de boot op mogen:
 
Onderweg op de boot:
 
 
 
 
De overtocht en de terugeis per auto gaat voorspoedig en om half twaalf zijn we weer in Wijchen.
 
Dit was weer eens een ouderwets gezellig familieweekend dat we wat ons betreft wel vaker mogen doen!
 
Maandagmiddag gaan mams en ik winkelen in Wijchen. Even de adresjes langs: Bruna voor de tijdschriften, Hema voor de sokken, t-shirts en super lip resque cream. Blokker voor de gein en Kruidvat voor de rest. Heerlijk!
 
´s Avonds gaan we de honden, Amy en Jewel, ophalen bij Peter en Marianne, mijn oom en tante. Ze fokken Golden Retrievers en Rood-Witte Ierse setters.
 
De honden zijn allen uitmuntende honden en een aantal van hen zijn ook kampioenen. Maar bovenal zijn het onzettend lieve, aanhankelijke honden met de karaktertrekken die bij hun ras horen. Omdat er nu bezoek is lopen ze niet allemaal in de woonkamer, ongeveer de helft en de twee van paps en mams liggen in de kamer, de rest verblijft eventjes in de bijkeuken.
 
Dazzle is fenomenaal, Summer is een ontzettende schat en is tevens de jongste van het stel, Noa loopt genoeglijk te knorren met een dikke buik (ben er net een week te vroeg, de pups kan ik nog niet voelen, jammer!) Carolyne is ook drachtig maar dat zie je nog niet zo goed, Sharon is zowaar nog grijzer en krulleriger dan Jewel en de twee van ons paps en mams zijn helemaal dolblij mams weer te zien.
 
Wil je meer weten over de honden?
Neem dan een kijkje op: www.keijsershof.nl
 
Nieuwsgierig geworden naar Ameland? Voor meer info over Ameland:

Lees meer...
Valencia
 
Nadat we papa Jan en mama Klaasje hebben weggebracht en uitgebreid afscheid hebben genomen, gaan Johan en ik door naar Valencia.
 
We hebben een tijd geleden al besloten dat we dit weekend Valencia zouden bezoeken.
We blijven het weekend met name op en rond het strand, aangezien ik nog niet zo goed kan lopen n.a.v. het roltrap incident.
 
Het wordt dus lekker eten, drinken, nog meer eten en drinken, op het strand liggen, in de jacuzzi op het dakterras liggen, rondje rijden door het centrum (hele mooie gebouwen, gezellige winkelstraatjes) en door de haven (speciaal aangelegd voor de America's Cup) en nog veel meer heerlijk luieren!
 
Twee aanraders voor eten en drinken:
 
Pizzeria Spagehtteria ´La Divina Comedia´
Heerlijk Italiaans eten met heel veel Spaanse bezoekers, met uitzicht op zee.
Paseo Neptuno nr. 60, 46011 Valencia
 
Cockteleria ´Gabbana beach´
Heerlijke tapas op lounge banken, met uitzicht op zee.
Paseo Neptuno nr. 30, 46011 Valencia
 
We gaan zeker nog een keer terug om alle mooie dingen in het centrum en het oceanologisch instituut te bekijken!
 
Ons hotel Neptuno (aanrader, erg sjiek en een goed bed!)
 
Watermuur als uitzicht in de lift
 
Spannende lamp in de badkamer. Bleek een warmtelamp te zijn.
 
En de Jacuzzi op het dakterras, heerlijk!
 
Vanaf het dakterras een prachtig uitzicht op de jachthaven, met de 'club'gebouwen van de deelnemers aan de America's Cup:
 
 
 
De boulevard bij avond:
 
 
Dit was echt wel het grootste hotel aan de Boulevard, minstens vier sterren en heel, heel sjiek.
 
Heerlijk breed zandstrand:
 
Heerlijk zeilweer:
 
En uw fotograaf van dit weekend:
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl