Wandeling
Zondag 26 oktober
 
Het was prachtig weer die zondag de 26e oktober. Achteraf gezien was het een van de laatste echt warme dagen. Het was superhelder. We gingen dus voor een wandeling. Eerst een rondje van een uur in het park bij ons huis.
 
Bij het uitkijkpunt konden we zo ver kijken dat we besloten om ook nog een eindje te gaan wandelen in Puerto de Navacerrada, het skigebied.  De dinsdag daarna, de 28e oktober lag er al wat sneeuw.
 
En het was prachtig:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lees meer...
Soms vind je nog eens iets...
Zaterdag 25 oktober
 
Deze zaterdag begonnen we aan ons project ´het berghok onder de trap leegruimen en herinrichten´.
Ettelijke uren later konden we naar de Punto Limpio met een verzameling rommel, troepjes en nutteloze dingen. Resultaat: een opgeruimd berghok waar je in kan lopen zonder over van alles heen te moeten stappen en waar je direct kan zien wat er zoal op voorraad is. Ook is er nu ruimte voor de grote pannen en al de bakvormen én er staan geen verhuisdozen meer.
 
En soms kom je bij het opruimen dingen tegen waarvan je eigenlijk wist dat het ergens moest zijn, maar wat je dan niet kan vinden. Toen we hierheen verhuisden hebben we ook de voorraad glansspoelmiddel, vaatwastabletten en zout meegenomen. Maar, inderdaad, we konden het niet terugvinden.
Vandaag dus wel....
 
 
 
Lees meer...
Mini-me Mii
Donderdag 23 oktober
 
Ik heb een nieuw evenbeeld... een mini-me, de Mii.
Mijn Mii weegt net zoveel als ik, is net zo in onbalans als ik, heeft hetzelfde slechte BMI als ik en heeft helaas ook hetzelfde figuur als ik.
 
Mijn Mii zit veilig opgeborgen in de Wii en komt tevoorschijn zodra ik de Wii aanzet. Samen met  het pratende mini-Wii balanceboard (vanaf nu mini-Wii genoemd) en een mannelijke coach met Australisch accent werk ik aan mijn balans, houding, oog-hand coordinatie, lichaamsflexibiliteit, mijn gewicht en aan het verbeteren van mijn Wii leeftijd.
 
Het doel van dit alles: hopelijk niet meer over alles struikelen, nergens meer tegenaanlopen en niet meer van de trap vallen. En minder wegen, dat is het eigenlijke doel, maar zodra je dat benoemd draait het alleen nog maar daarom en mijn ervaring is dat gewicht verliezen dan juist niet lukt. Dus die eerder genoemde doelen zijn minstens zo belangrijk als minder wegen.
 
Je begint met een bodytest. Nee, wacht, je kiest eerst een Mii uit.
De Mii ben jij in het Wii Fit programma. De Mii doet op de tv wat jij op het Wii balance board doet.
Zij is jij. Of jij bent haar, het is maar hoe je het bekijkt. Want je kunt de Mii naar je eigen beeltenis maken, dus kleur van de ogen, haar, de vorm van de neus, wenkbrouwen, gezicht, alles is te kiezen. Je eigen mini-me Mii dus. Die Mii is dan van normale afmetingen, dus een normale taille, normale lengte, een normaal gewicht.
 
Dan doe je de bodytest. Je doet wat evenwichtsoefeningen, wordt gewogen, je voert je lengte en je leeftijd in en dan....tadadadaaaaa... is daar je mini-me Mii met jouw figuur.... 
 
Het meest schokkende was niet mijn Wii leeftijd van 47(!), niet het feit dat ik in de categorie Obese(!) val en ook niet dat mijn gewenst afvalgewicht niet(!) ingevoerd kan worden in de Wii.
(Het maximale dat je in mag voeren is -10 kg. Goede zaak overigens!).
 
Nee, het meest schokkende is het visuele aspect:
De overgang van de normaal formaat Mii naar mijn computerevenbeeld, mijn mini-me Mii.
Na even goed knipperen met de ogen en nog wat langer staren, kwam het besef: haar omvang leek toch wel erg veel op mijn figuur...
Het was de waarheid, zo zie ik er blijkbaar echt uit en CONFRONTEREND is het enige, juiste woord.
 
En fanatiek dat je daarvan wordt! Leuke evenwichtsoefeningen, bowlen, ballen koppen, tennis, boksen, step oefeningen, op een koord lopen en yoga oefeningen... man, ik haal het Yoga Master  niveau. Maar dat lukt eigenlijk alleen als ik op twee voeten sta bij de ademhaaloefening, de truc is dat je het ook op één been kan bij de tree oefening.
 
Als het gaat om ski-jumpen, slalommen en snowboarden dan mis ik (en mijn mini-me Mii ook) de afsprong en de poortjes, na vijf meter stuitert zij (en ik) van het evenwichtskoord af (maar ik ben al verbeterd, van 5 mtr naar 32 mtr. Weliswaar buiten de tijd maar toch....). Bij het steppen stap ik met het verkeerde been op het balance board waarna mijn mede-steppers op de tv verstoord omkijken naar wat mijn mini-me Mii (ik dus) nu weer loopt te hannesen en bij de moeilijkere yoga oefeningen op één been val ik van het board af.  Bij het hoelahoepen lukt het mij en mijn mini-me Mii niet om een extra hoelahoep te vangen maar ik kan wel de hoepels draaiende houden  en bij het tennissen gaat de bal, als ik hem al weet te raken, altijd buiten de lijnen en word ik telkens met 00-40 afgeserveerd.
En sip dat mijn mini-me Mii dan kijkt! Je gaat het acuut nog een keer proberen.
 
En dat alles is niet demotiverend, welnee, want op de één of andere manier weet je jezelf de tweede keer altijd wat te verbeteren. En je wíl jezelf ook verbeteren. Je ziet je Mii en dus jezelf in de onderste categorie bungelen en je wilt écht dat je er een niveau in de vorm van een sterretje bijkrijgt.
 
Het blijft leuk. Zelfs het fit spaarvarkentje ´Fitpiggy´ snuffelt met zijn neus in de lucht als je weer twee minuten hebt toegevoegd aan je dagtotaal. En je wordt beloond hoor: je coach moedigt je aan, de mini-Wii klapt en joelt voor je en in de tussentijd ´unlock´ je weer een nieuwe oefening om wederom onderaan te eindigen.
 
Mensen die me kennen weten dat ik niet zo fanatiek sport. Ja ooit, eens, toen ik begin 20 was. Dat was een tijdelijke verstandsverbijstering. Maar sinds een tijdje ben ik helemaal into de Wii en mijn mini-me Mii.
Op de schemaatjes zie ik dat mijn balans zich van te ver naar rechts naar het middelpunt beweegt, ik word beter in de yoga en steps, snowboarden, vis vangen én het hoelahoepen. De Wii leeftijd fluctueert nogal van 31(YES) naar 41 (beetje jammer). Mijn heup, enigzins ontzet na íets te fanatiek hoelahoepen is ondertussen weer soepel, dus de evenwichtsoefeningen gaan ook weer beter. Nu nog die kilo´s naar beneden!
 
Kortom: Geweldig!
 
Lees meer...
Finnegans´, Arabia en Berlin Cabaret
Zaterdag 11 oktober
 
Dat was me het uitheemse avondje wel, deze zaterdagavond in Madrid.
Het was wel weer eens tijd geworden om op stap te gaan. Martijn en María belden ons van de week op: ´Hebben jullie zin om mee uit eten te gaan, zeg maar ja en dan moet je ook zeggen, ja, zoeken jullie het restaurant maar uit´. Braaf herhaald dus, komt er ineens: ´Mooi, dan gaan we Arabisch eten´.
Nou zijn we soms toch wel een beetje van ´wat de boer niet kent dat eet hij niet´, dus dit was toch wel een beetje spannend zeg maar.
 
We spraken af elkaar te ontmoeten in Ierse pub Finnegan´s, vlakbij treinstation Recoletos op
Plaza de las Salesas, 9:
 
 
Na wat biertjes en wijntjes  met z´n tweetjes arriveerden ook Martijn en María en gingen we gezamelijk naar het Arabisch restaurant Arabia.
 
 
Arabia is echt een aanrader. Je vindt het aan calle Piamonte, 12. Tel. 91 532 532 1.
Helaas geen website, maar hier een beschrijving:
 
 
Je gaat binnen via een krakende houten buitendeur, er hangen kleden in de doorgang. Binnen een geur die je direct meevoert naar de Arabische werelden. Eten op de grond of aan de tafel. Voor de lange Hollanders onder ons.. hm... misschien beter toch maar op de grond te gaan zitten, want de tafel is smal en de stoel is niet zo hoog. Zelfs voor mij (1.68 mtr.) was het al laag.
 
Het eten is super! En ook erg betaalbaar. Voorgerechten max. 6 Euro, hoofdgerechten max. 10 Euro.
Twee typen toetjes, bladerdeeg met honing en amandelen of bladerdeeg met honing en noten. De té verde en té rojo zijn super en ook de likeurtjes zijn prima.
 
Vriendelijke bediening, authentieke kleuren en klanken. Palmbomen in het restaurant, Arabische deuren bij het toilet. Veel mozaïk op het toilet en de wasbak is een mozaïken kom waarin het water via een schuine afwatering in de bak komt. Mooi. Beetje lastig was de wc pot op het damestoilet, even leunen naar het toiletpapier en je knikkert met pot en al om. De wc kwam aardig los zeg maar.
 
Maar dat mocht de pret en de geweldige indruk niet drukken. Tijdig reserveren is aanbevolen. Aanraders: Zanahorias confitadas con comino als voorgerecht, ook de salade en de melón con queso y nueces waren heel goed.
 
Salade:
 
Als hoofdgerecht sprongen de cordero con miel (lamsvlees in honingmarinade) en de couscous met supermalse kip, rozijnen en gecarameliseerde uien eruit. Ook de couscous met kip, groenten én gehaktballetjes waren om de vingers bij af te likken. Én het is veel. Verkijk je niet op de couscous, dat vult behoorlijk.
 
Cordero con miel:
 
Couscous con pollo, pasas y cebolla caramelisada:
 
Hierna met de taxi naar La Latina. Na eerst nog wat gedronken te hebben in een aantal cafeetjes in en rond Cava Baja, op naar Berlin Cabaret aan de Costanilla de San Pedro, 11. Tel.: 91 366 20 34.
 
Supermuziek, superdruk, superduur én ontzettend gezellig. Als je er heen gaat om dronken te worden kan je beter niet gaan, want vier drankjes voor 33 Euro is nou niet echt goedkoop. Het is beter om in te drinken in een van de kroegjes in de buurt. De entree à 10 Euro p.p. is inclusief een consumptie, ook een mixje.
 
Meerdere malen per avond vegen de travestieten de dansvloer leeg om ruimte te maken voor een showoptreden. Deze avond waren het drie danseressen die de meest moeilijke houdingen aannamen in swingende optredens. Andere avonden zijn het de dragqueens die een show weggeven of een flamencodanseres. Pas op dat je niet van de dansvloer aflazert, er zit namelijk geen afscheiding tussen de dansvloer en het zittende publiek 2 meter lager; bankjes en rode fluwelen schemerlampkapjes. Het was al druk dus mogelijk waren het geen bankjes, dat ik het niet goed heb gezien, maar goed het gaat om het idee. Nachtclub uitstraling, geweldige muziek.
 
 
Lees meer...
Het zijn de kleine dingen...
Zondag 5 oktober
 
Het zijn de kleine dingen, soms toevalligheden, soms gerichte aties, die je dag zomaar even nog vrolijker maken. De zon die schijnt, het feit dat het dit weekend al weer twee jaar geleden is dat we voor het eerst in Madrid gingen kijken (dat is geen klein ding, maar een superbelevenis die ik ook even wilde vermelden en wát gaat de tijd snel!), toevallig op zaterdagmiddag nog het laatste bosje dieprode rozen bij de Lidl in je kar kunnen leggen, een échte loempiasaus bij de Sanchez Romero op het schap zien staan, lekker prutsen aan de website, zachte zoete jelly kattendropjes vinden bij de Carrefour, een super pastasaus koken en vandaag...
 
Vandaag heb ik hier wéér iets gevonden dat ik met regelmaat uit Nederland naar Spanje sleep. Ik vind steeds vaker vervangers of dezelfde artikelen  van dingen die we nog steeds meenemen uit Nederland.
 
Nu is het niet zo dat we niet zonder alle dingen uit Nederland kunnen, maar soms zweer je bij spullen, die blijf je meenemen zoals Hema vloeibare eyeliner, Hema lip rescue crème, Wyko satésaus, Senseo koffiepads, Cup-a-Soup Chinese Tomaat,  Drop, Calvé pindakaas, Zonnatura 20 kruiden korrelthee, rookworsten en Unox erwtensoep. Mede-expats weten wel wat ik bedoel. Net even dat échte smaakje in huis hebben of dat artikel waar je je het prettigst bij voelt.
 
Soms is het lammigheid dat je spullen uit Nederland blijft meenemen, dat je gaat voor safe, of dat je niet weet waar je moet zoeken om het hier in Madrid te kopen, vaak heet het ook anders, is het ontzettend duur in de speciaalwinkels, heel vaak hebben ze het gewoon niet en als ze het dan hebben, dan is er toch geen handel voor en is het niet meer te koop. Ik noem als voorbeeld maar even de Knorr Erwtensoep in zak: vorig jaar nog in de schappen bij de Sanchez Romero, de Hipercor en de Carrefour en nu uit het assortiment.
 
´Nog geen vervanger gevonden maar ook nog niet gezocht´, zo is het ook met mijn Physiomer. Mijn steun en toeverlaat in tijden van verkoudheid en hooikoorts. Al jaren word ik geplaagd door hooikoorts, hardnekkige verkoudheden en aanverwante zaken. Nu is het sinds we hier wonen gedaan met de hooikoorts, want daar heb ik helemaal geen last meer van. (Zo fijn!!!!) Maar een stevige verkoudheid, die ontloop je hier niet. Vind je het gek met allemaal snotterende, niezende en hoestende mensen om je heen in het openbaar vervoer. Maar ik dwaal af.
 
Ik zweer al een tijd bij Physiomer, een steriele zeezoutwateroplossing, speciaal voor de neusholtes. Nu de verpakking zo zoetjes aan weer leeg raakte en er geen vluchten naar NL met koffer op het programma staan (Want, te groot voor de handbagage) had ik maar bedacht dat het dan maar opgestuurd moest worden. Maar voordat ik er 25 euro verzendkosten tegenaan wilde gooien ging ik toch maar eens op zoek of het niet toevallig toch ergens te koop was.
 
Een speurtocht op internet leverde wel op dat het principe van zeezoutwaterneusspoelingen bekend was hier, maar niet dat Physiomer ook daadwerkelijk in Spanje te koop was. Wel in de rest van Europa maar hier blijkbaar niet.
 
Maar ik ben niet voor één gat te vangen dus bewapend met de verpakking ging ik op pad naar de apotheek. Als ze dit niet hadden, dan vast wel iets wat erop leek. Want daar zijn ze goed in bij de apotheek. Als je een snoepverslaafde was, zou de apotheek hier je walhalla zijn, je kan hier werkelijk van alles krijgen en veelal zonder recept. Aften? Geen probleem, dit spul werkt super. Griep? Hier heb je pillen. Hoest? Drankje erbij. Jeuk van de zon? Neem deze cortisonenzalf maar. Krukken nodig, ja hoor, € 22,- , we hebben ze op voorraad. Kortom, als ze het daar niet zouden kennen, dan zou het vast onmogelijk worden om het hier te kunnen kopen.
 
De apotheek was dicht. Maar het was koopzondag en de Carrefour was wel open.
Onze Carrefour heeft ook een mini-apotheekje.
En wat vond ik hier..... jawel... Rhinomer! Het twee-eïge broertje van de Physiomer.
 
Het is van dezelfde fabrikant, een andere distributeur, heeft dezelfde inhoud en is goedkoper dan in Nederland. Het is ook altijd hetzelfde hier, de Spanjaarden zijn dol op nieuwe namen verzinnen voor dingen en dus ook voor de Physiomer. In heel Europa tot aan Griekenland toe heet het Physiomer, maar hier dus niet, hier heet het Rhinomer.
Dat doen ze vast om het voor al die buitenlandse Europeanen wat eenvoudiger te maken.
 
En oja, voor de liefhebbers van oude kaas: Bij de Carrefour verkopen ze ´Old Amsterdam´.
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl