Bijna vol
Woensdag 27 mei 2009
 
Het is zover... we hebben 99% van de beschikbare ruimte hier op punt.nl verbruikt. Nog 1% te gaan...
Ben er nog niet uit wat te doen.. foto´s wissen... stukjes deleten....  mwah, dat vind ik eigenlijk geen optie. Wellicht verdergaan op een andere site... of toch een gold abonnement nemen... hm!
 
Iemand tips?
Lees meer...
Ziekenhuis
Dinsdag 26 mei 2009
 
Vandaag mocht Johan zich melden in het ziekenhuis in Majadahonda. Voor het verwijderen van een tweetal bulten op zijn hoofd. Aangezien dingen hier nog wel eens anders gaan vergeleken met de dingen in Nederland, waren we benieuwd wat er allemaal zou gebeuren.
 
We waren ruim op tijd. Johan hoefde ook maar 5 minuten te wachten toen werd hij al geroepen. Ik verdiepte me in mijn tijdschrift in de veronderstelling dat het wel even zou duren. Word ik ineens geroepen. Achter de deur waar Johan even tevoren verdween stond hij daar weer. In volledig groen operatiepak, met ziekenhuispantoffels aan. Maar het ging toch alleen om twee bulten op het hoofd? Ik kreeg de sleutel van het kastje waar alle spullen in zaten. Terug naar mijn plaatsje. Ruim 2,5 uur later werd ik geroepen. Ik kon naar hem toe. Ik was ondertussen al helemaal zenuwachting want wáárom duurt het zo lang? Complicatie?
 
Gelukkig niks van dat alles. Het wachten was waarschijnlijk op de operatiekamer. Jawel. Niks poliklinisch achter een schermpje aan een tafeltje met stoel. In de rolstoel zo ongeveer het hele ziekenhuis door naar een echte operatiekamer. Alwaar e.e.a. aan haar werd weggeknipt, alles vakkundig verdoofd werd, de rest van het haar afgeplakt met pleisters, doek erover en snijden maar. Een stuk of vijf mensen, arts, assistenten, artsen in opleiding, waaronder een Duitse studente (Kon Johan zijn duits nog even oefenen). Twee incisies en vier hechtingen van blauw draad en het lostrekken van de pleisters en even rustig bijkomen verder konden we weer naar huis.
Het gaat goed hoor, de wonden trekken wat maar het ziet er goed uit. Hij heeft alweer praatjes.
Lees meer...
De Bricorpas en de tuinverlichting
Vrijdag 22 mei
 
De Bricor heeft wat nieuws. Een klantenpas. En niet zomaar één, nee een échte spaarkaart. Iedere keer dat je wat koopt krijg je 10% van het aankoopbedrag op je kaart gezet. En als je wilt (en dat wil je natuurlijk) dan kun je met het gespaarde bedrag spullen kopen. En als je wat terugbrengt dan gaat die 10% weer van je kaart af. Het is wel het land van Sinterklaas, maar de Bricor is niet Sinterklaas himself natuurlijk.
 
De oplettende lezer zal al menigmaal Bricor voorbij hebben zien komen in de logjes. U begrijpt, we hadden al wat gespaard. En afgelopen zaterdag (toen we de laatste twee miskoop gordijnen terugbrachten) hadden ze allerlei buitenlampen op zonne-energie in de aanbieding. En laten daar nou dezelfde lampjes, maar in kleiner formaat, te koop staan die we in Nederland in onze tuin hadden staan. Ja leuk! Voor rondom het aangelegde perkje. En ze hadden ook spotjes. Dus twee spotjes erbij voor bij het zwembad. Het is niet dat we ´s avonds in de tuin zitten en dus een enorme hoeveelheid licht nodig hebben, dus dit is precies goed!
 
Wij afrekenen bij de zelfscan kassa (geweldige uitvinding!), kaart erdoor, klaar. Nee niet klaar. Moesten we de pas nog een keer doorhalen, want ook als je betaalt met je spaarkaart, krijg je korting op de aanschaf. Misschien toch een kleine Sinterklaas dan, die Bricor. Ze doen hun best!
 
Dus toen we vanavond lekker zaten te BBQ-en op ons terras (de eerste keer sinds we hier wonen, jawel) konden we meteen genieten van de lampjes. En daarna werden ze meteen getest op onweersbestendigheid, want er kwam een onweersbui voorbij... die hadden we zo heftig nog niet gehad dit jaar. Het koelde wel lekker af dat wel...
 
Een plaatje bij daglicht, gemaakt door Johan:
Lees meer...
FF testen
Vrijdag 22 mei
 
FF testen hoor, dat zwembad water. Het was vandaag de beurt aan mij, om een duik te nemen in het zwembad. De zon scheen en ik was heerlijk vrij! We waren wel nieuwsgierig hoe de kwaliteit van het water was. Je kan met stripjes of met druppels testen. En in de winkel om de hoek hadden ze een druppel testset. Zo onderzoek je dus of het water goed is: Water in de buisjes, druppeltjes erbij en goed kijken naar de kleur. En het was goed hoor. Heb heerlijk gezwommen (was nog wel een beetje koud....)
 
Lees meer...
Druivenheg
Zondag 17 mei 2009
 
Vandaag twee druivenplanten gekocht die op het terras een druivenheg mogen vormen.
De constructie waarlangs ze moeten groeien moet nog gemaakt worden. Straks hebben we een natuurlijk wind/zonnescherm met druiventrossen. Weet niet hoe lang het nodig heeft, maar (we zijn al een weekje verder nu) de planten zijn al gegroeid!
 
Straks mogen we gaan snoeien. Na wat snuffelen kwamen we terecht op www.tuinadvies.nl, daar kan je precies zijn hoe je druivenplanten behoort te snoeien. En ze hadden nog meer ideeën voor terras- en pergola bekleding. Leuk!
 
Lees meer...
San Isidro en paella van de buurman
Vrijdag 15 mei 2009
 

Op 15 mei was het een Spaanse Madrileense feestdag: San Isidro. San Isidro is de beschermheilige van Madrid. (Bedankt voor de uitleg Martijn!) Dit wordt in ons dorp gevierd met een mis en in het Parque de la Baltasara een picknick, een kindervoorstelling, een optreden van de plaatselijke muziekband enzovoort voor kinderen en volwassen. Buurman vertelde aan Johan dat hij paella zou gaan maken daar in het park. En of we ook een kijkje kwamen nemen en een drankje kwamen drinken.

 
Dus togen wij naar het park, op zoek naar buurman en buurvrouw. Na tig rondjes hadden we wel gezien wat er zo al te doen was en wat er te koop was aan voedsel en drank. Drankjes waren een euro, het eten per portie ook. Helemaal niet duur dus. De opbrengsten van dit alles gaan naar een goed doel.
 
Dit is zo wat er ongeveer was, het is een groot park, met verdeeld over het terrein meerdere speel- & spelmogelijkheden voor de kinderen, diverse tentjes waar je het goede doel kon steunen (en de inwendige mens ook) en een grote open tent waar je kon luisteren naar de plaatselijke harmonie:
 
De harmonie klonk goed! Het grappige is dat zij speelden wat ik zo´n zes, zeven jaar geleden al bij harmonie D.O.V. ten gehore bracht: de Lion king bijvoorbeeld en Starwars. Vaak heb je met een optreden in de buitenlucht te maken met het verwaaien van de klanken, maar daar was hier geen sprake van. Het klonk stevig en op de momenten dat het moest ook breekbaar zonder aan kracht in te boeten. Petje af.
 
De buurtjes hadden we nog niet gevonden tijdens die tig rondjes, maar ineens zagen we buurvrouw zitten, bij een tentje waar je eten kon kopen. Buurman was inderdaad druk met de paella. We werden aan allerlei mensen voorgesteld en kregen een bord paella voor de neus, die heerlijk smaakte. Het was erg leuk daar en er was ook iemand die meer over de harmonie kon vertellen. Zoals gebruikelijk bij muziekverenigingen werd er enthousiast verteld en niet onder stoelen of banken gestoken dat men erg zat te springen om nieuwe muzikanten. Ik kon zeker een keer geheel vrijblijvend komen kijken en luisteren en vragen stellen enzovoort. Binnenkort maar eens gaan doen dan. Ik speel al een tijd niet meer, maar dat was geen probleem zo werd me verzekerd.
 
De paella was ondertussen al uitverkocht en men ging aan de slag voor de tweede ronde. Nieuwsgierig als ik ben vroeg ik of ik mee mocht kijken. Ja hoor, dat mocht zeker en ik stond 1e rang. Buurman legde alles tot in detail uit en ik mocht tussendoor zelfs even proeven of te bepalen of er meer zout in moest. Meteen mijn lip verbrand natuurlijk maar dat mocht de pret niet drukken.
 
Buurman was erg geinteresseerd toen hij hoorde dat ik dit alles op internet zou zetten. Want de groep waarmee hij de paella maakte is een vereniging voor verstandelijk gehandicapten en hun website komt maar niet lekker van de grond. Of wij-ik eens wilden helpen met de site. Helpen willen wij-ik altijd en kijken kan altijd natuurlijk, maar het is niet echt mijn beroep natuurlijk. Buurman verzekerde me dat het prima was als ik eerst even wilde kijken of ik er wat mee kon of niet. Ik heb ondertussen al een rondje gezocht op internet maar ik heb de site nog niet kunnen ontdekken. Hier ligt een mooie uitdaging... 
 
Maarre hier de paella stap voor stap:
Doe olijfolie in de speciale paella pan. Vis, mosselen, garnalen, magro (varkensvlees), inktvis in de paella pan doen zodra de olie goed heet is. Goed roerbakken, visbouillon toevoegen (één derde bouillon, twee derde paella rijst), als het kookt zout, colorante en saffraan toevoegen, laten doorkoken, rijst toevoegen, niet meer roeren maar nog wel een keer schudden, zo´n twintig minuten laten inkoken tot het meeste vocht verdwenen is. Is de rijst nog te hard, dek het geheel dan af met aluminium folie en laat het rusten zodat de rijst zachter kan worden. ¡Qué aproveche! (eet smakelijk)
 
 
Nou en zo werd het laat en heel gezellig!
Lees meer...
De foto en het paspoort
Donderdag 14 mei 2009
 
Het is zover... onze paspoorten moeten verlengd worden... weer iets nieuws dat we moeten regelen in het buitenland. Via de site van de Nederlandse ambassade in Madrid kun je de benodigde documenten downloaden ( http://spanje.nlambassade.org/consulaire_zaken/informatie_voor/paspoort_nik )
en daar vind je ook een lijstje met hoe je pasfoto eruit hoort te zien. Dat is niet niks. Recht op de foto, geen spiegelingen, ooraanzet moet zichtbaar zijn, geen rare schaduwen, niet lachen. Maar dat betekent niet dat je nors of stuurs hoeft te kijken (ja dat staat er wel zo leuk maar wat moet je anders.. als je niet mag lachen?!) enzovoort enzovoort.
 
Goed voorbereid als we altijd willen zijn hadden we woensdagavond het vel met de aanwijzigingen meegenomen naar de fotograaf. ´Kijk zo moet het´. De mevrouw keek er zo eens naar en zei vervolgens.´ Ja kijk we kunnen alleen maar regelen dat de afmeting 3,5 bij 4,5 is, de rest (kin-kruin, oor-oor) dat kan ik niet garanderen´. De schaduwen op de achtergrond en de spiegelende oppervlakten op het voorhoofd kon ze blijkbaar ook niet voorkomen bleek achteraf. Wat een gedoe zeg, pasfoto´s voor je paspoort maken. En lelijk! Tjongejonge. Je krijgt er spontaan een trauma van. Maar ja, regeltjes zijn regeltjes.
 
De volgende dag ging ik, met toch wel enigzins de zenuwen dat de foto´s niet goed zouden zijn naar de ambassade. Ik als proefkonijn, Johan kon niet mee, hij gaat een andere keer. Ik was wat te vroeg maar ik mocht even binnen wachten, bij de portier. Die netjes de poort voor me open deed. Eenmaal bij het consulaat binnen was het snel klaar. De foto werd goedgekeurd. Ik was eigenlijk wel verbaasd. Dacht echt dat het niet goed zou zijn als ik zo de voorwaarden erbij hield. Maar he, ik ga niet zeuren. Even 58,40 Euro contant betalen en toen moest ik mijn paspoort inleveren. Dat wist ik al, want dat had ik van te voren gevraagd. (Het consulaat neemt hem in tenzij je nog moet reizen)
 
Op mijn vraag of ik hem dan later weer mocht hebben, omdat de stempel van de huwelijksreis erin staat, kreeg ik bevestigend antwoord. Nadat ik een opmerking maakte dat het nu wel lastig was met identificatie in de winkels als je met je bankpas betaalde (hier heb je geen bankpassen met pincode en tegenwoordig krijg je als tarjeta residencia -spaanse ID- geen kaart meer maar een vel papier dat je ook niet zomaar mee sjouwt) zei de mevrouw ´o, maar je mag hem nu wel weer meenemen hoor, maar dat moet je hem wel inleveren als je de nieuwe ophaalt´ (zodat ze hem ongeldig kan maken) Nou daar werd ik wel blij van! Ja graag, ik heb mijn paspoort graag in de buurt. Dus nu is mijn aanvraag ingediend én ik heb mijn paspoort nog de komende twee weken. Blij!
 
Lees meer...
De graskapper
Woensdag 13 mei
 
Vorige week al gehaald, maar nog niet van stal geweest, onze grasvreter.
Je moet er ook tijd voor hebben natuurlijk en ook brandstof, want het is een motormaaier. Vandaag éven een proefrondje met de grasmaaier. Want  het groeit hard het gras. Hij loopt lekker licht volgens Johan. Komend weekend gaat het gebeuren.
 
Lees meer...
Honduras en Haïti
Woensdag 13 mei 2009
 
´Welkom in Villanueva de la Cañada´
Dat zei de mevrouw dan niet, maar ze was erg behulpzaam bij het inschrijven in de gemeente.
Via internet hadden we al een document gedownload, ingevuld, alle documenten meengenomen die we maar konden bedenken (ja je weet maar nooit natuurlijk of ze misschien naar je geboortebewijs gaan vragen ofzo). We waren heel snel aan de beurt. Alles ging lekker vlot. Mevrouw blij dat we het formulier al ingevuld hadden en wij ook blij dat het snel ging.
 
En toen kwam het. Het is ook lastig natuurlijk. Nederland wordt eigenlijk altijd Holanda genoemd. Maar officieel is het Paises Bajos. En dan gaat het soms wel eens mis. We moesten onze inschrijving controleren en toen kwam ik zomaar uit Honduras en Johan uit Haïti. De mevrouw keek wel een beetje raar. ´O´ zei ze en snel ging ze het veranderen. Als je Holanda invult pakt het systeem gewoon een ander land. Zo zie je maar, voor je het weet ben je niet eens een Europeaan meer.
 
 
(Het logo van de gemeente: van hun website geplukt)
Lees meer...
Mams en het schone huis en de nette tuin - deel 3
Dinsdag 5 mei tot en met maandag 11 mei 2009
 
Op zaterdag gingen we naar Madrid. Eerst ging ik in alle vroegte met Johan mee naar de luchthaven. Want hij moest voor zijn werk een paar dagen naar..... Nederland. Daarom was ik ook op zoek naar de strijkbout. Want er moesten natuurlijk gestreken blousen voor bij het pak mee. Maar al wat er gevonden werd.. geen strijkbout. Gelukkig heeft mama Klaasje ook een strijkbout zodat Johan in Nederland alsnog zijn blousen kon strijken.
 
Nadat ik weer terug was gingen mams en ik nog even naar de groenzaak, voor nog meer tuinaarde. Daarna door naar Majadahonda en vanuit daar met de trein naar Madrid. Net zo makkelijk, want parkeren in Madrid.. mwah. Niet mijn beste punt. En als je dat weet, dan moet je dat ook niet forceren hè? (goh  misschien moet ik dat ook eens toepassen op sporten en afvallen.. mwah beter van niet.)
 
In Madrid waren deze dagen ook de mannen en vrouwen van het Olympisch Comité, Madrid is in de race voor de Spelen 2016 en de heren en dames kwamen in het kader van de toewijzings beslissing een bezoek brengen. Het Palacio de Correos, tegenwoordig het gemeentehuis, was extra versierd hiervoor:
 
 
We gingen eerst naar de botanische tuin. En ik wist het al, maar mams vond het prachtig. Dat dacht ik al. Mijn moeder is een echt natuurmens namelijk, altijd in de weer in de tuin en met stekjes en de fuchsia’s. Twee weken eerder was ik al een keer in die fraaie tuin  geweest en nu waren er uiteraard heel andere planten in bloei. In het kleine winkeltje zagen we zaadjes voor de passiebloem en de stokroos. De passiebloem hadden ze niet bij het tuincentrum en de stokroos stek had de reis niet goed doorstaan. Nu ga ik ze zelf opkweken (as I speak, de stokrozen komen op, de passiebloem doet nog helemaal niks.. vast de vogels die de zaadjes gepikt hebben).
 
 
Foto gemaakt door mams:
 
Vlinders en hommels:
 
 
De Granaatboom in bloei:
 
Hierna was het tijd voor een lekker hapje. We gingen naar Spott. De gegrilde tonijn was weer heerlijk! www.spott.es, calle Virgin de los peligros, 10. Madrid. En het toetje......:
 
 
Zuslief had toen ze bij ons was het make-up merk Kiko ontdekt. Goede make-up die lang houdt en geschikt is om te gebruiken voor visagie. Mams had een lijst meegekregen. Kiko is namelijk niet verkrijgbaar in Nederland. www.kikocosmetics.com Nadat we alles op één doosje oogschaduw na konden vinden gingen we nog op zoek naar een Moederdag cadeau. Dat wilde niet zo lukken. Het was ondertussen al behoorlijk laat dus besloten we zondag nog een poging te wagen in de Xanadú. Daarna hebben we boodschappen gehaald in de Carrefour, waarbij mams hartelijk gedag gezoend werd door de Cubaanse medewerkster, die altijd bijzonder aardig is. Je moet weten, we gaan bij de Carrefour namelijk altijd naar de zelfscan kassa. Dan schiet het tenminste een beetje op. Daar staan eigenlijk altijd de Cubaanse verkoopster en de Roemeense verkoopster. Twee schatten van vrouwen die altijd in zijn voor een praatje. En die zo ongeveer onze hele familie al eens bij de kassa voorbij hebben zien schuifelen. Vandaar.
 
Zondag
Dit was alweer de laatste dag. Mams zou maandag vroeg weer terugvliegen. Dus checkten we haar vast on-line in. Dan hoef je alleen nog maar je koffer op de luchthaven te af te geven bij de balie en klaar ben je. We hebben vandaag weer in de tuin gewerkt en het perkje is klaar:
 
Tijd voor koffie!
 
We lijken wel op elkaar of niet dan:
 
Toen met goede moed een aantal dozen uitgepakt. Want ik was nog steeds op zoek naar de strijkbout.... Aangezien ik niet zelf heb ingepakt, heb ik ook geen idee wat er in de doos zit. Er staat heel summier trastero op en als het breekbaar is fragil. En heel soms wat anders waarvan ik er later achter dat het ondermeer decoratie, fotolijsten, beeldjes etc. kan betekenen. Dus. doos na doos door. Wat in het washok kan (daar staan de opbergrekken) gaat daarheen en als het eigenlijk ergens in huis moet zijn dan schrijf ik op de doos wat erin zit en dan slepen we dat later wel een keer daarheen (ja he ik ben wel een beetje klaar met in- en opruimen eigenlijk). Ik kwam van alles tegen behalve... na alles bekeken te hebben zat daar ineens, helemaal onderin, in de onderste doos het verloren schaap.
Gevonden!
 
 
Daarna naar de Xanadú voor de missende oogschaduw, die ze daar ook niet hadden trouwens. Restte ons nog het moederdagcadeau. Die we vonden in de Swarovski winkel, een mooie set oorbellen met een bijpassende armband. Eind goed, al goed.
 
Vergeet ik bijna de pyramide kaartjes. Ik mag graag knutselen en dan met name 3d kaarten maken. De kast zit vol met spullen. Waarvan je de basis, papier wel kan krijgen hier in Madrid en omstreken maar de daadwerkelijke 3D vellen, zoals we kennen in Nederland, dat is een heel ander verhaal. Wat er meestal gebeurd is dat ik in NL een stapel vellen insla, zodat ik hier weer kan prutsen. Mams had in de koffer een van de nieuwe trends gestopt: Pyramide vellen. Is ook 3D. Maar in plaats dat je een volledige afbeelding exact uitknipt en daar vervolgens steeds kleinere dezelfde afbeeldingen opplakt, snij je bij pyramide bijvoorbeeld een driehoek uit je afbeelding, waarboven op je steeds kleinere driehoeken plakt.
Ik kreeg dus uitleg over hoe dit in zijn werk gaat en het is echt heel gemakkelijk!
 
Kijk, hier een voorbeeld:
Een ´gewone´ 3-D:
 
Een pyramide 3-D, kaart gemaakt door Mams:
 
Maandag gingen we al vroeg de deur uit om naar de luchthaven te gaan. Het was maandag, dus file. Maar we waren op tijd hoor. Ik wilde meelopen met mams naar binnen om even te wijzen waar ze moest zijn, loopt er ineens politie. En je mag daar alleen even stilstaan om af te zetten meer niks. Maar ik dacht, ik vraag het gewoon even, want tja, nee heb je, ja kan je krijgen. Kreeg ik nog een ja ook. ´5 minuutjes dan´. En ze bleven mooi bij de auto staan he, om te zien of ik wel snel terug kwam. Ik was kei snel terug kan ik je zeggen. We gingen naar binnen en meteen links was de KLM balie al, dus ik hoefde eigenlijk niks uit te leggen.
 
Mams, kei bedankt voor alle hulp!!! Het was hartstikke fijn dat je er was, we zien elkaar in juli weer!
Lees meer...   (1 reactie)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl