Mei 2007
 
Beste lezer,
 
Om de leesbaarheid van onze website te verbeteren zijn er wat wijzigingen aangebracht.
 
Vanaf nu vind je één log per maand. De oudste gebeurtenissen in de maand staan onderaan, het laatste nieuws staat bovenaan.
 
Al onze belevenissen tot en met april zijn nu ook ingedeeld in maanden. Je kunt in de rubrieken per maand kijken wat we tot nu toe allemaal meegemaakt hebben.
 
Veel leesplezier!
 
Woensdag 30 mei
 
Johan gaat vandaag fietsen met Martijn. Allereerst moet de fiets in orde worden gemaakt, dus die wordt zo lang in de gang geparkeerd.
 
In het park voor onze deur liggen diverse fietsroutes. Na ruim een uur is Johan weer terug. Lekker gefietst, mooie routes in het park. De helm is geen overbodige luxe aldus Johan, want je gaat op sommige stukken met een beste vaart naar beneden.
 
 
 
Dinsdag 29 mei
 
Ik ga vandaag naar Madrid. Op Principe Pio ontdek ik dat er een heel groot winkelcentrum aan het stationsgebouw vast zit. Hier ga ik eens snuffelen wat voor maten kleren er verkocht worden in diverse winkels.
 
Afgelopen zaterdag zijn we in the Factory geweest, dat ligt vlakbij de shopping outlet in Las Rozas. Hier zitten winkels van Tintoretto en Grupo Cortefiel, daar verkopen ze wel kleren vanaf de NL maat 44 (Spaans maat 48). Ik heb al eerder ontdekt dat good old C&A (zit o.m. in Madrid en in het mega shopping center Xanadu) ook aan de wat rondere mens denkt. En natuurlijk moet je de H&M niet vergeten. Hun kleding heeft in elk land dezelfde afmetingen, dus daar kan ik van alles vinden.
 
Nadat ik het winkelcentrum van voor naar achter heb doorzocht kom ik met een volle tas van de H&M weer naar buiten. Missie geslaagd! Zo en nu maar eens Madrid in. Ik zie weer van alles, maar dit gekke beeld bovenop een gebouw nabij Calle Mayor was me nog niet eerder opgevallen:
 
 
Ik kom ook de oudste poort/deur van Madrid tegen:
 
 
En als klap op de vuurpijl: Jawel: de kerk van Sinterklaas. Het bewijs zie je hieronder:
 
 
 
Maandag 28 mei
 
's Avonds krijg ik tot mijn grote verrassing te horen dat Johan tijdens de lunch mini octopusjes en andere soorten inktvis heeft gegeten. Dat vind ik zo stoer, want Johan is geen echte viseter. Ik wel, maar ik sla de mini octopusjes en inktvis, anders dan de gefrituurde ringen, altijd mooi over.
 
Met het meel van Jacqueline heb ik vandaag een suikerbrood gebakken:
 
 
's Avonds om 23.30 uur hoort Johan een alarm. Het lijkt wel een wekker. Zou dat soms het brandalarm zijn? We besluiten de boel te gaan verkennen. Jawel hoor, zodra we in de gang zijn komt het geluid onmiskenbaar uit de parkeergarage. Als we de deur door gaan (natuurlijk eerst gekeken of er geen rook onderdoor kwam) blijkt het alarm vlakbij onze parkeerplek te loeien. Alleen.... het is niet te zien waarom. Geen rook, geen geur, geen vuur.
 
Bllijkbaar is er geen directe verbinding met de bomberos van Majadahonda, want om 23.39 uur is er nog geen brandweer te zien. Als dit een oefening is dan zijn wij wel geslaagd, want we zijn de enigen die polshoogte hebben genomen. Na een minuut of tien houdt het alarm op.
 
Zondag 27 mei
 
Vandaag bezoeken we Alcala de Henares, een hele oude universiteitsstad. Wat als eerste opvalt is de grote hoeveelheid ooievaars. Ze zitten werkelijk op elke hoek van een oud gebouw in hun meganesten. Alcala de Henares  is een heel mooi oud stadje en zeker nog een bezoek waard.
 
 
 
 
Een hele speciale brievenbus!
 
 
Op weg naar huis komen we via een dorpje in de bergen terecht op een super uitkijkpunt over het vliegveld. Het waait flink hier en om op het mooiste punt te komen moeten we wel een modderveld door, maar het uitzicht is prachtig.
 
 
Landing.
 
Verder op de terugweg belanden we. omdat we niet via de tolweg willen rijden, op een van de buitenwegen van het vliegveld. Deze weg is de doorgaande weg naar het dorpje dat zeg maar aan het vliegveld ligt. We komen langs een afgeschermd terrein met daarop allemaal uitgebrande en verpletterde autowrakken. Dit moeten wel de auto's zijn die in de parkeergarage op het vliegveld stonden toen daar afgelopen december een bom ontplofte. Nou dat ziet er wel naargeestig uit hoor!
 
Vrijdag 25 mei
 
Vandaag was een spannende dag voor mij, want ik mocht op sollicitatiegesprek voor office manager. Mijn allereerste gesprek hier! Uiteindelijk heb ik twee gesprekken gehad, want nadat ik het eerste gesprek had gehad vroeg de office manager of ik later die middag terug kon komen voor een gesprek met de financieel directeur. Het was een super ervaring!
 
's Avonds gaan we boodschappen halen en wie komen we tegen bij het bier: Martijn.
We hebben op Martijn's advies een aantal verschillende wijnen meegenomen. Die ga ik eens lekker uitproberen. Na de boodschappen drinken we met z'n vieren nog wat bij het cafeetje dat in het winkelcentrum zit. Het is weer gezellig! Johan en Martijn spreken af binnenkort te gaan mountainbiken.
 
Woensdag 23 mei
 
Wat een slecht weer en onweer vandaag en de afgelopen dagen! Het heeft zo veel geregend dat er overstromingen in Zuid Madrid zijn, nieuw gebouwde tunnels kunnen het water niet verwerken en huizen die onderlopen. Het kan hier aardig spoken!
 
Hierbij wat plaatjes ter illustratie:
 
Madrid is verdwenen in de regen.
 
Slecht weer op komst op dinsdagavond...
 
Zaterdag 19 mei
 
We gaan een hapje eten bij Hollywood in het entertainment center in Majadahonda. En wat gebeurt mij nou: er loopt een clown die voor iedereen (jong en oud) die bij Hollywood zit te eten met behulp van ballonnen beesten of bloemen in elkaar knoopt.
 
Jawel, ik krijg er ook een. Ik wilde hem eerst nog aan een kindje geven, maar er liepen zoveel kindjes rond die niet bij Hollywood aten en dus ook geen ballonnenbeest kregen, dat ik het niet aandurfde een kindje uit te kiezen die mijn beest mocht hebben. Dus heb ik hem maar mee naar huis genomen.
 
Rara, wat is dit voor beest?
 
Overigens hebben we wel erg lekker gegeten. Vooraf een enorme schaal met nachos, Johan kreeg daarna spareribs en ik had zalm met rijst. Het smaakte prima.
 
's Avonds hebben we met Martijn en María afgesproken. Ze komen eerst naar ons en daarna gaan we eten bij een restaurant in La Sexta Avenida. Het is een groot commercieël centrum met winkels en restaurants.  Het is wederom hartstikke gezellig. Na het eten lopen we naar de bar die tegenover het restaurant zit. Nou, het wordt hier weer bewezen: hier gaan echt mensen van alle leeftijden uit, we zien aan de bar diverse mensen met echt grijs haar, maar er loopt ook jonger spul rond. De muziek is lekkers swingend zomers en rond half drie gaan we naar huis.
 
Vrijdag 18 mei
 
Afgelopen woensdag belde Tracy me op of ik zin had om met haar en haar vriendin Carla te gaan winkelen in de outletstore in Las Rozas. Het wordt een hartstikke gezellige middag met een lekkere lunch bij een italiaans restaurant. 
 
Woensdag 17 mei
 
Mooi roze uitzicht vanaf het balkon!
 
 
Woensdag 16 mei
 
Paps en mams brengen ons weg naar Eindhoven, in de stromende regen. Nou, het zou leuk zijn als tijdens ons volgende bezoek het in ieder geval droog is. We checken de boel in en drinken nog even een kopje koffie met z'n vieren. De terugreis gaat goed en we gaan even langs op kantoor. We drinken koffie met Sonia en Mercedes, maar ik tover eerst de stroopwafels uit de koffer. Sonia kende de stroopwafels al, Mercedes nog niet. Maar ook zij vindt ze lekker.
 
Conclusie van ons eerste bezoek aan Nederland: Super om iedereen weer te zien, je spreekt elkaar wel via de telefoon, maar er gaat niets boven elkaar in levende lijve zien.
 
Bezoek aan Nederland: Dinsdag 15 mei
 
Vanochtend ga ik met Claudia op stap; we gaan winkelen en wat eten in Oss. Omdat Claudia met haar zoontje naar de KNO arts moet 's middags moeten we snel winkelen en nog veel sneller praten. Maar, alhoewel het kort was, was het erg gezellig en zijn we heel snel weer bijgepraat. Uiteraard ben ik vele tassen rijker met 3D vellen, de onverwoestbare Hema T-shirts en stroopwafels. En och horror, mijn favoriete Hema gezichtsreiniger is uit de collectie. Tja, dan moet ik er toch maar aan geloven, na de Happy Derm gezichtscreme van L'Oreal die ze niet verkopen in Spanje moet ik ook een andere gezichtsreiniger gaan uitzoeken.  
 
Bezoek aan Nederland: Maandag 14 mei
 
Mams en ik gaan 's middags even het dorp in en waarempel, het belangrijkste 'ik moet in Nederland ... kopen' van deze reis wordt behaald: ik slaag voor een bikini. Mooi, het zwembad bij ons huis is dan nog wel niet open, maar de zon is er al wel, dus ik kan in ieder geval zonnen!
 
Bezoek aan Nederland: Zondag 13 mei
 
Na een uitgebreid ontbijt drinken we koffie met Olivier, Jacqueline, Danique, Martijn en Jorik, daarna lopen we nog even naar Bertus en Dorien om gedag te zeggen.
 
 
Martijn dropt ons bij de oma van Francis in Bemmel. Oma weet niet dat we komen dus ze is erg verrast. Paps en mams zijn er al, ook hier dikke knuffels!  We zien meteen een groot gedeelte van de familie, want het is moederdag vandaag. Johan en paps rijden eerst een keer op en neer naar Wijchen met de koffers. Ze hebben tijdelijk een andere auto en vier personen en de bagage, dat past niet. Eenmaal in Wijchen krijgen we eerst een warm welkom van de honden (gekke beesten) en daarna van Ingrid en Theo.
 
Jewel in actie
 
Na de lunch gaan we eerst Theo's nieuwe woning bewonderen. Zo dat ziet er goed uit. Netjes strak afgewerkt, mooie witte keuken, donkere vloer. Mooi hoor!
 
Daarna is het kappertijd. Ingrid neemt ons vakkundig onder handen. Het was ook tijd ook, er valt behoorlijk wat haar op de grond.
 
Bezoek aan Nederland: Zaterdag 12 mei
 
Menco haalt ons op en brengt ons naar de volgende haltes op de NL reis. Eerst rijden we langs de opa en oma van Johan voor een verrassingsbezoek. Opa staat op twee meter hoogte op een ladder een heg te snoeien en oma is druk in huis.  Ze vinden het hartstikke leuk dat we even langskomen.
 
Na koffie en koek gaan we verder naar Pannerden. We krijgen een warm onthaal van Martijn, Jorik, Jacqueline en natuurlijk Danique. Wat een schatje! We hadden haar nog niet in levende lijve gezien. Ik haal snel de verjaardagscadeautjes voor Martijn en Jorik tevoorschijn en de cadeautjes voor Danique.
 
Jacqueline haalt mijn bestelling tevoorschijn: een megazak Rozijnenbroodmix. Ben er helemaal gelukkig mee. Nu nog even denken of alles wel in één keer mee kan, want er gaat ongetwijfeld nog veel meer bijkomen wat ook mee moet. Even later stappen Olivier en ook Bertus en Dorien binnen. Tijd voor gebak! We kletsen en borrelen gezellig.
 
Martijn en Danique
 
Na een tijdje gaat iedereen zich klaar maken, want we gaan eten bij het Alte Posthaus in Emmerich. Johan en ik lopen snel naar Raymond en Marga om te zien hoe groot Lennard al geworden is. Daarna gaan we; op naar Duitsland! Helaas konden Olivier en Jacqueline niet mee, maar we zien elkaar daarna nog.
 
Het eten is reuze gezellig en ook deze avond vliegt voorbij.
 
 
 
Die toetjes zijn flinkerds!
 
Bezoek aan Nederland: Vrijdag 11 mei
 
De dag vliegt voorbij. Vanavond gaan we met Henry en Alice eten. We gaan naar een Balkan restaurant in Assen. Nou dat smaakt super! Het is weer hartstikke gezellig. Het wordt niet al te laat, want Alice moet de nachtdienst in, maar we kletsen gewoon wat sneller en als we weer weggaan zijn we volledig bijgepraat.
 
Papa Jan en Mama Klaasje
 
Henry en Alice
 
Bezoek aan Nederland: Donderdag 10 mei
 
Vandaag gaan we naar Nederland! Eenmaal aangekomen bij de luchthaven horen we bij het inchecken al dat we twee uur vertraging hebben. Nou, da's ook knap, dat ze dat van te voren al weten. Na wat oponthoud bij de doorgang naar gate (poortje gaat af, ik moet mijn laarzen uit doen), zien we bij de gate echter helemaal geen melding van vertraging. Nou ja, we wachten maar af. tot aan de daadwerkelijke boarding tijd van 13.20 uur staat er nog steeds geen vertraging gemeld.
 
Ineens verdwijnt onze vlucht van de monitor bij de gate. Dus. We gaan maar eens even op zoek naar de hoofdmonitoren, want het lijkt erop dat onze gate gewijzigd is. Inderdaad. We moeten een paar deuren verderop zijn. Het duurt tot ruim half drie voordat we daadwerkelijk te zien krijgen dat er vertraging is. Op dat moment hadden we allang in het vliegtuig moeten zitten.
 
Uiteindelijk vertrekken we om tien over half vier. We landen op de meest verre baan van Schiphol, in de regen. ¡Bienvenido en Holanda!
 
Na de koffers gehaald te hebben gaan we met de trein naar Zwolle. Wat een weer zeg! We zijn trouwens aardig gehersenspoeld in Spanje, want als iemand ons voor laat om de trein uit te gaan zeggen we allebei tegelijk: 'gracias'.
 
Menco staat ons al op te wachten op het station. Snel gaan we naar de auto, daar zijn Mieke en Patrick. Wat is ons neefje gegroeid! Twee maanden zijn een wereld van verschil. We rijden naar Papa Jan en Mama Klaasje. Ze staan ons al op te wachten. Na dikke knuffels gaan we snel naar binnen. Het is voor ons etenstijd en we eten lekker Chinees.
 
Menco, Mieke en Patrick zijn vanavond ook bij Jan en Klaasje, dus kunnen we de hele avond gezellig bijkletsen. 
 
Na een tijdje haalt Klaasje de bestelling van hobbymateriaal tevoorschijn. Ik heb in Madrid nog geen kleine 3-D afbeeldingen gevonden, dus ik heb via Klaasje diverse knipvellen besteld. Klaasje heeft ook nog karton voor me. Ik kan voorlopig weer vooruit!
 
We gaan pas laat slapen in 'hotel Berthold en Josie'. De buren van Jan en Klaasje hebben hun caravan aangeboden, want zij zijn er niet, dan kunnen we daar slapen. Hartstikke fijn!
 
Woensdag 9 mei
 
Om negen uur gaat de bel. Twee heren voor de deur met allerei klusspul bij zich. Ze gaan de tegel er weer tegenaan plakken en de voegen dichtmaken. Ze gaan snel aan de slag. Ik hoor allerlei lawaai, zelfs een slijptol. Na een tijdje ga ik maar eens even kijken. Ze hebben haakjes aan de tegel gemaakt zodat hij nooit meer van de badwand kan vallen. Dat is super.
 
Daarna gaan ze voegen. Ze zijn voor mijn gevoel wel erg snel klaar in de 'probleembadkamer'. Kleine inspectie mijnerzijds leert dat ze niet daar voegen waar de problemen zitten. Ik leg nog even uit dat ik daar tussen het bad en de muur lekkage heb en dus daar ook voegsel wil. Dat gaat ze ook doen, maar ik bel toch maar even met Sonia of zij even wil checken bij de mannen of ze het wel gesnapt hebben. Ik kan ze namelijk niet goed verstaan. Ze praten heel snel en onduidelijk en als ik vraag of ze langzamer willen praten dat doen ze dat wel, maar dan is het nog onduidelijk.
 
Na even met een van hen gepraat te hebben vertelt Sonia me dat de instructie zeker is overkomen. Ze zegt zelf ook moeite te hebben met hen te begrijpen, omdat ze met een flink dialect praten.
 
Een van de twee gaat de loszittende tegel in het toilet ook nog even maken, de ander gaat boven voegen. Als ze klaar zijn komen ze vragen of ik even wil kijken of het goed is. Ja hoor, het ziet er prima uit. Het is alleen een megazooi, want overal ligt wit voegsel, ook op de trap en in de gang. Tot slot voegen ze ook nog even de keukenvloer, want daar mist ook nog wat voegsel tussen de tegel. Ik moet het een middagje laten drogen en dan mag er weer gedweild worden. Ze gaan weg en ik ga poetsen.
 
Drinnggg! De deurbel. Het lijkt wel open huis deze week. En wie hebben we daar: de man van Telefonica!Welkom in de rommel. Hij gaat een draad trekken van boven naar het berghokje onder de trap. Of ik zeep heb, want de draad wil niet zo goed door de muur heen. Ik hou maar op met schoonmaken, want hij loopt heen en weer over de trap naar het berghok en sleept alle kruimels voegsel telkens onder zijn schoenzolen heen en weer. De monteur is supersnel klaar. Dan kan ik nu eindelijk gaan poetsen en de koffers inpakken, want we gaan morgen voor de 1e keer naar Nederland!
 
Dat poetsen wil nog niet zo eenvoudig. In de rode badkamer zit alles onder het rode stof door het slijpen. De mannen hadden me niet verteld dat ik de badkamer leeg moest ruimen en ik wist niet dat ze gingen slijpen, dus toen ik dat doorhad was het al te laat. Het voegsel komt wel van de tegels af, alleen kom ik er pas na het dweilen achter dat het op de houten vloer zeg maar wit opdroogt..... En dat witte laagje loop je dus daarna ook gewoon weer door het huis heen..... Dat komt wel weer als we terug zijn.
 
Dinsdag 8 mei
 
Johan belt om half tien. Er komt zo direct iemand om naar de badkamer en de andere mankementen te kijken. Hij heeft nog niet opgehangen of de man staat al voor de deur. Het is de chef. De vloer, daar stuurt hij iemand voor, dat moet zo op te lossen zijn. Nou dat is mooi, want ik heb geen idee hoe die druppels lijm eraf moeten.
 
En woensdag komt iemand (of meer mensen) om de losse tegels weer vast te zetten (die andere grote tegel zit ook los) en om de randen te kitten. Mooi! Ik dring nog even aan op een tijdstip en het wordt 09.00 uur. En net zo snel als hij voor de deur stond is hij ook weer weg.
 
Om elf uur staat iemand anders voor de deur. Voor de vloer. Ok, ik ga hem eerst voor naar de woonkamer. De man begint treurig te kijken. Dit is geen lijm, maar siliconenprut afkomstig van de deuren. Die siliconen worden warm aangebracht waarna ze verharden zodat de kozijnen en deuren goed vastzitten. En dat zit dus op onze vloer. Hij probeert het eerst met warm water. Dan vraagt hij om een aansteker en een scherp mes. Een aansteker ligt er wel en ik heb ook nog wel een schilmes en een plamuurmes. Eerst houdt hij de aansteker tegen de duppels aan (kan de vloer ook vlam vatten??), hierna verwarmt hij het plamuurmes. Inderdaad, het komt eraf. Maar het is wel heel veel werk. Dat vindt hij ook, want hier moet hij toch even met zijn chef over praten. De lijn op de slaapkamer is inderdaad lijm. Dat gaat met warm water eraf zegt hij. Boven is ook een soort lijm, maar dat gaat met warm water en zeep wel weg.
En ook hij gaat ervan door. Hij belt wanneer hij terugkomt.
 
Ik ga hierna de vloer in de slaapkamer te lijf met warm water. Nee hoor, die parket lijm gaat er niet af. Boven schrob ik de vloer nog een keer en waarempel, met de Oxygel gaat het er redelijk goed af. Als het opgedroogd is blijkt het dat het droog nog veel gemakkelijker eraf gaat. Nou dit moet wel lukken.
 
Ik ga maar eens even relaxen in de zon op het terras. Heerlijk weertje hier! Ik kijk nog een keer alle banenbijlagen door en kan in ieder geval op 6 advertenties reageren. Dan gaat weer de bel. Wie is dat dan? Mijn lijstje van mogelijk bezoekers was na al bezoek vanmorgen leeg voor de rest van vandaag.
 
Het is een meneer met allerlei tochtstrippen en sloten en kettingen voor de voordeur. Hier weet ik niks van. De meneer is erg aardig, maar dat komt omdat hij me deze spullen probeert aan te smeren. Maar ook hier hebben we les in gehad op school. Ik zeg eerst dat ik het met mijn man moet bespreken (dat werkt beter dan 'vriend'.) en dat ik hem daarna laat weten wat we doen. En dat is excuus genoeg. Hij laat zijn kaartje achter en gaat weer. Hij is nog duur ook. Stukje tochtstrip 25,-, deurklem/ketting 30,- en een nieuw slot 100,-. Hij beweert dat ik beter een nieuw slot erin kan zetten omdat de voordeur en de poort dezelfde sleutel hebben. Dat is niet zo, want daar heb ik echt twee verschillende voor.
 
Maandag 7 mei
 
Johan belt om te vertellen dat er vandaag om 15.00 uur iemand komt, maar of die nou komt voor de fax of voor de badkamer, dat was niet duidelijk. Ok, dan bel ik wel even met Sonia. Mijn eerste telefoongesprek in het Spaans! Dit moet ik vaker doen om te oefenen; Sonia is namelijk heel rustig aan de telefoon en daardoor struikel ik niet zo over mijn woorden.
 
Sonia weet ook niet wie er komt. Het kan inderdaad voor de fax of voor de badkamer zijn. Ze heeft voor allebei gebeld. Even na drieën gaat de bel. Hij komt voor het toilet dat doorloopt. O.
 
Gelukkig heb ik zo veel woordenschat dat ik kan vertellen dat we iets heel veel ergers hebben dan een doorlopend toilet. Hij vind geloof ik ook wel dat de ingestorte badkuip en de schimmel aan de andere kant van de muur ernstiger zijn dan het toilet dat doorloopt.
 
Hij trekt de conclusie die wij ook al hadden: er zit geen goede kitrand langs het bad. Op mijn verzoek loopt hij ook even mee naar de andere badkamers. Ja, die missen ook e.e.a. aan kit.
 
Ik laat hem ook nog even de lijm op de vloeren zien en de tegel die losligt. Daarna maakt hij eerst het toilet dat doorloopt. Vervolgens belt hij zijn chef dat er hier problemen zijn met de afwerking. als ik het goed hoor mist er ook een rand onder het bad... aha, vandaar dat die tegels eraf komen zeilen? Daarna gaat hij er weer vandoor. Hij belt als hij weer terugkomt. (Beginnersfout van mij: laat nooit de reperateur gaan zonder dat hij zegt wanneer hij weer terugkomt)
 
Als hij weg is bel ik naar Sonia om te vertellen dat het niet de man van Telefonica was. Ik krijg Mercedes aan de lijn. We spreken af dat een van hen naar het kantoor van de aannemer zal bellen om te vragen wanneer ze verwachten weer te komen. Want we gaan een paar daagjes naar Nederland, dus ze kunnen niet zomaar terecht. Mercedes drukt me op het hart dat ik altijd moet vragen wanneer ze terug komen, want anders weet je niet waar je mee af bent. Daar heeft ze volledig gelijk in.
 
Zondag 6 mei
 
We rijden naar het winkeltje dat 24 uur per dag open is. Ik kreeg gisteren van María de tip om de zondagskranten te kopen omdat hier altijd banen bijlages bij zitten. Ik koop drie verschillende kranten, dus ik kan mooi vooruit.
 
Op alledrie prijkt dezelfde foto: de barones Thyssen, Carmen Cervera, heeft zich vastgeketend aan een oude boom op Paseo del Prado, om te protesteren tegen het plan van de burgemeester om 700 bomen te kappen. De burgemeester wil een aantal rijbanen op de route Prado-Recoletos verleggen zodat er een voetgangersgebied kan ontstaan. Om dit te realiseren moeten er 700 hele oude bomen gekapt worden. Een tijdje terug hebben Johan en ik een rondleiding gehad door het desbetreffende gebied en toen vertelde Helena dat de barones zich aan de boom had vastgeketend om te protesteren tegen het plan. Blijkbaar is dat toen niet effectief genoeg geweest, want nu heeft ze het nog een keer gedaan.
 
Zaterdag 5 mei
 
Vanavond gaan we uit eten met Martijn en María. Martijn is Nederlander en heeft ons via onze website gevonden. Of eigenlijk heeft zijn moeder ons gevonden op internet en heeft hem daarna getipt over ons. Sinds een jaar wonen Martijn en zijn Spaanse vrouw María in Majadahonda. We hebben afgesproken elkaar in Zaguan op de Gran Vía te ontmoeten. Het lijkt wel een blinddate, maar in tegenstelling tot echte blinddates weten we wel van elkaar hoe we eruit zien, omdat we op elkaars website hebben gekeken.
 
Tot onze grote verrassing blijkt María supergoed Nederlands te spreken. Dat komt doordat Martijn en María drie jaar in Nederland hebben gewoond. We hadden gedacht de hele avond Spaans te praten, maar nu kunnen we in het Nederlands kletsen. Na heel gezellig en erg lekker gegeten en gedronken te hebben gaan we naar de Ierse pub. De avond vliegt voorbij en voor we het weten is het tijd om naar huis te gaan. Wij hebben geweldig genoten!
 
Vrijdag 4 mei
 
Vandaag is er geen les. Wel een activiteit. Het bezoeken van de redactie en de drukkerij van de krant ABC.
 
We krijgen eerst een uiteenzetting over het ontstaan van de de krant, de oorlogsjaren etc. Daarna lopen we naar de redactie, vervolgens naar de drukkerij en tot slot belanden we in de expditie.
 
Ignacio praat behoorlijk snel en onduidelijk, dus het valt allemaal niet mee. Het is mij ook niet duidelijk of die krant er nou in een keer compleet uitkomt, of dat het pagina voor pagina langs de rollen en plancha's (drukmallen) gaat en daarna gesorteerd wordt. Ik wil het ook vragen, maar ja. Technische vragen zijn toch weer heel wat anders. Maar, met hulp van Helena en Paul komt de vraag eruit en krijg ik antwoord. Hij moet eerst gesorteerd en daarna wordt hij geniet.
 
Later probeer ik het nog een keer over een ander onderwerp: Hoe lang duurt het voor een krant klaar is vanaf drukken tot in de vrachtwagen? UIteindelijk komen we uit op een minuut. Dat is snel.
 
Tot slot krijgen we te horen dat we volgende week in de krant komen! Ha! Eindelijk dan, mijn eerste verschijning in de Spaanse krant. (haha) Ignacio maakt een foto. We zijn allemaal reuze benieuwd hoe we eruit zullen zien in de krant. Wij zijn er niet, maar Paul beloofd dat hij voor mij een krant zal kopen.
 
Het was hartstikke interessant. Het tasje met spullen dat we meekrijgen trouwens ook: Beide delen van Don Quijote. In begrijpelijk Spaans. Mooi! Als ik dan El codigo de Da Vinci uit heb kan ik me daar op storten.
 
Vandaag is het dodenherdenking. Via internet kunnen we 'live' de herdenking bij Westerbork bekijken. We houden ook twee minuten stilte. Het is wel vreemd dat je hier gewoon auto's hoort rijden. In Nederland is het dan ook echt stil.
 
Later op de avond kijken we '50 first dates'. Uiteraard is hij nagesynchroniseerd, maar we kunnen het, ook met behulpt van de Spaanse ondertiteling, goed volgen.
 
Donderdag 3 mei
 
Johan belt vandaag met onze steun en toeverlaat Sonia. Zij zal Christina bellen om onze problemen in de badkamer door te geven en zal ook meteen even melden dat alle andere gemelde problemen ook nog niet verholpen zijn (wc die doorloopt, lijm op de vloer etc.). Ik zit nietsvermoedend lekker een wijntje te drinken op school: we hebben een vrouwelijke sumiller (sommelier) op bezoek. Hartstikke leuk. Ik heb geen foto's want de batterijen waren leeg (ja, de reserve batterijen ook!). We ruiken, we proeven en ik gok goed met de opmerking dat het naar rook smaakt.
 
Leuk om te doen, dat wijnproeven. Helaas geeft ze geen wijnproefcursussen voor particulieren, anders had ik me direct ingeschreven. Vandaag hoor ik ook hoe het komt dat er zo weinig wijn geexporteerd wordt, ondanks de enorme wijngaarden. Spanje verkoopt het grootste deel van haar druivenoogst aan ondermeer Nederland. Van de druiven worden likeuren gemaakt. Wat er overblijft van de oogst wordt gebruikt voor het maken van heerlijke Spaanse wijnen, die dan voor het grootste gedeelte in eigen land genuttigd worden.
 
We krijgen tot slot nog een lijstje met aanraders. Die moeten Johan en ik zeker eens gaan proeven!
 
Woensdag 2 mei
 
Ik kom weer de mensen van gisteren tegen. We kwebbelen lekker vlot door en ik krijg te horen dat ik al weer beter praat dan gisteren. Ik merk nu ook goed hoe het voor Johan moet zijn. Hij spreekt door zijn werk iedere dag Spaans en zegt zelf ook dat hij elke dag bijleert. Nu ik twee dagen achter elkaar met vreemde mensen praat, merk ik ook dat ik gemakkelijker praat en woorden bij leer. Super!
 
Na de les en de lunch met de leraren en studenten ga ik naar huis. De media sessie van vandaag trekt me niet zo. Johan haalt me op bij de trein. We gaan even naar de enige plaats die open is op deze feestdag: Las Rozas Village. Vorige keer was een dikke sof, niks gevonden. Maar vandaag, jawel hoor, Johan loopt zo tegen een broek van Boss aan. Die maar liefst 75% korting heeft zodat hij er uiteindelijk 40,- Euro voor betaald. Kijk, dat zijn nou leuke dingen!
 
Dinsdag 1 mei
 
Er is geen kip op de weg vandaag. Ik stuit bij de bushalte op wat mensen die normaal niet in mijn bus zitten. Voor ik het weet zit ik gezellig te kletsen met hen. Ik kan eindelijk zonder veel moeite gesprekjes hebben. Geweldig!
Eenmaal op Recoletos loop ik vrijwel alleen door het station. Juan Valdez is dicht. En de koffie op school is, ondanks het nieuwe apparaat, nog altijd niet lekker.
 
In de pauze geef ik Lola de bakjes met kroketten zodat de dames ze kunnen proeven. Ik ben nog niet terug in de klas of ik moet meekomen met Pilar, want ze willen graag uitleg. En de kroketten vallen in de smaak!
 
Vanmiddag is er een lezing over de pers. Erg leuk om te horen wie er binnen de pers aan de touwtjes trekt en hoe het gesteld is met de persvrijheid. Spanje staat niet zo heel hoog op de lijst, ik meen 43e. Nederland wel, die staat op de derde plaats.
 
Na de lezing ga ik samen met Helena zitten. Ze gaat binnenkort naar Praag en wil even het fijne van enkele Engelse uitdrukkingen en uitspraken weten. Gaaf of niet: de student geeft les aan de lerares. Ik wilde vroeger altijd Engelse lerares worden en ik denk vandaag heel even dat ik mijn roeping misgelopen ben.
 
Johan komt me ophalen en we gaan gezellig een (lekker!) hapje eten bij VIPS in Majadahonda.
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl