Trouwalbum
Dinsdagnacht, 7 oktober
 
Genieten met de hoofdletter G!
Ons trouwalbum is klaar. Met liefde in elkaar gezet door Bert en Angelique en dat zie je!
 
We waren er stil én ontroerd van en we hebben direct nog vier keer gekeken.
En de dagen daarna ook nog vele keren. Prachtig!
 
Vooruit: Een tipje van de sluier:
 
Lees meer...
De Huwelijksreis
Woensdag 3 september tot en met Donderdag 18 september
 
We laten de foto´s voor ons spreken:.................. het is heel bijzonder:
 
Het Grand Palladium Palace, Casino & Spa in Punta Cana, Dominicaanse Republiek.
We zaten in de Royal Suites Turquesa, met een privézwembad, een privéstrand met bediening aan je ligbed, een jacuzzi in de kamer, iedere dag kunstig gevouwen handdoeken in de vorm van zwanen, pauwen en eenden op de badrand, verse bloemen, onbeperkt gebruik van de Spa met sauna, jacuzzi en stoomkamer, een speciaal ´pas getrouwden´ diner, het was te veel op om te noemen. Heerlijk weer, slechts een tipje van Ike, wat zich uitte in wat meer wind en ook wat regen, maar het mocht geen naam hebben. Goed eten, supervriendelijk personeel, leuke andere gasten en alleen maar zwemmen, zonnen, uitrusten en uiteindelijk, één keer een activiteit voor Johan: parasailen en één keer een massage in een cabin op het strand voor mij.
 
Het complex en de tuinen:
De Lobby van de Turquesa Royal Suites
 
 
 
 
 
Onze Kamer met de handdoekkunstwerken en de jacuzzi:
 
 
Het zwembad:
 
 
 
Het Strand en de Zee:
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Het parasailen:

Zicht vanaf de parasailboot

Het pas getrouwenden diner
 
 
Het was super!
Lees meer...
Het vertrek van onze gasten
Zondag 31 augustus
 
Pffffffff! Dat was een druk dagje. 
 
De dag van het vertrek van onze gasten.
Alvorens met de koffers te gaan slepen gingen wij, de logees bij Hotel Botánico ontbijten:
 
 
Papa Jan en Mama Klaasje gingen als eersten weg. Johan heeft hen weggebracht.
 
De gasten die bij ons in het hotel zaten zijn door Jorik en Menco naar de opstapplaats gebracht:
 
Op een vijf minuten voor het afgesproken tijdstip kwam de bus van Esteban Rivas aan bij de bus terminal in San Lorenzo de El Escorial:
 
Na een voorspoedige rit naar het vliegveld begon de drukte.
Allereerst tante Truus, met proces verbaal en kopie paspoort: Ja hoor, geen probleem. Mooi! Na nog wat instructies dat ze alle papieren bij het boarden nog een keer moest laten zien kon tante Truus zonder problemen door de douane.
 
Maar toen kwam het. Tante Doorke stond niet op de passagierslijst.
Da´s wel raar natuurlijk, want ze was ook heen gevlogen. Ik meekijken met de Ryanair medewerker en ik zag haar wel staan op de lijst. Maar ze stond met een andere naam op de lijst dan dat er op haar identiteitsbewijs stond.
 
Tja, dan kan ik wel zeggen dat ze die mevrouw is die daar op de lijst staat, maar ja, de namen moeten wel overeenkomen. Daarin had de medewerker natuurlijk gelijk, helaas. Naar het loket om de hoek dus om te vragen hoe we tante Doorke dan wel aan boord konden krijgen. De mevrouw keek een beetje moeilijk en stuurde me toen door naar de chef. Die chef was bij de incheckbalie. Wij weer terug.
Eenmaal daar bleek Oma ook niet op de lijst te staan.
 
Met de beide oude dametjes in mijn kielzog naar de chef. Daar een uitgebreid verhaal gehouden bij de chef: blabla ticket geboekt, degene die boekte heeft zich helaas vergist met de meisjes- en getrouwde namen én waarom is er op de heenreis dan niets gezegd?! Hierbij keken Oma en tante Doorke blijkbaar ongelukkig genoeg, want de chef streek met zijn hand over zijn hart en liep met ons mee. Ze mochten aan boord zonder € 100,- p.p. aan wijzigingskosten te betalen.
 
Ik kreeg nog een megapreek van de baliemedewerker terwijl hij Oma en tante Doorke incheckte, dat we erg geluk hadden dat de chef zo coulant was en dat dit niet de normale gang van zaken was... Nee dat wist ik ook wel, dit was voor mij helaas ook niet de normale gang van zaken, maar goed, ik heb hem natuurlijk ook uitgebreid bedankt en gezegd dat het niet meer voor zou komen.
 
En het was ook zo hoor, dat het erg coulant van de chef was, daar was ik me terdege van bewust. Ik heb het geprobeerd uit te leggen en hij vond alles plausibel genoeg om het op deze manier af te handelen. En zeg nou zelf; het is toch ook superstom dat daar op de heenreis niks van gezegd is! Pff. Dat ik ondertussen een heel rood hoofd had én het heel warm had was de meesten niet ontgaan denk ik.
 
 
 
Nadat iedereen door de douane was heb ik mezelf eerst maar eens even gekalmeerd met een kopje koffie.
Johan was ondertussen aan het taxirijden naar huis: spullen, Ingrid, Jim, Theo, Willeke, nog meer spullen, de bezorgde bloemstukken, nog meer spullen..... uiteindelijk was alles weer op de plaats.
 
Tijd om te relaxen..... en om een foto te maken van ons trouwboekje:
Lees meer...
De Dag na onze Bruiloft
Zaterdag 30 augustus
 
We lagen om 06.00 uur in bed en waren om 11.00 uur weer wakker. We moesten echt een tijd bijkomen. We waren doodmoe én tegelijkertijd helemaal vol van alle indrukken van de hele dag, avond en ook de nacht, want het feest duurde tot in de morgenstond.
 
Trouwens onze kamer én badkamer én de hal voor onze kamerdeur waren driftig versierd!
Erg leuk, bedankt allemaal!
 
 
 
 
Om 12.00 uur zijn we naar beneden gegaan om koffie te drinken. Iedereen zat heerlijk op het dakterras van het hotel. Na een tijdje zijn we naar onze kamer gegaan om alle kaarten en cadeau´s te bekijken. Wat zijn we verwend! Zoveel kaarten, cadeaus en gelukwensen, onvoorstelbaar.
 
Zo`n anderhalf uur daarna zijn Johan, ik, paps en oma naar het centrum van San Lorenzo de El Escorial gegaan. Oma wilde graag wat dingen bekijken, zoals het klooster en wij wilden ook wel wat eten want we hadden het ontbijt gemist. De rest van de tijdelijke hotelbewoners waren al of naar San Lorenzo of in de omgeving vertrokken.
 
Papa Jan, Mama Klaasje, Menco en Patrick op de buitenplaats van het klooster:
 
Paps en Oma bewonderen de binnenplaats van het klooster:
 
De Binnenplaats:
 
Op het buitenplein voor het klooster:
 
Na drie kwartier ging de telefoon. Tante Truus was beroofd van haar tas, met daarin haar paspoort! Da´s niet zo best natuurlijk, al helemaal niet omdat ze zondag terug zou vliegen.
We zijn eerst aangifte wezen doen bij de Guardia Civil. Heel aardig waren ze daar. Ze gingen nog op zoek naar de tas, maar helaas, ik heb tot nu toe nog geen telefoontje gehad dat ze de tas weer gevonden hebben.
 
Daarna heb ik wat telefoontjes gepleegd, naar de verzekering, naar de ambassade en naar Ryanair, maar omdat het weekend was werden er geen noodpaspoorten afgegeven en dus zou tante Truus in principe, op basis van de kopie van het paspoort dat ze (gelukkig!!!) bij had en de aangifte, zondag mogen vliegen.
 
´s Avonds zijn Johan en ik even rustig met z´n tweetjes wezen eten en daarvoor en daarna hebben we al onze gasten nog even gezien, in het hotel, onderweg en ook in San Lorenzo zelf. Erg leuk!
 
Een grote groep bleef eten in het hotel. Dat was dolle pret, want geen van hen sprak Spaans en de ober geen Engels. Nadat ze dan allemaal wat te eten hadden besteld ontstond er tumult: Het tapbier was op!
We hadden de eigenaresse van het hotel nog gewaarschuwd: let op, het grootste deel van de gasten zijn Hollanders, die houden van bier. Hebben we het toch voor elkaar gekregen de tap leeg te maken!
Maar de ober was niet voor één gat te vangen: hij had nog flesjes bier! Die behoorlijk koud hadden gestaan of gelegen want het was enigzins bevroren, maar goed.. er was bier!
 
De groep eters in het hotel:
 
 
Van links naar rechts, een gedeelte van de feestgangers:
Fred, Johan, ik, Lita, Jan, Jacob, Alice, Winanda en Astrid:
 
Lees meer...
Onze Bruiloft
29 augustus 2008
 
  Het was geweldig, liefdevol, fantastisch, romantisch, ontroerend, feestelijk, we zijn enorm verwend, het is eigenlijk niet te omschrijven wat er allemaal door je heen gaat en om je heen gebeurt op je trouwdag! 
 
Het begon vroeg deze spannende dag; om 08.00 uur ontbijten, om 09.00 uur de haren krullen, zo zoetjes door met de make-up, tussendoor heeft Ingrid mama Klaasje en mams ook nog gefohnt en bij mams make-up op gedaan. Ingrid was er erg druk mee!
Mams heeft de haren van oma en tante Doorke gedaan, Mieke heeft gefilmd, drinken en eten voor Ingrid en mij geregeld, Johan heeft nog van alles en nog wat lopen regelen (de taxibus met de gasten die op vrijdag reisden stopte helemaal niet bij ons hotel, ze hadden voor 11 personen een bus voor 40 personen gestuurd en die paste niet door de straat ofzo.), Xander heeft onwijs zijn best gedaan om de live verbinding op te zetten, maar dat is helaas niet gelukt.
 
En dan nadert het moment dat je elkaar voor het eerst gaat zien:
Je wordt in de jurk wordt geholpen (ja, zo maar de jurk aan is niet aan de orde: het is echt áánkleden). Johan ging in zijn pak, bij zijn ouders op de kamer.
Daarna hobbelt iedereen door de kamer heen en is het effe een kippenhok, maar als je dan de trap afloopt (beter gezegd, afschrijdt.. en je tegelijkertijd stevig vasthoudend aan de trapleuning, haha, doodsbenauwd dat je over je hoepel of je sleep of over je eigen voeten struikelt en van de trap af stuitert...) en elkaar dan ziet in vol ornaat: Dát is toch wel heel bijzonder! (huilen!).
En dan is de spanning die zich gedurende de dag opbouwde ook weer weg en ben je weer ontspannen.
 
De eerste keer elkaar zien:
(foto gemaakt door paps-mams)
 
De opmerking van de middag was wel toen Johan aan zijn moeder vroeg: ´Mam, heb je een zakdoekje?´ waarop Klaasje antwoordde: ´Ik wou dat ik zelf één had!`
 
Daarna zijn we heerlijk ontspannen foto´s gaan maken met Bert en Angelique, bij het hotel, het klooster en in de bergen. Helemaal super om de passie van hen twee te zien, ze zijn er 200% voor gegaan! Bij het foto´s maken kwamen we Henry, Alice en Menco nog tegen en later kwam er met piepende remmen een taxi tot stilstand en stuiterden Xander en Chantal uit de wagen.
 
Naar buiten toe, mooi fotomoment:
(Foto gemaakt door paps-mams)
 
Wij boven aan de trap bij de entree van het hotel:
(foto gemaakt door papa Jan-Mama Klaasje)
 
Nog wat onwennig de trap af:
(Foto gemaakt door Jorik-Martijn)
 
Jorik´s helpende hand:
(Foto gemaakt door Bertus-Dorien)
 
Na twee uurtjes waren we weer terug. (We zien 7 oktober het resultaat van de ´fotoshoot´, we zijn zóóó nieuwsgierig!) Johan heeft snel een broodje gegeten, ik had het ontzettend warm dus heb de jurk (oneerbiedig ´het kleed´ genoemd) even uitgedaan. Om 18.00 uur ging het kleed weer aan, mams heeft me geholpen en toen naar beneden om samen met paps naar de tuin te lopen, begeleidt door Patrick die rozenblaadjes strooide:
 
Paps en ik, met naast ons Patrick:
(foto gemaakt door Daniël-Tracy)
 
Johan stond samen met mama Klaasje te wachten, het strijkduo speelde mooie muziek, er lag een rode loper, iedereen zat op zijn mooist gekleed te wachten, we hebben samen de trouwkaars aangestoken en toen begon het.
 
Mooie woorden van Pilar, de consejala die ons trouwde. haar woorden werden vertaald door Martijn, er was een warm gedicht van mams, waarna het trouwzakdoekje van 35 jaar oud (van mams) van pas kwam, dit werd gevolgd door het voorlezen van de wetsartikelen en uiteindelijk dan het ´Si, consiento´, direct daarop nog een keer uitgesproken op zijn Hollands: ´Ja, ik wil´.
 
Daarna heeft Patrick de ringen gebracht en spraken we de Spaanse teksten uit die horen bij het omschuiven van de ringen....
 
Gadegeslagen door Pilar, de meneer van de Registro Civil en onze gasten: het uitwisselen van de ringen:
(foto gemaakt door Jacob-Winanda)
 
en toen werd er nog niet gezoend... stond niet op het papier.... Eerst gingen onze getuigen tekenen en daarna tekende Pilar.  En toen hebben we toch maar eens even gezoend, want dat hoort er wel bij natuurlijk!
 
Zoenen!
(foto gemaakt door papa Jan-Mama Klaasje)
 
En ja hoor, daarna was er bellenblaas! (Dankjewel Angelique!) Johan en ik werden bedolven onder de bubbels terwijl we de trappen in de tuin afgingen.
 
Bubbels, bubbels, bubbels:
(foto gemaakt door Martijn-María)
 
(foto gemaakt door Albert-Nel)
 
Daarna volgden felicitaties, cadeau´s (wat geweldig allemaal! Bedankt!) drankjes, hapjes, statieportretten en toen:
 
Het diner!
Nadat iedereen zijn plaatsje had gevonden begonnen we met een lang zullen ze leven´ dat werd ingezet door mams, daarna kwamen de diverse gangen, die toch zeker om de vijf minuten werden onderbroken door ´que se besen´. Als dat geroepen wordt moet het bruidspaar elkaar kussen. Nou, we hebben wat afgezoend!
 
Zodra er een geel servet de lucht in ging begon werklijk iedereen de zwaaien met zijn servet en werd er luid ´que se besen´ geroepen. Op een gegeven moment werd het nog een keer ingezet maar nu door Johan zelf. Uiteraard onder luid applaus! Aanstichter van dit alles was onze ceremoniemeester Martijn, die onze gasten via een uitgebreide email op de hoogte had gesteld van de gebruiken bij een Spaanse bruiloft.
 
´Que se besen!´ (foto gemaakt door Henry-Alice)
 
We hebben de bruidstaart aangesneden met het zwaard dat we eerder op de dag van Leonardo hebben gekregen. Het schenken van een wapen (in dit geval een zwaard) is een Spaanse traditie. De traditie wil, dat de ontvanger aan de gever de inhoud van zijn geldbuidel schenkt. Leonardo zei er meteen bij dat hij dat gedeelte niet wilde volgen, 1 cent was prima voor de traditie. En het zwaard was helemaal geweldig!
 
Leonardo, het zwaard en wij:
(foto gemaakt door Daniël-Tracy)
 
Traditiegetrouw werden na het diner aan alle heren sigaren uitgedeeld door jongste zus van de bruid (Ingrid dus) en de dames kregen de bedankjes (een handgeschilderd tapasschaaltje met onze namen en de trouwdatum), uit handen van de zwager en schoonzussen (Jim, Mieke en Willeke).
 
Papa Jan en Johan aan de sigaar:
(foto gemaakt door Daniël-Tracy)
 
Hierna kwam een bijzonder intermezzo met balonnen, naar binnen gebracht door Theo: een hele tros witte balonnen waaraan gelukwensen hingen van alle gasten, met aan de linten ook weer groene lampjes zodat we de balonnen konden volgen terwijl ze in de nacht de lucht in gingen! Erg mooi! Bedankt lieve broer en zus en ook dank aan iedereen die hier druk mee is geweest (Helium kopen enzo....) En ook de feestgids (bedankt mams!) was helemaal leuk! Aan de Spaanse gasten was ook gedacht; de tweetalige pagina viel erg in de smaak!
 
We hoorden later dat de feestgidsen voor nogal wat consternatie hadden gezorgd bij het inchecken op Eindhoven, want ze maakten de koffer wel heel erg zwaar. Willeke en Theo hebben nog moeten ompakken op de luchthaven. Maar het is goedgekomen!
 
En toen: Feest!
Jawel, Feest met een Hoofdletter F: Dansen op de vrolijke én echt steengoede muziek van de DJ, wat een lol hebben we gehad. Er waren ook wat Nederlandse Cd-s, van Jan en ook van onszelf, dus ook Jan Smit en André Hazes waren van de partij. De DJ was ook absoluut medewerkzaam met verzoekjes, alles wat we aandroegen werd even enthousiast gedraaid. Kortom top!
 
Johan heeft me ontdaan van de kouseband, we zijn in de lucht getild en we hebben ons helemaal suf gedanst. Veel te snel ging de avond over in de nacht en was het feest voorbij. En oma en tante Doorke, toch allebei al 85 en bijna 80, hebben er de hele avond bij gezeten. En dat was niet gewoon tot 00.30 uur, nee, de muziek hield er zo rond 03.30 uur mee op!
 
Met een heel klein groepje zijn we nog even in het dorp geweest, maar dat was niet zo lang. Het groepje dat vooruit was gegaan konden we niet vinden maar op de weg terug kwamen we elkaar weer tegen bij de enige kroeg die nog open was, een Ierse pub. Na een afzakkertje ging die ook dicht, en uiteindelijk ging bij ons het lichtje uit om 05.30 uur.
 
* Aan onze gasten: als jullie leuke foto´s hebben, stuur ze s.v.p. op!
We vinden het superleuk om de foto´s van onze bruiloft  te zien *
Lees meer...   (1 reactie)
De Dag vóór onze Bruiloft
28 augustus 2008
 
Vroeg op, alles inladen in de auto... hele auto vol! Tja, je neemt van alles mee natuurlijk: een weegschaal voor de koffers (voor de terugweg), strijkijzer, toiletartikelen, de bruidskleding (niet onbelangrijk), kleren voor de andere dagen (we gaan zondag weer naar huis), nou ja noem maar op.
 
Snel naar San Lorenzo de El Escorial, want we hebben nog een afspraak met de Consejala, de vrouw die ons gaat trouwen. De spullen geven we af bij het hotel. De kamer is nog niet klaar, dus we laten alles bij de receptie. De Consejala, Pilar, is een hartstikke leuk mens. Haar speech mag vertaald worden door onze ceremoniemeester, de trouwkaars mag aan, we mogen zelfs het jawoord ook in het Nederlands uitspreken. Kortom, helemaal goed. We konden niet eerder bij haar terecht omdat ze pas deze donderdag terug was van vakantie. Het duurde even, maar uiteindelijk weten we ook de laatste details van onze huwelijksceremonie!
 
Johan en ik gaan daarna snel naar het vliegveld, onze eerste gasten op halen.
Onze gasten hadden natuurlijk ook al het één en ander achter de rug: samenkomst op Eindhoven (bijna iedereen vliegt vanaf Eindhoven, enkel papa Jan en mama Klaasje komen vanaf Schiphol), de zenuwen voor het vliegen, met name voor een aantal mensen die voor het eerst vliegen: Jakob en Winanda, Oma, Bertus en Dorien.
 
Mieke in gesprek met Oma en Paps:
(Foto gemaakt door Jorik-Martijn)
 
Mams in gesprek met Dorien en Paps:
(Foto gemaakt door Jorik-Martijn)
 
Martijn en Dorien:
(Foto gemaakt door Jorik)
 
Henry en Alice:
(Foto gemaakt door Jorik-Martijn)
 
Mams met Oma, Paps met Tante Doorke:
(Foto gemaakt door Jorik-Martijn)
 
Iedereen komt goed uit het vliegtuig en ook het bruidsboeket komt er prima uit.
(Jawel, bloemen uit Nederland!  )
 
Van links naar rechts: mams, ik, Astrid, Jacob, Richard, tante Doorke, Oma, Patrick en Mieke:
(Foto gemaakt door paps)
 
De huurauto´s worden opgehaald, het is even wachten op Ingrid en Jim die met een andere vlucht komen. De auto´s gaan via Majadahonda, dan kunnen Oma, tante Doorke, Bertus, Dorien. Richard en Ilonka even kijken in ons huis. De andere autobestuurders-inzittenden Paps, Jorik en Martijn, Menco, Mieke en Patrick kenden ons huis natuurlijk al.
 
De bezichtiging:
(Foto gemaakt door Jorik)
Paps en Oma:
(Foto gemaakt door Jorik-Martijn)
 
Alle andere gasten en ik gaan met het openbaar vervoer. Ik voel me net een reisleidster hihi, misschien toch mijn roeping gemist? Eerst naar de metro, dan naar de trein. De metro ging mooi soepeltjes, de trein was wat lastiger, aangezien er maar twee werkende kaartjes automaten waren én er ook alleen maar met muntjes betaald kon worden én er maar drie kaartjes per keer uit kwamen.
 
Toen we eindelijk allemaal een kaartje hadden was het rennen naar de trein. Maar helaas, we misten hem op een haar na. Met zo´n grote groep, die allemaal het poortje door moeten, roltrap op en de weg niet weten én arme Jim die klem kwam te zitten tussen de schuifdeurtjes van het metrohekje, is het lastig als je maar een minuutje over hebt.
 
Het was even wachten op de volgende trein, maar daarna ging het ook weer lekker vlotjes. Op het treinstation van San Lorenzo was er nog even wat verwarring, veroorzaakt door de reisleidster (ikke dus). De bus stond op punt van wegrijden en ik zag de auto´s die ons zouden ophalen niet, dus hup hup hup in de bus om naar San Lorenzo de El Escorial (5 minuten met de bus) te gaan.
 
Terwijl de bus ervandoor sjeeste zag ik schuin achter de bus de auto´s staan wachten, geheel volgens afspraak.... ik moet toch maar een keer naar de opticien .
Gelukkig was er niet zo veel aan de hand, de bus stopte bij de terminal, de gasten die een hotel hadden dat wat verderop lag konden in de auto´s mee en Johan en Menco gingen snel naar Barajas om papa Jan en mama Klaasje op te halen.
 
Uiteindelijk kwamen we allemaal goed aan in San Lorenzo de el Escorial. Tijd voor een drankje!
 
(Tante Doorke -links- en Oma -rechts-)
 
´s Avonds hebben we samen met iedereen een borreltje gedronken en een tapasje gegeten bij Croché in het centrum, oma en tante Doorke waren daar natuurlijk ook bij! Het was supergezellig en de tapas smaakte prima!
 
De aanwezigen van beide kanten belicht:
 
Foto gemaakt door mams
 
Het was nog even een flink gedoe om de oude dametjes weer naar het hotel vervoerd te krijgen, want na 23.00 uur rijden er dus geen taxi´s meer...
Bij het restaurant zeiden ze dat we de politie konden vragen, door op de bel bij de deur te drukken. Maar de agent kon ook geen taxi tevoorschijn toveren, er zijn er gewoon geen na elf uur ´s avonds...
Jorik en Martijn zijn bij de taxistandplaats gaan wachten, ik probeerde ondertussen diverse keren een taxi te bellen. Opeens had ik eindelijk verbinding! Niet met een taxichauffeur, maar met Jorik en Martijn, want die stonden bij de taxipraatpaal. Dat was wel even heeeeel raar!
Uiteindelijk heeft Ingrid taxi gereden: ze heeft de auto opgehaald bij het hotel en oma en tante Doorke daarna opgehaald, dus in the end was iedereen weer daar waar hij-zij moest zijn.
Lees meer...   (1 reactie)
De laatste loodjes....
Zaterdag 23 tot en met woensdag 27 augustus
 
Nou de jurk is er hoor!
En de make-up en het kapsel is ook gelukt! We kunnen!
 
Nog even de laatste dingetje regelen en dan is het vrijdag de 29e zo ver!
 
Afgelopen weekend waren we in Nederland voor inderdaad, de jurk, maar ook om op kraambezoek bij Eline te gaan, Johan moest nog even langs bij de tandarts, er was een stuk van zijn tand af, het bruidsboeket moest nog worden uitgezocht, we zijn nog bij Bert en Angelique geweest om heerlijk Indonesisch te eten en wat laatste details voor de bruidsfoto´s door te nemen, mams en ik hebben nog een mandje geregeld voor de bloemblaadjes dat mams dan weer bekleed heeft, Johan heeft sokken bij zijn pak gekocht kortom, een heleboel gedaan dus!
 
Eenmaal weer terug dinsdag (de jurk ging hartstikke goed mee in de koffer) hebben we het huis gesopt, de spullen gepakt (tjonge, wat sleep je allemaal mee op zo`n dag zeg!) en ik moest woensdag nog weg om mijn nagels te laten lakken. Druk druk druk!
Lees meer...
Linkje naar de bruiloft helaas niet gelukt
 
We hadden jullie heel graag mee willen laten genieten van onze huwelijksvoltrekking, maar helaas, het is niet gelukt om de verbinding op te zetten.
 
Groetjes, Johan en Francis
 
 
Lees meer...   (3 reacties)
Registro Civil
Woensdag 6 augustus
 
Het duurde en het duurde en er is heel wat gebeld maar er werd telkens niet opgenomen..  dus Johan is woensdag 30 juli  naar het Registro Civil gegaan en: jawel hoor, onze papieren zijn klaar!
 
Donderdagmorgen zijn we er samen heen gegaan, want we moesten nog een handtekening zetten. En toen kregen we weer een afspraak om maandag de papieren op te halen. Want er moest nog een kopie gemaakt worden... Toen we vroegen wanneer de papieren eigenlijk al klaar waren bleek het dat ze al op 23 juni klaar waren! En dan ook niet even een berichtje geven... we zaten al aardig in de piepzak dat het niet op tijd klaar zou zijn.
 
Johan heeft de documenten volgens afspraak maandag de 4e augustus opgehaald. Het kopietje was nog niet gemaakt hoor, dus dat daar nu speciaal een afspraak voor maandag voor gemaakt moest worden......
Woensdag heeft hij de papieren afgegeven bij de Registro Civil in San Lorenzo de El Escorial.
We kunnen nu officieel trouwen!
 
Alweer een karwei plat, om het zo maar eens te zeggen!
 
Lees meer...
 
 
Het trouwpak is klaar!
Woensdag 30 juli
 
Goed nieuws voor Johan: hij is gebeld want zijn trouwpak is klaar!
Dezelfde woensdagavond ging hij naar Madrid om zijn pak te passen en het was helemaal geweldig, alles zat goed en Johan is er helemaal mee in zijn nopjes!
 
(en ik ben zóóó nieuwsgierig!)
 
 
 
 
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl