Het wordt spannend...
Woensdag 30 september 2009
 
Nog maar een paar nachtjes slapen... de Koning en de Koningin vervoegen zich in Kopenhagen bij de overige staatshoofden van de landen die ook in strijd rondom 2016 verwikkeld zijn en dan... de uitslag! Het zou geweldig zijn als we de Spelen in 2016 in Madrid krijgen! Op 2 oktober wordt het bekend gemaakt.
 
De stemming zat er al goed in afgelopen weekend:
Mosaico en Cibeles de Madrid 2016
Foto: Emilio Naranjo / EFE
Lees meer...   (3 reacties)
Stieg
Maandag 28 september 2009
 
Het is zwaar. Om niet direct deel 3 in te duiken van de trilogie van Stieg Larsson.
Ik mag graag lezen. Van alles en nog wat is hier al de boekenkast gepasseerd. Maar dit is wel heel bijzonder. Bij deel 1 denk je: ´wauw goed verhaal´. En je gaat je afvragen hoe het met de hoofdpersonen verder zal gaan. Je bent dus al op voorhand heel nieuwsgierig naar het volgende boek. Deel 2 spitst zich toe op de vrouwelijke hoofdpersoon van deel 1. En hoé. Je gaat bij iedere pagina steeds meer hopen dat ze zich gaat redden. Je wilt echt heel graag dat het goed gaat komen allemaal. Je krijgt een band met de personen. En nu.. ik probeer deel 3 te verstoppen voor mezelf. Want anders ben ik daar ook in no time doorheen. Ik kan gewoon niet stoppen met lezen. En ik had mezelf voorgenomen om in ieder geval tot en met november met al die boeken te doen die ik van de zomer heb gekocht. Maar helaas.. Het heet Stieg Larsson en het laat je niet meer los. Ik ga Johan vragen hem weg te leggen.
 
Mannen die vrouwen haten De vrouw die met vuur speelde Gerechtigheid
 
Lees meer...   (2 reacties)
Een niksweekend
Zaterdag 26 en zondag 27 september 2009
 
En dat is lekker! Gewoon helemaal niks. Heerlijk! Op zondagmiddag belde Martijn om wat af te spreken. Ja gezellig! Toen we naar buiten stapten begon het keihard te waaien en je kon de regen al ruiken. Onderweg hadden we een hoosbui, niet normaal. En plassen op de snelweg.. al helemaal niet normaal. Uiteraard kan het altijd erger maar ik vond deze al wel spectaculair.
 
Het regende nog niet eens 10 minuten bij dit plaatje:
 
Spoorvorming en aquaplaning:
 
We kwamen heelhuids aan en konden droog naar binnen. We hadden Martijn, María en Nacho al een tijdje niet gezien. Wat wordt Nacho groot zeg! Hij wordt binnenkort al weer twee jaar. Hij wilde graag bij tante Francis op schoot een tekenfilm kijken:
 
María had heerlijke soep gemaakt en zo zaten we heerlijk te smikkelen. Een heel gezellige afsluiting van het weekend.
Lees meer...   (4 reacties)
Basterdsuiker, rietsuiker, peperkoek?
Vrijdag 25 september 2009
 
Soms valt het allemaal bar tegen. Om een bepaald ingrediënt voor een recept te vinden dan hè.
Zoals basterdsuiker bijvoorbeeld. Wordt in zoveel (erg lekkere) gerechten gebruikt. En ik wil al een hele tijd eens zo´n lekkere peperkoek bakken. De speculaaskruiden van Versteegen staan al maanden klaar. Ik kom uit het ´peperkoek´gebied van Nederland. Daar waar ze vragen: ´wil je een stukje peperkoek bij de koffie´ i.p.v. ´wil je ontbijtkoek bij de koffie´. Niet dat ik weet wat het verschil is eigenlijk.
 
Ik had al heel wat recepten voorbij zien komen, maar ze zijn allemaal met bruine basterdsuiker, niet met gewone suiker. En je hebt hier geen Van Gilse, dus de kans dat je naar het schap loopt en dan maar liefst drie varianten kunt kiezen is toch wel nihil. Of ik ga echt naar de verkeerde supermarkten, dat kan ook (tips zijn welkom!).
 
Maar gister dacht ik het toch voor elkaar te hebben. Bij de meest Spaanse supermarkt van allemaal, de supermarkt van de el Corte Inglès: de Hipercor.
Jawel, een zak met bruin, korrelig en wat smeuig aanvoelende suiker. Basterdsuiker.
Dus ik weer op zoek naar hét peperkoekrecept met speculaaskruiden. Ik kwam er verschillende tegen maar deze leek me het lekkerste. deze kan ook maar dat was direct voor twee koeken.
 
Hier het recept voor peperkoek:
250 gr. bruine basterdsuiker
100 ml. water
2 eieren
2 eetlepels speculaaskruiden
1,5 eetlepel honing
250 gr. bakmeel
 
Mix de basterdsuiker, water, eieren, speculaaskruiden en de honing tot een schuimende massa, voeg dan in gedeeltes het bakmeel toe en blijf kloppen-mixen totdat het een mooie gladde massa is.
Doe het in een ingevet cakeblik en plaats het in de oven. Oven is voorverwarmd op 180 graden. Dit zo een uur in de oven laten en dan nog 10 minuten op 130 graden.
 
Hij zit dus al in de oven. Nu, op dit moment, as we speak. Het ruikt heerlijk! Ben zeer benieuwd hoe het smaakt! Enigzins vertwijfeld ben ik wel. Want toen ik de basterdsuikerzak openmaakte rook ik een heel ander geurtje dan ik verwacht had. Jawel, ik heb bruine rietsuiker gekocht. Misschien toch maar eens het woordenboek mee naar de winkel nemen?
 
Hier het resultaat:
 
Ps1: Kijk net in het woordenboek, staat het er gewoon in... Basterdsuiker heet hier: Azúcar terciado.
Ps2: Voor een plakkerige rand kun je de nog warme koek in aluminium folie wikkelen. Ik heb het bakblik bekleed met bakpapier. Je krijgt dan automatisch drie zachte kanten. Ik heb het wel in aluminium folie gewikkeld, maar de bovenkant wilde niet meer plakkerig worden.
Ps3: Waarschijnlijk door de verkeerde suikersoort smaakt het niet helemaal als peperkoek maar het is wél erg smakelijk!
Lees meer...
Schotel en de slimme kaart
Donderdag 24 september 2009
 
We hadden het al gehoord. De smartcard van de schotel zou vervangen worden. Papa Jan had ons op de hoogte gehouden. Papa Jan en Mama Klaasje hadden echter nog geen kaart in de bus gekregen. Totdat ze op maandag terugkwamen van een heerlijk verblijf op de camping. Wat lag daar op de mat... de smartcard. Met het bericht erbij dat onze huidige card zou vervallen op de volgende dag, dinsdag de 22e. Nou kan de post een hele boel. Maar binnen een dag een card bij ons bezorgen.. dat was wel erg gewaagd. Dus die kaart op de post naar ons. Dubbele priority sticker erop. En maar wachten.
 
Nu heb ik laatst dan eindelijk de schotel ´ontdekt´. Ik ben niet zo technisch (sterker nog, ik weet het meestal stuk te krijgen) en al die afstandbedieningen helpen dan ook niet. Maar ik had het aankrijgen van de schotel onder de knie. En genoot van allerlei series die ik al een hele tijd niet gezien had. Dus ik zat op dinsdagavond achter de pc, beetje fröbelen aan de site en met een half oor luisterend naar Herman den Blijker. Ineens ´gecodeerde zender´. Ok, het was over. Maar wanneer zou de kaart dan komen.
 
Die zat op donderdag in de bus. Ik kaart eruit, nieuwe kaart erin. Receiver aan ... geen beeld. Heb ik weer. Maar goed ik had ook weer eens te snel gelezen. Je moet eerst de receiver aan en dan pas de kaart wisselen. Ok. Receiver uit, oude kaart erin.. receiver aan... oude kaart eruit, nieuwe kaart erin. En ja. Geen beeld. En dan ga ik hem toch wel een beetje knijpen. Zou ik het dan voor elkaar hebben? Die kaart binnen 5 minuten kapot gekregen? Ik ging dus al op zoek op internet. Op zoek naar ´Wat te doen als...je smartcard het niet doet´ en ineens... beeld! Pffff!
Lees meer...   (2 reacties)
Lief
Donderdag 24 september 2009
 
 
 
Wat een snoetje hè? En dan kan je hem-haar nog adopteren ook. Krijg je een foto voor op de schoorsteenmantel. Of voor op je bureau op je werk. Ik probeerde mijn collega´s al te porren maar we vonden hem-haar toch wel een beetje prijzig....
Lees meer...   (5 reacties)
Plantjes en lijstjes
Woensdag 23 september 2009
 
Hier het resultaat van mijn uitspattingen van gisteren.... winkelen! Om precies te zijn... plantjes! Tegelijk met het ruilen van de pomp sloeg ik mijn slag in de Verdecora.
 
Zie hier het resultaat in de woonkamer:
 
En in de keuken:
 
 
De lijstjes (die ook in Nederland in de keuken hingen. Het schilderij hadden we trouwens ook al in Nederland.) heb ik die woensdag daarna opgehangen. Helemaal zelf, met waterpas. Helemaal trots was ik. Alleen moet je als je iets naast elkaar hangt ook even de hoogte meten... nou ja het verschilt maar een centimeter ofzo per lijstje. Heilig oog heet dat toch? Als je niet zo heel nauw kijkt dan zie je het niet...
Lees meer...
Boodschappenlijstje voor jezelf
Woensdag 23 september 2009
 
Een poosje geleden kwam ik via via op de site van www.dayzeroproject.com. Dat was erg interessant. Het day zero project gaat over het bereiken van 101 doelen in 1001 dagen. De doelen, dat zijn dingen die je graag eens zou willen doen of juist vaker wilt doen, dingen die je wilt bereiken. Waar je uiteraard wel wat moeite voor moet doen dan. Geintrigeerd als ik was snuffelde ik wat verder op dayzeroproject.
 
Terwijl ik op mijn dooie akkertje door de site inhoud heen klikte kwam ik deze gele quote tegen, omringd door diverse prettige zinsdelen:
 
´You must try to become the person you would like to spend the rest of your life with´
Nou komt dat even mooi uit. Ik kan het namelijk heel goed met mezelf vinden!
 
Ook de rest van de zinsnedes zijn prikkelend. Misschien moet ik hem maar eens op het werk hangen. Ter inspiratie.
 
Ik ben best van de lijstjes. Mijn agenda staat altijd vol met kleine to do-tjes. Die ik soms wel en soms niet allemaal af kan strepen. Een lijst opstellen met 101 echte doelen (en dat is  dan niet de vuilsniszak op tijd buiten zetten) dat is heel andere koek. Mijn bewondering voor degenen die wel zo´n lijst hebben. Ik weet helemaal niet of ik wel 101 dingen wil doen, kan doen, laat staan kan bedenken. Dus dat weet ik zo net nog niet, ik denk niet dat die lijst er gaat komen. Ik heb bij voorbaat al visioenen dat ik zwaar gestressed die laatste paar doelen probeer te bewerkstelligen... Maar het is zeker niet verkeerd eens even stil te staan en je eens te bedenken hoe rijk je leven is, wat je allemaal kan, wat je geleerd hebt, waar je staat in het leven en wat je nog zou willen bereiken.
 
Een soort van lange termijn boodschappenlijstje voor jezelf zeg maar.
Zouden ze ook aan huis bezorgen?
 
Ps: Geheel ongepland heb ik deze week wel een algemeen erkend doel bereikt. Het doel Milieu: ik verbeter het milieu hier in Spanje want ik doe mee met de ´geen plastic tasjes in de winkel maar je bigshopper meenemen´en ´Doe mij maar korting ipv plastic tasjes´.
Lees meer...   (2 reacties)
Klantenservice
Dinsdag 22 september 2009
 
We hebben weer eens een waar staaltje Spaanse klantenservice meegemaakt.
 
Zoals wellicht bekend hebben we een aquarium. Niet zo´n hele grote, maar groot genoeg voor het een en ander aan zwemmend grut en hun nageslacht (jawel, al weer jonkies en nee, het zijn geen guppies). Om e.e.a. in leven te houden is een pomp van essentieel belang. Laat die pomp nou stuk gaan. Binnen 8 maanden. 8 maanden genot gehad van 38,50 Euro. Ja, goedkoop zijn ze niet en het is ook nog maar de kleinste pomp uit de serie. Anyway.
 
Wij zondag naar de Verdecora. Want daar hadden we de pomp gekocht. Bij de klantenservice verwijzen ze naar de vissen afdeling. De medewerkers daar verwezen ons naar.. jawel de fabrikant. Uhm pardon, wat heb je dan aan je bonnetje...? Nou die is enkel voor als het binnen 15 dagen stuk gaat of niet naar de zin is. O. Nee, bij de de fabrikant, daar moesten we zijn.
 
Eerst maar een nieuwe pomp gekocht. Je kan niet wachten tot het de fabrikant behaagd je een nieuwe pomp toe te sturen tenslotte. Ditmaal kochten we een goedkopere die Johan (handige Harrie dat ie is) zelf passend heeft gemaakt. Want uiteraard paste het pijpje van de dure pomp niet op de gewone pomp.
 
Ondertussen had ik gemaild naar de klantenservice in Duitsland. Die prompt de volgende maandagochtend terugmailden. Er zit dus TWEE jaar garantie op die pomp. EN de VERDECORA MOET de pomp terugnemen. Letterlijk stond er: ´Guarantee is given during 24 months in Germany as well as in Spain (corresponding to European rights for consumer). Please complain about the pump at your retailer with the invoice.´
 
Ok, leek ons ook al eigenlijk. Maar je wilt ook niet meteen de medewerker van de winkel in twijfel trekken. Anyway, ik vandaag dus weer naar de winkel. Met pomp, met bon en met de mail van de klantenservice. Jawel hoor:
 
Klantenservice mevrouw 1: ´U moet contact opnemen met de fabrikant.´
Ik: ´Nou dat dacht ik niet. Ik heb al gesproken met de fabrikant in Duitsland en die zegt dat ik gewoon in de winkel moet zijn.´
KM1: ´Nee, niet de fabrikant in Duitsland, die in Spanje.´
Ik:´Die is er niet, je gaat direct door naar de site in Duitsland.´
KM1; ´U moet naar de fabrikant in Spanje zoeken.´
Ik: ´Er is niks in Spanje. Wat voor service is dit. Dit is kapot. Ik heb twee jaar garantie. Ik wil een nieuwe pomp of mijn geld.´
 
O grr en dan ga ik helemaal trillen he. En uiteraard ook hakkelen. Nou dan ben ik maar een stomme buitenlander die rare woorden gebruikt, maar ik sta in mijn recht. Ik had gisteren al wat tips gevraagd bij mijn collega´s en die zeiden: hou de poot stijf en schop stennis (ja wel netjes he) want ze proberen je af te schepen. Ja inderdaad ja.
 
Klantenservicemevrouw 1 ging naar Klantenservicemevrouw 2, die zich tot mij richtte:
KM2: `U moet zoeken op internet.´
Ik: ´Waar dan, er is niks.´
KM2: `Ik ga wel even kijken.´
 
Kijk now you´re talking. Ik zou als ze terug wel was wel even verder zeuren over wie wat hoort te doen. Was niet van plan om ook maar iets ergens heen te gaan sturen. Maar ik verwachtte eigenlijk niet dat ze wat zou gaan vinden. Het duurde... en duurde.... en duurde. Toen kwam ze terug:
 
´We gaan even bekijken of u een nieuwe pomp krijgt of het geld terug´.
 
Tssss. Dus toch!
Ik nog even: ´Het is toch normaal dat je naar de winkel gaat met iets dat kapot is?´
KM2: ´U heeft gelijk.´
 
Ik kreeg dus een nieuwe pomp.
 
U begrijpt, ik vind mezelf echt heel erg goed nu! Het kan natuurlijk ook zijn dat ze dachten, die buitenlander die gaat niet weg, laten we dat ding maar omruilen voor een nieuwe. Dat kan ook. Maakt mij niks uit. Het recht heeft gezegevierd!
 

Lees meer...   (5 reacties)
Einde van de plastic tas
Maandag 21 september 2009
 
Enhorabuena! Het is zo ver hier. De plastic tas is in de ban... bij de Carrefour moet je ze voortaan betalen en wat doen ze bij de Caprabo: je krijgt korting als je er géén neemt. Ha! Ik had meteen een korting van maar liefst (jaja, schrik niet) 0,04 ct te pakken.
 
Het is bijna niet te geloven. De tassen werden je bij wijze van spreken zo per 20 in de hand gedrukt. Hier, neem nog een tasje. ´t Was wel handig hoor, voor de prullebakjes in de badkamer enzo, maar ik heb er nog zoveel liggen dat ik nog wel twee jaar vooruit kan.
 
Goh, eindelijk geen rare blikken meer als je geen plastic tasje wilt.
Kan ik eindelijk met goed fatsoen met m´n Hema bigshopper de winkel in.
En het is nog goed voor het milieu ook. wat wil een mens nog meer!
Lees meer...   (3 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl